Ο Φερδινάνδος Μαγγελάνος ήταν ένας Πορτογάλος εξερευνητής που έζησε στις αρχές του 16ου αιώνα (1480-1521). Έγινε γνωστός ως ο πρώτος εξερευνητής που πέρασε από τον Ατλαντικό στον Ειρηνικό και διέσχισε τον Ειρηνικό. Αν και ο ίδιος πέθανε στα νησιά Mactan που ανήκουν στις Φιλιππίνες σε μια αψιμαχία με τους ιθαγενείς (Lapu-Lapu), η αποστολή ήταν η πρώτη που έκανε τον γύρο της γης. Το όλο εγχείρημα έγινε για λογαριασμό του Ισπανικού στέμματος σε μία προσπάθεια να βρεθεί πέρασμα για την προσέγγιση των Ινδιών από δυσμάς, αφού το πέρασμα προς ανατολάς ήταν προνόμιο των Πορτογάλλων μετά από Παπικό διάταγμα (Πάππας Αλέξανδρος ο 6ος) του 1493.
Ο Μαγγελάνος ξεκίνησε το ταξίδι στις 10 Αυγούστου το 1519 με 5 πλοία. Το Trinidad, το San Antonio, το Concepcion, το Santiago, και το Victoria. Από αυτά το τελευταίο ήταν καραβέλα με κυβερνήτη τον ίδιο.
Ο Μαγγελάνος ανακάλυψε τα στενά, που είναι ένα πέρασμα ανάμεσα στην Γη του Πυρός και του κυρίου όγκου της Νοτίου Αμερικής, το 1520 ψάχνοντας να βρει μία δίοδο προς τις Ινδίες από τον Ατλαντικό στον Ειρηνικό ταξιδεύοντας προς δυσμάς. Κάπου εκεί στασίασαν τα πλοία του αλλά επιτυχώς μετά από περιπέτειες ανακατέλαβε την εξουσία σε αυτά. Κατά την διάρκεια της παραμονής του μέσα στα στενά (διήρκεσε μερικούς μήνες) εντυπωσιάστηκε από την ιδιομορφία του χώρου ο οποίος είναι γεμάτος από ηφαίστεια και πάγους και έδωσε στην περιοχή το όνομα "Γη του πυρός" (Tierra del Fuego).
Επί τη ευκαιρία αξίζει να αναφέρουμε πως στην Γη του Πυρός οι κάτοικοι ("Fuegians") αποτελούντο από τρεις φιλές που δεν είχαν καμία σχέση μεταξύ τους.
Οι "Ona", που μάζευαν φρούτα και κυνηγούσαν "Guanaco" (ενα είδος Λάμα), ήταν ψιλοί (1,70μ έως 1,80μ) και γεροδεμένοι.
Οι "Yahgan" και οι "Alacaluf" οι οποίοι μάζευαν προϊόντα της θάλασσας και ψάρια, ήταν κοντοί (κατα μέσο όρο 1,56μ) και μικροκαμωμένοι.
Καμία από τις φιλές δεν γνώριζε τέχνες όπως γεωργία, υφαντουργία, χρωματισμό, αγγειοπλαστική ή την καλαθοπλεκτική. Το πλέον περίεργο όμως είναι, πως οι μεν φιλές που ασχολούνταν με την θάλασσα ("Yahkan", "Alacaluf") δεν γνώριζαν τα αγκίστρια και τα δίχτυα. Ενώ οι "Ona" μολονότι ζούσαν στο κεντρικό νησί και άρα περιστοιχίζονταν από θάλασσα πλούσια σε ψάρια, δεν γνώριζαν ούτε ψάρεμα ούτε καν Μπάνιο...
Δυτυχώς με την άφιξή τους οι Ευρωπαίοι γύρω στο 1800 έφεραν ασθένειες άγνωστες στους γηγενείς (όπως ιλαρά και ευλογιά) πράγμα που τους αφάνισε. Έτσι ο πληθυσμός από αρκετές χιλιάδες τον 19ο αιώνα μειώθηκε σε κάποιες εκατοντάδες τον 20ο. Σήμερα δεν υπάρχει κανείς επιζών από αυτές τις φιλές ο δε τελευταίος πέθανε πριν το 1999.
Φιλικά Κώστας
