Μετανάστες αδέρφια μας, πολυπολιτισμός

[pipinos1976]

Τώρα τι να γράψω; Τους φέραμε, τους ταΐσαμε και έχουν αναλάβει την νύχτα. Όχι πως το κράτος δεν τους ξέρει και δεν τους χρησιμοποιεί όποτε θέλει να κάνει καμιά βρωμοδουλειά σε κανέναν κακομοίρη.

Χαλκιδική: Συνελήφθησαν «μπράβοι» που πυροβόλησαν ιδιοκτήτη καφέ - μπαρ

Χαλκιδική: Συνελήφθησαν «μπράβοι» που πυροβόλησαν ιδιοκτήτη καφέ - μπαρ

Πρόκειται για τρία άτομα αλβανικής καταγωγής, οι οποίοι φέρονται να «πουλάνε» προστασία σε νυχτερινά καταστήματα.

Τρία άτομα, που φέρονται να είναι μπράβοι και να «πουλάνε» προστασία σε νυχτερινά καταστήματα και οι οποίοι φέρονται να είχαν πυροβολήσει 20χρονο ιδιοκτήτη καφέ - μπαρ, στις 4 Ιουλίου, στο Πευκοχώρι Χαλκιδικής, μέσα στο κατάστημά του, συνελήφθησαν μετά από οργανωμένη επιχείρηση της αστυνομίας στη Χαλκιδική, σε Φούρκα και Σωζόπολη.

Πρόκειται για άτομα αλβανικής καταγωγής, 34, 29 και 21 ετών. Σύμφωνα με πληροφορίες, οι δύο πρώτοι συνελήφθησαν το βράδυ της Τετάρτης 14 Ιουλίου στη Φούρκα και ο 21χρονος το μεσημέρι της Πέμπτης 15 Ιουλίου σε εξοχικό της Σωζόπολης, στο οποίο κρυβόταν. Οι συλληφθέντες οδηγήθηκαν στον εισαγγελέα Πολυγύρου. Ο 21χρονος είχε αποφυλακιστεί τον περασμένο Οκτώβριο και είναι υπόδικος σε δεύτερο βαθμό για απόπειρα ανθρωποκτονίας, οπλοφορία και οπλοχρησία.

Ως μέλη ομάδας επτά ατόμων, που επέβαιναν σε μηχανή μεγάλου κυβισμού και σε ΙΧ αυτοκίνητο, οι συλληφθέντες έφτασαν λίγο μετά τα μεσάνυχτα της 4ης Ιουλίου στο καφέ - μπαρ που είναι μέτοχος ο 20χρονος, το οποίο βρίσκεται στο Πευκοχώρι Χαλκιδικής. Στη θέα των μπράβων ο τελευταίος μπήκε μέσα στο κατάστημα, για να κρυφτεί, ωστόσο, τρεις από τους δράστες τον ακολούθησαν, τον γρονθοκόπησαν και ένας από αυτούς τον πυροβόλησε, προκαλώντας του διαμπερές τραύμα στο δεξιό μηρό. Στη συνέχεια οι δράστες μπήκαν στα αυτοκίνητα και εξαφανίστηκαν.

Ευχαριστώ.

[rasPUTIN]

Έχει μια φωτογραφία στο μέσον της σελίδας. Ο "μετανάστης" δηλώνει 3 διαφορετικά κράτη, 3 επώνυμα, 3 ονόματα, 3 πατρώνυμα, 4 μητρώνυμα και 4 ημερομηνίες γεννήσεως. Δηλαδή, έχει 1.296 δυνατούς συνδυασμούς για να χρησιμοποιήσει κάθε φορά τον κατάλληλο και άντε μετά να βγάλεις άκρη, αν δεν τον πας για αποτυπώματα. Και καθόμαστε και τον κοιτάμε και δεχόμαστε αίτηση ασύλου. Και να ήταν γειτονικά κράτη να πω εντάξει, ο άνθρωπος δηλώνει Μαρόκο και Πακιστάν. Η ημερομηνία γέννησης; 1974 και 1987; Είμαστε με τα καλά μας; Θα τρελαθούμε τελείως με αυτά που δεχόμαστε. Σε λίγο θα τους έχουμε και στον Δημόσιο αυτούς, με όλα τα στοιχεία τους πλαστά.

