Σήμερα ανέβαινα ένα πολύ στενό δρόμο. Γιατι πολλοί δεν θα καταλάβουν τι ακριβώς εννοώ στενό, το έβγαλα μια φωτογραφία πριν λίγο για να δείτε το πλάτος.
Δεν είναι η πιο πετυχημένη φωτογραφία αλλα καταλαβαίνεται οτι εκεί δεν σε παίρνει να παρκάρεις. Θα κλείσει ο δρόμος.
Ανεβαίνοντας λοιπον, βρήκα παρκαρισμένο ένα κόκκινο αυτοκίνητο. Για να περάσω έπρεπε να βγω σχεδόν όλος στο αντίθετο ρεύμα. Άναψα λοιπον φλας και περίμενα να αδειάσει το απέναντι ρεύμα για να κάνω τον ελιγμό. Ερχόταν απο απέναντι μια κυρία με ένα πράσινο micra
Εκεί που περιμένω να περάσει η κυρία έχοντας αναμμένο το φλας, ξαφνικά η μεγαλοκυρία, σβήνει τη μηχανή, ακριβώς απέναντι απο το άλλο αυτοκίνητο, βγαίνει, κλειδώνει το αμάξι, και κλείνει και τον καθρέφτη. Εγω έχω μείνει
Λέω δεν είναι δυνατόν να το βλέπω αυτό το πράγμα.
Της φωνάζω απο το παράθυρο: "Συγνώμη!!" Πάντα ευγενικός. Μου χαμογελάει και μου λέει: "Παρακαλώ!"
-Έχετε καταλάβει τι έχετε κάνει? Όχι λεωφορείο, ούτε αυτοκίνητο δεν περνάει απο εδώ.
Κοιτάει πίσω το κενό που άφησε, γουρλώνει τα μάτια και λέει
-Αχ δεν το είδα!!!
Πάλι καλά που δεν έκανε την κλασική ηλίθια ερώτηση. "Δεν χωράς?"
Ξαναμπαίνει στο αμάξι, ανοίγει καθρέφτες, βάζει μπροστά, και φεύγει. Αφου πρώτα με χαιρέτησε. Ευγενικότατη, δεν μπορώ να πω.
