Η ελληνική γλώσσα

Αν δεν έχει κατηγορία γι'αυτό βάλτε το εδώ...
Άβαταρ μέλους
athanatos
Site Admin
Δημοσιεύσεις: 1264
Εγγραφή: 05 Νοέμ 2008, 17:36

Re: Η ελληνική γλώσσα

Δημοσίευση από athanatos » 27 Σεπ 2014, 15:45

ειδεχθής -ής -ές [iδexθís] Ε10 : (λόγ.) ως χαρακτηρισμός ενέργειας που μας προκαλεί ένα ιδιαίτερα έντονο συναίσθημα αποστροφής, απέχθειας: ~ πράξη. Ειδεχθές / ιδιαζόντως ειδεχθές έγκλημα. || (για πρόσ.): ~ δολοφόνος.
απεχθής -ής -ές [apexθís] Ε10 : (λόγ.) που προκαλεί απέχθεια: ~ άνθρωπος / τύπος. ~ συμπεριφορά.
απέχθεια η [apéxθia] Ο27 : έντονη, ισχυρή αντιπάθεια για κπ. ή για κτ., αποστροφή: Nιώθω / αισθάνομαι μεγάλη ~ γι΄ αυτόν τον άνθρωπο. Έχει φοβερή ~ στις γάτες. Γύρισε αλλού τα μάτια με ~. || Mου προκαλεί μεγάλη ~.
Σ’ όλους τους τόπους κι αν γυρνώ μόνον ετούτον αγαπώ !
Οδυσσέας Ελύτης

thanos
Δημοσιεύσεις: 667
Εγγραφή: 15 Ιούλ 2010, 21:28

Re: Η ελληνική γλώσσα

Δημοσίευση από thanos » 26 Οκτ 2014, 10:10

Δεν ξέρω με τους αλλους συμφορουμιτες τι γίνεται,
Επειδή το πολυτονικό δεν υποστηρίζεται σε κάποια ταμπλέτ, ο, τι γράφεται. απλά δεν διαβάζεται...

Άβαταρ μέλους
erling
Δημοσιεύσεις: 1880
Εγγραφή: 03 Αύγ 2010, 09:54

Re: Η ελληνική γλώσσα

Δημοσίευση από erling » 26 Οκτ 2014, 16:47

Το είχα επισημάνει και εγώ παλιότερα....
Εικόνα - Το blog μου
"Αφού αυτό που θα μου πεις δεν είναι ούτε αλήθεια, ούτε καλό ούτε χρήσιμο, γιατί θα πρέπει να το ακούσω?"

Άβαταρ μέλους
Haridimos
Site Admin
Δημοσιεύσεις: 4455
Εγγραφή: 05 Νοέμ 2008, 16:47

Re: Η ελληνική γλώσσα

Δημοσίευση από Haridimos » 27 Οκτ 2014, 12:54

Βάλτε unicode
οὐαὶ ὅταν καλῶς ὑμᾶς εἴπωσι πάντες οἱ ἄνθρωποι
Αλλοίμονον, όταν σας επαινέσουν όλοι οι άνθρωποι

Άβαταρ μέλους
erling
Δημοσιεύσεις: 1880
Εγγραφή: 03 Αύγ 2010, 09:54

Re: Η ελληνική γλώσσα

Δημοσίευση από erling » 27 Οκτ 2014, 23:51

Δεν γίνεται σε όλα τα μηχανάκια...μου φέρνει στο μυσλο εποχές γκρικλις λογω μην υποστηρίξεις ελληνικών...
Εικόνα - Το blog μου
"Αφού αυτό που θα μου πεις δεν είναι ούτε αλήθεια, ούτε καλό ούτε χρήσιμο, γιατί θα πρέπει να το ακούσω?"

Άβαταρ μέλους
Haridimos
Site Admin
Δημοσιεύσεις: 4455
Εγγραφή: 05 Νοέμ 2008, 16:47

Re: Η ελληνική γλώσσα

Δημοσίευση από Haridimos » 25 Φεβ 2015, 23:56

Πάρτε ὀλίγον ἀπὸ Σαραντάκο.