Τὸ 1.296 μοῦ φάνηκε ὑπερβολικό ἀλλὰ εἶναι ὀρθό.


3 διαφορετικά κράτη
3 επώνυμα

3 ονόματα
3 πατρώνυμα

4 μητρώνυμα
4 ημερομηνίες γεννήσεως

Ἀλλὰ ὁ ἀριθμὸς ὅλων τῶν πιθανῶν συνδυασμῶν εἶναι:

3x3 x 3x3 x 4x4 = 9 x 9 x 16 = 81 x 16 = 1.296


Πέρα ἀπὸ τὴν (ἀριθμτικὴ) πλάκα, γιὰ ὅσους δὲν καρποφορεῖ ἡ διασταύρωσις στοιχείων θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπιβάλλεται κλείσιμο σὲ ξερονῆσι. Ἕνα-δυὸ μηνάκια νὰ πλαντάξει καὶ νὰ δεῖς πῶς θὰ "τὸ πεῖ τὸ ποίημα".

Μας έλεγαν ότι δεν γίνονται, ότι απαγορεύονται από τις διεθνείς συνθήκες κ.α. πολλά. Στην πραγματικότητα, όλα επιτρέπονται.

Κατάπτυστη απόφαση του ΕΔΔΑ: «Ναι» στις ... προσφύγων

Ἐμένα προσωπικὰ στά... βαρίδια μου εἶτε ἐπιτρέπεται εἶτε ἀπαγορεύεται.

Διεθνεὶς συνθῆκες ποὺ μὰς καλοῦν νὰ δώσουμε γῆ καὶ ὕδωρ στοὺς βαρβάρους τὶς φτὐνω.

Ἀν δὲν ἀπατῶμαι ἦταν ὁ Γεώργιος Παπανδρέου (ὁ παππούς, ὁ πατέρας τοῦ πορνόγερου, ὄχι ὁ Τζέφρυ) ποῦ εἶπε «οἱ ἐπόμενες γενεὲς δὲν θὰ μὰς ῥωτήσουν γιατὶ δὲν ἐφαρμόσαμε τὸν νόμο αλλὰ γιατὶ δὲν προστατεύσαμε τὴν Πατρίδα».

Άλλο ένα καλό παιδί... Να του δώσουμε αμέσως ιθαγένεια, όχι υπηκοότητα..

Κάνεις λάθος, ἡ ὑπηκοότητα δύναται νὰ δοθεῖ ἡ ἰθαγένεια ὄχι.

Βρέθηκε μετά από 18 χρόνια: Ταυτοποιήθηκε ο δολοφόνος ηλικιωμένης στο Βόλο!

Πρόλαβαν νὰ τὸν δικάσουν; Στὰ 20 χρόνια παραγράφεται τὸ ἀδίκαστο κακούργημα

«Καμία υπόθεση δεν κλείνει για την Ελληνική Αστυνομία, όσος καιρός κι αν περάσει, αν δεν εξιχνιαστεί», δήλωσε ο Γενικός Περιφερειακός Αστυνομικός Διευθυντής Θεσσαλίας κ. Αστέριος Μαντζιώκας, ο οποίος επεσήμανε πως «η μεθοδική δουλειά που πραγματοποιείται καθημερινά στα εγκληματολογικά εργαστήρια της ΕΛ.ΑΣ θα έχει ως συνέπεια την εξιχνίαση και άλλων, παρόμοιων υποθέσεων».

Κάποιος νὰ τοὺ πεῖ νὰ κατουράει καὶ λίγο, ὄχι μόνο "ἀπὸ τὸ ἄλλο".

