Σκέψεις μετά την πανσέληνο...

[MacPap]

Την τελευταία πανσέληνο την πέρασα στην ταράτσα μου χαζεύοντας τον Σαρωνικό παρέα με κάτι φίλους και σε κατάσταση κρασοκατάνυξης.

Συνήθως οι άνθρωποι μέσα στο άγχος της καθημερινής προσπάθειας για επιβίωση, ξεχνάμε πως πριν απ' όλα είμαστε ζώα (με την φυσική έννοια του όρου όχι την ειρωνική). Έτσι ξεχνάμε πως έχουμε βασικές ανάγκες τις οποίες βάζουμε στο πλάι ή αγνοούμε (όχι πάντα εσκεμμένα) και οι οποίες απλώς μένουν ακάλυπτες. Δεν εξαφανίζονται! Αυτό έχει τρομακτικά αποτελέσματα στη ζωή μας έστω και αν το "αγνοούμε".

Για χιλιάδες χρόνια η αλλαγή ήταν η εξαίρεση και η σταθερότητα ο κανόνας. Απο τον 18ο αιώνα λοιπόν και Ιδιαίτερα μετά την βιομηχανική επανάσταση, όλο και περισσότερο αυτός ο κανόνας τείνει να αντιστραφεί. Οι ρυθμοί της ζωής άλλαξαν ραγδαία. Πιστέψαμε πως με το να φτιάξουμε μηχανές για να μας κάνουν την δουλειά θα αποκτούσαμε περισσότερη ελευθερία και ξαφνικά ανακαλύψαμε πως όχι μόνο δεν έχουμε περισσότερο χρόνο για τον εαυτό μας αλλά αντιθέτως αυτόν που έμεινε τον σπαταλάμε συνήθως για να κάνουμε το "σύστημα" να πάει ακόμα ποιο γρήγορα! (συνιστώ το ντοκιμαντέρ Home).

Ο άνθρωπος όμως δεν είναι φτιαγμένος για κάτι τέτοιο. Αποτέλεσμα είναι να αντιδρά βίαια, σπασμωδικά και παρορμητικά πολλές φορές χωρίς να το καταλαβαίνει. Ολο κα περισσότερο συμπεριφέρεται σαν ενα αγρίμι που το έχουν στριμώξει και μετουσιώνεται σε κάτι που δεν είναι αυτό το οποίο είχε προβλέψει η φύση γι' αυτόν.

Ολοι λοιπόν οι τομείς που έχουν σχέση με την ψυχική υγεία και ηρεμία, πηγαίνουν προς το χειρότερο.

Το ότι κάτι γίνεται ευκολότερα και γρηγορότερα δεν το καθιστά και καλλίτερο (βλέπε διατροφή, κοινωνικές σχέσεις, περιβάλλον κλπ). Το ότι μπορώ να κινούμαι σήμερα με 200 χλμ/ώρα και πάω στην Θεσσαλονίκη σε 3 ώρες με αναγκάζει να έχω την προσοχή μου τεταμένη και να την σπαταλάω στον έλεγχο της μηχανής χάνοντας την ομορφιά του τοπίου. Το ότι εμείς επί παραδείγματι (οι συμμετέχοντες στο forum) επικοινωνούμε μέσα από το διαδίκτυο διότι μας το επιτρέπει πλέον η τεχνολογία δεν καθιστά την επικοινωνία καλλίτερη. Αλλάζει ο όγκος όχι η ποιότητα.

Θα κλείσω με την εμπειρία που είχα εκείνο το Σαββατοκύριακο που πέρασα στον Πάρνωνα (για όσους δεν τον ξέρουν είναι εδώ)! Συμμετείχα μαζί με τον Haridimos στην "6η Πανελλήνια Εξόρμηση Ερασιτεχνών Αστρονόμων" (τονίζω αστρονόμων όχι αστρολόγων). Μου έκανε εντύπωση η πληθώρα των τηλεσκοπίων και τεχνολογίας που υπήρχε εκεί. Ο Γαλιλαίος ή ο Αρίσταρχος θα πρέπει να γύριζαν στον τάφο τους. Το αποκορύφωμα της συνάντησης όμως ήταν το τελευταίο βράδυ, όταν μαζεύτηκαν οι περισσότεροι στο κέντρο του μικρού οροπεδίου και πίνοντας τσιπουράκια συζητούσαν για πράγματα ανθρώπινα, κοιτάζοντας δια γυμνού οφθαλμού τον ουρανό, μακριά από την τεχνολογία και τα τηλεσκόπια. Η σελήνη δεν έγινε ομορφότερη επειδή σήμερα μπορώ να δω τις λεπτομέρειες της επιφάνειάς της. Αντιθέτως ασχολούμενος με τις λεπτομέρειες μπορεί να χάσω την ομορφιά της αντανάκλασης της πάνω στην θάλασσα.

Φιλικά Κώστας

[rasPUTIN]

Τὰ ἐκπαιδευτικὰ προγράμματα τῆς τηλεοράσεως μᾶς πάνε χιλιάδες μίλια μακριά, σὲ τόπους μαγικούς. Κι ὄμως ὑπάρχουν τὸ ἴδιο ὄμορφα μέρη 100-200 χιλιόμετρα ἀπὸ τὸ σπίτι μας.