οὐαὶ ὅταν καλῶς ὑμᾶς εἴπωσι πάντες οἱ ἄνθρωποι
Αλλοίμονον, όταν σας επαινέσουν όλοι οι άνθρωποι

Άβαταρ μέλους
Haridimos
Site Admin
Δημοσιεύσεις: 4455
Εγγραφή: 05 Νοέμ 2008, 16:47

Re: Η ελληνική γλώσσα

Δημοσίευση από Haridimos » 05 Φεβ 2016, 15:58

Με την ευκαιρία:

Δεδομένου ότι οι πλανήτες του ηλιακού συστήματος δεν λέγονται Μερκούριος, Βένους, Μαρς, Γιούπιτερ, Σατούρνος και Νεπτούνος, αλλά Ερμής, Αφροδίτη, Άρης, Δίας, Κρόνος και Ποσειδώνας, αναρωτιέμαι κατά πόσο κάποιος τρεκομεταφραστής επιχείρησε ποτέ να μεταφράσει (ή έστω να προτείνει σε κάποια συζήτηση να μεταφράσει) τον πλανήτη Vulcan ως Ήφαιστο και τους κατοίκους του Ηφαίστειους. Διότι εμένα τώρα ο κύριος Σποκ μού θυμίζει βουλκανιζατέρ.


Προσθήκη: Παρεμφερές νήμα εδώ.
Πηγή: lexilogia.gr
οὐαὶ ὅταν καλῶς ὑμᾶς εἴπωσι πάντες οἱ ἄνθρωποι
Αλλοίμονον, όταν σας επαινέσουν όλοι οι άνθρωποι

Άβαταρ μέλους
Haridimos
Site Admin
Δημοσιεύσεις: 4455
Εγγραφή: 05 Νοέμ 2008, 16:47

Re: Η ελληνική γλώσσα

Δημοσίευση από Haridimos » 10 Απρ 2016, 00:17

Disclaimer: the original text was written in polytonic. It is not my fault.




Ἡ μοναδικὴ Ἑλληνική μας γλῶσσα!
Εικόνα

Ἡ Ἑλληνικὴ Γλῶσσα εἶναι ἡ μοναδικὴ στὸν κόσμο ποὺ ὁμιλεῖται ἐπὶ 4.000 χρόνια!
Ἡ μαγεία τῆς εἶναι ὅτι σὲ κάθε λέξη ἀνακαλύπτεις τὴν πραγματικὴ σημασία τῆς ἐννοίας τῆς λέξεως.
Οἱ λέξεις δημιουργοῦν σκέψεις…
Ἔτσι ὅποιος γνωρίζει περισσότερες λέξεις μπορεῖ νὰ κάνῃ καὶ ἀναλογικὰ περισσότερες σκέψεις.

Σήμερα, τὸ 2015, χρησιμοποιοῦμε σὲ καθημερινὴ βάση, κατὰ μέσον ὅρο, γύρω στὶς 100 – 200 λέξεις!
Ἡ Ἑλληνικὴ διαθέτει ἐκατομμύρια!
Αὐτὴ εἶναι καὶ ἡ φτώχεια μας!!!
Ὄχι τὰ λιγοτερα χρήματα καὶ ὑλικὰ ἀγαθά, ἀλλὰ ἡ ἐλλειψις λέξεων καὶ ἄρα σκέψεων.
Δηλαδὴ συμπερασματικὰ καὶ πράξεων.

Εὐτυχῶς ἡ ἀρχαία Ἑλληνικὴ μᾶς μετέδωσε τὸ φῶς κι ἐμεῖς τὸ χρησιμοποιοῦμε καθημερινὰ χωρὶς βεβαία νὰ τὸ γνωρίζουμε. Ἂς προσπαθήσουμε νὰ δοῦμε τὴν σημασία κάποιων λέξεων γιὰ νὰ διαπιστώσουμε τὴν μαγεία καὶ τὴν γοητεία τῆς Ἑλληνικῆς Γλώσσης. Ἂς ἐτυμολογήσουμε λοιπόν…


Ἡ ἐτυμολογία τῆς «Ἐτυμολογίας»…
Εικόνα
«Ἐτεός» εἶναι ὁ ἀληθής, ὁ γνήσιος.
Οἱ πρόγονοί μας ὅταν ἤθελαν νὰ ποῦν «ἀλήθεια (εἶναι)» ἔλεγαν «ἐτεὸν (ἐστί)»».
Σήμερα λέμε…Ἐξετάζω. «Ἐτάζω» σημαίνει «δοκιμάζω, ἐρευνῶ, ἐξετάζω» (ὁδεύω, δηλαδή, πρὸς τὴν ἀλήθεια).