Άλλο ένα κλασσικό παράδειγμα της κοινωνίας μας. Για όλα αυτά, βέβαια, φταίμε εμείς και κανείς άλλος.

Αλλοδαπή με δύο παιδιά παντρεύτηκε Ελληνα συνταξιούχο, της έγραψε τα ακίνητα και τον εγκατέλειψε

Αλλοδαπή με δύο παιδιά παντρεύτηκε Ελληνα συνταξιούχο, της έγραψε τα ακίνητα και τον εγκατέλειψε

Ελληνας συνταξιούχος παντρεύτηκε 41χρονη αλλοδαπή με δύο παιδιά. Εκείνη, αφού φρόντισε να έρθουν στο όνομά της τα ακίνητα και τα λεφτά του, όταν αυτός αρνήθηκε να της δώσει κι άλλα, η Αλβανίδα εγκατέλειψε τη συζυγική εστία και συνήψε σχέση με Ελληνογερμανό. Ο Αρειος Πάγος διέγνωσε «βαριά αχαριστία» και την υποχρέωσε να επιστρέψει όλη την ακίνητη περιουσία που της είχε δωρίσει όταν ήταν παντρεμένοι

Καλὰ νὰ πάθει ὁ τσουτσουνόμυαλος. Κακῶς ποὺ ὁ ΑΠ ἀνακάλεσε τὶς δωρεές.

[rasPUTIN]

Ἡ Ζωὴ Κωνσταντοπούλου ἔχει κάνει κάποιο σχόλιο; Ὁ Καιρίδης; Τὰ λοιπὰ ἀντιρατσιστικὰ ζωντόβολα;