Εικόνα

Ἐπίσης χρησιμοποιοῦμε καὶ τὴν λέξη «ἐτυμηγορία» = Ἔτυμος + ἀγορεύω: ὁμιλῶ δημοσίως -> λέω δημοσίως τὶ εἶναι ἀλήθεια.




Ὁ Δούρειος Ἵππος εἶναι φτιαγμένος ἀπὸ βελανιδιά!
Δρῦς εἶναι ἡ βελανιδιά.

Εικόνα

Ἀπὸ τὴν ῥίζα τῆς λέξεως αὐτῆς προκύπτουν:
οἱ Δρυάδες καὶ Ἀμαδρυάδες νύμφες, οἱ νεράιδες τῶν δασῶν.
οἱ Δρυΐδες, ἀρχαῖοι Κέλτες.
οἱ Δρύοπες, πανάρχαιοι Ἕλληνες, ἀπόγονοι τῶν Πελασγῶν (Δρύοψ ὀνομάζετ καὶ ἔνας ἐκ τῶν υἱῶν τοῦ Ἀπόλλωνος).
ὁ δρυμός, τὸ δάσος.

Εικόνα

ὁ δρυοκολάπτης (δρῦς + κολάπτω: σκαλίζω).
Ἀπὸ τὸ ἴδιο θέμα προκύπτει καὶ ἡ λέξις δόρυ, δηλαδὴ τὸ «φτιαγμένο ἀπὸ ξύλο» (δρυός).
Αὐτός ποὺ ἔφερε τὸ δόρυ καὶ προστάτευε τὸν βασιλιᾶ στὴν μάχη, γυρνῶντας συνεχῶς τριγύρω του, ὀνομαζόταν δορυφόρος (δόρυ + φέρω).

Εικόνα

Κατ’ ἐπέκταση, ὀνομάστηκαν ἔτσι καὶ οἱ δορυφόροι τῶν πλανητῶν, καθῶς κάνουν τὴν ἴδια κίνηση.

Εικόνα


Δαίμονες ἢ μήπως Δαήμονες;;;;
Ἡ λέξις «δαίμων» ἔχει μὲ τὴν πάροδο τῶν χρόνων… «δαιμονοποιηθεῖ», ἐνῶ στην πραγματικότητα πρόκειται ἀντιθέτως γιὰ μιὰ λέξη μὲ πολὺ θετικὸ ἐννοιολογικὸ περιεχόμενο, σχεδὸν ἱερὸ θὰ λέγαμε.
Προκύπτει ἀπὸ τὸ ἀρχαῖο ἑλληνικὸ ῥῆμα «δάω», ποὺ σημαίνει «μαθαίνω», «πληροφορούμαι». Ἀπὸ ἐκεῖ ἔχουμε καί τὶς λέξεις «δι-δά-σκω», «δίδαγμα», «διδάσκαλος», «δαήμων»: σοφός, ἀδαής: αὐτός που δεν γνωρίζει.
Ἡ λέξι «δαίμων» ἔχει τρεῖς σημασίες:
1) ἡ θεότητα
2) ἡ ψυχὴ
3) ὁ σοφός, ὁ δαήμων
Εικόνα




Ἀπὸ τὴν ἐτυμολογία καὶ μόνο τῶν λέξεων ἀναγνωρίζουμέ πως… ἡ Ψυχὴ καὶ ἡ Θεότητα… γνωρίζουν!
(Σύμφωνα μὲ τὴν σωκρατικὴ θεωρία τῶν Ἰδεῶν, ἡ Ψυχὴ ἔχει ἔμφυτη γνώση, καθὼς ἔχει θεαθεῖ τὴν Ἀλήθεια τῶν Ἰδεῶν).
«Δαίμων» εἶναι καὶ ἡ ψυχή, ὅπως προαναφέραμε – γι’ αὐτὸ ὅταν ἡ ψυχή μου ἔχει καλῶς (εὔ), τότε εἶμαι εὖ-δαίμων-> εὐδαίμων: εὐτυχής!
Ἀπὸ ὅ,τι παρατηροῦμε, λοιπόν, ὁ δαίμων δὲν εἶναι κάποιο στοιχειὸ μὲ κερατάκια, οὐρὰ καὶ σατανικὸ βλέμμα, ἀλλὰ ὅ,τι πιὸ ἱερὸ καὶ ἁγνὸ θὰ μποροῦσε νὰ ὑπάρξῃ…
Γνωστὸ εἶναι καὶ τὸ δαιμόνιον τοῦ Σωκράτους, τὸ θεϊκὸ κομμάτι τῆς ψυχῆς του, ὁ προστάτης, φύλακας καὶ καθοδηγητής του, ἡ ἐσωτερικὴ φωνὴ ποὺ ἐμπιστευόταν καὶ ὅριζε ὡς «θεία ἔμπνευσή» του.
Τὸ δαιμόνιο ἤταν πάντοτε ἀποτρεπτικὸ καὶ ποτὲ προτρεπτικὸ καὶ τὰ μηνύματά του ἀποκωδικοποιούντο μὲ τὴν ἐνσυναίσθηση καὶ ὄχι μὲ τις αἰσθήσεις. Ὅλοι μας ἔχουμε μέσα μας τὸ ἱερό μας δαιμόνιο, πόσοι ὅμως τό ἀφουγκραζόμαστε καί τό ἐμπιστευόμεθα, ἀντί νά ὑποτασσόμεθα στίς ψευδαισθήσεις τῶν ἀπατηλῶν αἰσθήσεων…;



--- συνεχίζεται ---
οὐαὶ ὅταν καλῶς ὑμᾶς εἴπωσι πάντες οἱ ἄνθρωποι
Αλλοίμονον, όταν σας επαινέσουν όλοι οι άνθρωποι

Άβαταρ μέλους
Haridimos
Site Admin
Δημοσιεύσεις: 4455
Εγγραφή: 05 Νοέμ 2008, 16:47

Re: Η ελληνική γλώσσα

Δημοσίευση από Haridimos » 10 Απρ 2016, 00:20

Ἡ μοναδικὴ Ἑλληνική μας γλῶσσα!
Μέρος Β'


Ὁ γρίφος σχετικὰ μὲ τὸν… «γρίφο»!
Ἡ λέξις «γρίφος» σημαίνει τὸ αἴνιγμα, τὴν σπαζοκεφαλιά, τὸ καθετὶ ποὺ εἶναι περίπλοκο, δυσνόητο ἢ ἀκατανόητο.
Ἀπό ποῦ προέκυψε, ὅμως, ἡ ἐτυμολόγησίς του…; Τί νά σημαίνῃ ἄραγε…;
«Γρῖφος» ἢ κυρίως «γρῖπος» (τὰ ἄηχα χειλικὰ σύμφωνα π, β , φ ἐναλλάσσονται) στὰ ἀρχαῖα ἑλληνικὰ εἶναι τὸ εἶδος δικτύου, τὸ μέσον ἁλιεύσεως (ὅμοιο μὲ τὴν τράτα), ἐνῶ παράλληλα «γριπεύς» ὀνομάζεται αὐτός που ῥάπτει τὰ ἁλιευτικὰ δίκτυα.

Εικόνα
(Νὰ σημειώσουμε σὲ αὐτὸ τὸ σημεῖο πὼς τὰ δίκτυα στὰ ἀρχαῖα ἑλληνικὰ ἔχουν καὶ τὴν ὀνομασία «σαγήνη», ἀπὸ ὅπου προκύπτει τὸ ῥῆμα «σαγηνεύω», τυλίγω δηλαδὴ κάποιον «στὰ δίκτυα μου»).
Κατ’ ἐπέκτασιν, λοιπόν, ὀνομάστηκε «γρῖφος», ἐκτὸς ἀπὸ τὸ δίκτυ τῶν ψαράδων (κυριολεκτικά), καθετὶ τὸ περίπλοκο (μεταφορικά). Τὸ δίκτυ τοῦ ψαρέματος εἶναι περίτεχνο καὶ εἶναι δύσκολο νὰ τὸ ξεμπερδέψῃς… ὅπως ἀκριβῶς καὶ ὁ γρῖφος ποὺ παιδεύει τὸν νοῦ μας ὡς πρὸς τὴν ἐπίλυσή του!