22 Ιουλίου 2012 - 22 Ιουλίου 2026
14 χρόνια
Πως πέρασαν? Δεν το χωράει το μυαλό μου
Κυλάει ο χρόνος σαν νερό, και αναρωτιέμαι πως φεύγει τόσο γρήγορα? Αλλά από την άλλη όταν αρχίζω να θυμάμαι τις λεπτομέρειες όλων αυτών των χρόνων ταράζομαι τρομαζω και πονάω ξανά και ξανά.Είναι τόσες πολλές οι δύσκολες στιγμές , οι στιγμές απόγνωσης, πόνου φόβου για το άγνωστο, απόγνωσης, θυμού, οργής υπομονής επιμονης που δεν περιγραφονινται σε λίγες γραμμές. Ξεγελάω τον εαυτό μου λέγοντας του η ζωή συνεχίζεται όταν σε βλέπω να γελάς, αλλά όταν κοιτάω τους ανθρώπους γύρω μου ξέρω ότι για εσένα η ζωή είναι ακίνητη καθηλωμένη στο αναπηρικό αμαξίδιο, σιωπηλή από ένα στόμα που δεν μιλά αλλά κραυγάζει και μαζί με εσένα και η δική μου ζωή, γιατί είμαστε ένα τώρα πια.
Οταν με ρωτούν τι κάνει η Μυρτω λέω πάντα μια χαρά, σταθερά οπως ηταν, γιατί δεν θέλω να περιγράψω αυτό που κανείς δεν μπορεί να καταλάβει, αυτό που δεν φαίνεται γιατί είναι κλεισμένο βαθιά στην ψυχή και το μυαλό. Μονο όποιος ζει κάτι ανάλογο καταλαβαίνει.
Δεν κατηγορώ κανένα γιατί είναι απόλυτα φυσικό ότι συμβαίνει κοντα μας όσο και αν συμπάσχουμε όσο και αν στεναχωρηθούμε να ειναι κάτι περαστικό για όλους πέρα από αυτόν που το ζει κάθε μέρα, κάθε ώρα κάθε λεπτό. Η γιαγιά μου έλεγε όταν κλείνει η πόρτα του σπιτιού σου μένεις μόνος.
Γι αυτό δεν μιλάω δεν αναλύω…γιατί δεν υπάρχει λόγος… δεν θα άλλαζε κάτι….
Η πραγματηκοτητα είναι εδώ, είναι μέσα σου ,μέσα μου και μόνο.
Προσπαθώ όσο γίνεται να σου δίνω εικόνες, να βγαίνουμε έξω συχνά να σε πηγαίνω οπου νομίζω ότι θα χαρείς,παρ ολο που είναι δύσκολο για την χώρα που ζούμε, γιατί δεν έχουμε μάθει ακόμη να δίνουμε χώρο και να σεβόμαστε τους κινητικά ανάπηρους ανθρώπους. Δεν βαριέσαι κάποτε θα μάθουν και εδώ τα ίσα δικαιώματα …..μέχρι τότε θα σπρώχνω με όλη την δύναμη μου το καρότσι σου, θα σε σηκώνω όσο και αν αυτό διαλύει την μέση μου, για να σε πηγαίνω όπου υπάρχει πρόσβαση…. ελπίζοντας να πάρεις λίγη ευχαρίστηση, λίγη χαρά, να σε δω να γελάς.
Θα παλεύω γι αυτά τα δικαιώματα που υπάρχουν στα χαρτιά και υλοποιούνται κατ εξαίρεση επειδή είναι η Μυρτω, αφού παλέψω, αφού φωνάξω, αφού τρέξω, αφού εξαντληθω….
Τελευταία άκουσα και αυτό: «Μα όλα σε αυτήν συμβαίνουν ?» Οχι μην απατάστε . Συμβαίνουν σε κάθε κινητικά ανάπηρο άτομο, μόνο που κάποιοι μπορεί να είναι κουρασμένοι για να αντιδράσουν, μη έχοντας άλλα ψυχικά αποθέματα , αντιμέτωποι με την δύσκολη καθημερινότητα τους, ή να έχουν παραιτηθεί αφού εξαντλήθηκαν.
Εγώ όμως αρνούμαι να συμβιβαστώ σε αυτό που ένα ΤΕΡΑΣ επέβαλλε με το έτσι θέλω στην ζωή σου, στην ζωή μου… είναι το άδικο που δεν αποδέχομαι που δεν συμβιβάζομαι
Ισως αυτός ο θυμός αυτή η οργή που θαφτηκαν βαθειά μέσα μου εκεινη την νύχτα της 22 Ιουλίου και όλες τις άλλες που ακολούθησαν μέσα στην απόγνωση και την αβεβαιότητα των πρώτων ημερών, και δεν φαίνονται πλέον, να με ωθούν να θέλω να τα βάλω με Θεούς και διαμονές της ελληνικής δύσκολης πραγματηκοτητας και όλους αυτούς που βιάζονται να κρίνουν ενώ θα ήταν καλύτερα να σωπαίνουν , να κάνουν τον σταυρό τους και να ευχαριστούν τον Θεό που είναι καλά, και να φροντίσουν να μην φτάνουν στα αυτιά μου αυτές οι ερωτήσεις από την άνετη θέση του καναπέ τους γιατί με θυμώνουν ακόμη περισσότερο.….
Δεν ζήτησα τίποτε από κανένα, δεν μου πρόσφεραν τίποτε που να θυμάμαι. Δεν θέλω τσάι και απάθεια. Δεν ζητώ να μπουν στα παπούτσια μου. Δεν θέλω τον δήθεν οίκτο τους, ιδίως αυτό το σιχαίνομαι κυριολεκτικά . Βαδίζω μόνη μου και απολογούμαι στον εαυτό μου και σε σένα.Αντιθέτως οι λίγοι που με βοήθησαν και ακόμη λιγότεροι που με βοηθούν ( ξέρουν αυτοί) δεν κάνουν τέτοιες ερωτήσεις.
Εμείς θα περπατάμε μαζί, θα γελάμε μαζί και θα προσπαθήσουμε να χαιρόμαστε ότι μπορούμε.
Λίγα? Λίγα. Αυτό μπορούμε αυτό μας έμεινε.