Τί συνδέει τόν «Αἰθίοπα»… μέ τήν «αἴθουσα»;
Τὸ ῥῆμα «αἴθω» σημαίνει «ζεσταίνω», «καίω» καὶ «λάμπω».
Ὁ «Αἰθίοψ» εἶναι αὐτὸς που ἔχει «καμένη», ἄρα, μαυρισμένη ὄψη (αἴθω+ ὄψ- ὄψις).
Ἐξαιρετικὸ ἐνδιαφέρον παρουσιάζει τὸ γεγονὸς πως ὁ Πλίνιος ἀποκαλεῖ Αἰθιοπία τὴν Λέσβο, ἐνῶ παράλληλα ὁ Ἡσύχιος χαρακτηριστικὰ ἀναφέρει «Αἰθίοψ, ὁ μέλας Λέσβιος» (μέλας= σκοῦρος).
Εικόνα
Ἡ ἀρχαία ἑλληνικὴ λέξις γιὰ τὸν καύσωνα ἤταν «αἶθος» (ἀρσενικὸ γένος).
Τὸ «αἴθριον» εἶναι αὐτὸ ποὺ ζεσταίνεται καὶ τὸ βλέπει τὸ φῶς, ὅπως καὶ τὸ «ὕπαιθρον» (ὁ ἀνοικτὸς χῶρος).
Ἡ «Ὕπαιθρος»(Ὑπὸ + αἴθω) εἶναι ἡ ἐξοχή, ποὺ ἐπίσης λούζεται στὸ φῶς τοῦ ἡλίου.
Σήμερα ὅταν λέμε «αἴθουσα» ἐννοοῦμε τὸ δωμάτιο, τὸν κλειστὸ χῶρο (π.χ. αἴθουσα διδασκαλίας, αἴθουσα συνεδριάσεων κτλ). Στὴν ἀρχαία ἑλληνικὴ γλῶσσα ἡ λέξις «αἴθουσα» (μετοχὴ -> ὁ αἴθων, ἡ αἴθουσα, τὸ αἶθον) συνοδεύετο ἀπὸ τὸ οὐσιαστικὸ «στοά». Ἡ «αἴθουσα στοά», ἦταν ἡ ζεστὴ στοά, ἤταν ὁ στεγασμένος ἀνοικτὸς χῶρος ἐξωτερικὰ τοῦ οἴκου, ὅπου ἄναβαν τὴν φωτιά.

Μή μου ἅπτου!
Ὅταν κάποιος εἶναι εὔθικτος («μυγιάγγικτος» ὅπως λέμε) ἢ σνόμπ, συνηθίζουμε νὰ λέμε πὼς εἶναι «μή μοῦ ἅπτου»…
Τὶ σημαίνει, ὅμως, ἡ φράσῃ αὐτή;
«ἅπτω» σημαίνει 1) ἀγγίζω, 2) ἀναβώ.
«Μή μου ἅπτου» σημαίνει «μὴν μὲ ἀγγίζεις» – ἔτσι ἐξηγεῖται, λοιπόν, γιατὶ τὸ χρησιμοποιοῦμε γιὰ ὅσους θίγονται εὔκολα…
Εικόνα



Λόγω μεγέθους σταματῶ ἐδῶ τὴν ἀντιγραφή. Ὀλόκληρο τὸ κείμενο εἶναι διαθέσιμο στὸ συνημμένο.

16/2/2015
Πηγή: http://filonoi.gr/2015/02/16/h-monadikh ... as-glossa/


Το σχετικό αρχείο σε μορφή Word είναι εδώ.
οὐαὶ ὅταν καλῶς ὑμᾶς εἴπωσι πάντες οἱ ἄνθρωποι
Αλλοίμονον, όταν σας επαινέσουν όλοι οι άνθρωποι

Άβαταρ μέλους
Haridimos
Site Admin
Δημοσιεύσεις: 4455
Εγγραφή: 05 Νοέμ 2008, 16:47

Re: Η ελληνική γλώσσα

Δημοσίευση από Haridimos » 10 Απρ 2016, 00:36

οὐαὶ ὅταν καλῶς ὑμᾶς εἴπωσι πάντες οἱ ἄνθρωποι
Αλλοίμονον, όταν σας επαινέσουν όλοι οι άνθρωποι

Απάντηση

Επιστροφή σε “Ότι περισσεύει...”