Πως αναλύεται η τιμή της Βενζίνης στην αντλία...

Πως αναλύεται η τιμή της Βενζίνης στην αντλία...

Η τιμή της βενζίνης στην Ελλάδα και την Ευρώπη

Σε όλες σχεδόν τις ευρωπαϊκές χώρες, η τιμή της βενζίνης χτίζεται πάνω στην ίδια λογική.
Αρχικό κόστος προϊόντος, περιθώρια εμπορίας και διύλισης, και φόροι.
Η Ελλάδα όμως παρουσιάζει μια χαρακτηριστική αντίφαση. H προ φόρων τιμή είναι χαμηλότερη από τον μέσο όρο της ΕΕ, αλλά η τελική τιμή είναι σαφώς υψηλότερη.
Σύμφωνα με στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Οκτώβριος 2026), η μέση λιανική τιμή της αμόλυβδης 95 στην Ελλάδα διαμορφώνεται περίπου 9% έως 10% ακριβότερα από τον μέσο όρο της ΕΕ.
Ωστόσο, αν αφαιρεθούν οι φόροι, η ελληνική τιμή πέφτει περίπου 5% χαμηλότερα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Η διαφορά δεν κρύβεται στο πετρέλαιο ούτε στα διυλιστήρια κρύβεται στη φορολογία.

Γιατί η Ελλάδα είναι «φθηνή προ φόρων, ακριβή μετά φόρων»

Οι φόροι στην ελληνική βενζίνη ξεπερνούν το 50% της τελικής τιμής.
Αναλυτικά, το σύνολο των επιβαρύνσεων ανά λίτρο είναι περίπου 25% υψηλότερο από τον μέσο όρο της ΕΕ. Η Ελλάδα βρίσκεται στην πρώτη πεντάδα της ΕΕ σε συνολική φορολογική επιβάρυνση, πίσω από Ολλανδία, Δανία, Φινλανδία και Γερμανία.

Στην Ελλάδα η φορολογία στην βενζίνη αποτελείται από σταθερούς και αναλογικούς φόρους.
Τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης (ΕΦΚ) που είναι 0,70 € (σταθερό ποσό ανά λίτρο, ανεξάρτητα από τη χρηματιστηριακή τιμή της βενζίνης).
Τα λοιπά τέλη & εισφορές (βλ. εισφορά ΕΡΤ, ανταποδοτικό τέλος ΡΑΕ, ειδικός λογαριασμός πετρελαιοειδών κ.λπ.)
Τον Φόρο Προστιθέμενης Αξίας (Φ.Π.Α.) που είναι (24%) και υπολογίζεται στην τελική αξία. Δηλαδή στην τιμή ΜΑΖΙ με τον ΕΦΚ και τα τέλη.
Με άλλα λόγια, επιβάλλεται ως φόρος πάνω στον φόρο.

Σε επίπεδο ΕΕ, οι φόροι αντιστοιχούν σε λιγότερο από το μισό της τελικής τιμής. Τη μεγαλύτερη επιβάρυνση έχει η Ολλανδία, με την Ελλάδα να ακολουθεί σε μικρή απόσταση.

Οι διαφορές στην Ευρώπη

Οι αποκλίσεις τιμών μεταξύ ευρωπαϊκών χωρών δεν οφείλονται τόσο στην γεωγραφία ή στην προσφορά και την ζήτηση, όσο σε πολιτικές επιλογές για τη φορολογία.
Στα μέσα Σεπτεμβρίου 2026 στις τιμές της βενζίνης στην αντλία, η Δανία και η Ολλανδία βρίσκονταν στην κορυφή των ακριβότερων χωρών, με τιμές περίπου 20% έως 25% πάνω από τον μέσο όρο της ΕΕ, ενώ η Μάλτα ήταν η φθηνότερη, περίπου 35% κάτω από τον μέσο όρο. Η Ελλάδα, με περίπου 5% πάνω από τον μέσο όρο, ήταν η έκτη ακριβότερη χώρα της ΕΕ.
Η περίπτωση της Μάλτας εχει ως βάση τον κρατικό έλεγχο τιμών και επιδοτήσεις. Δηλαδή οφείλεται σε μια τελείως διαφορετική φορολογική αρχιτεκτονική.
Το ντίζελ παρουσιάζει ελαφρώς διαφορετική εικόνα. Η ελληνική τιμή είναι οριακά χαμηλότερη από τον μέσο όρο της ΕΕ, αλλά παραμένει υψηλότερη κατά περίπου 10% έως 13% από βαλκανικούς γείτονες όπως η Βουλγαρία, η Σλοβενία και η Κροατία.

Οι διαφορές εντός της Ελλάδας

Ακόμη και μέσα στην ίδια χώρα, η τιμή δεν είναι ενιαία. Στα μέσα Οκτωβρίου 2026, η μέση τιμή στις Κυκλάδες ήταν περίπου 10% υψηλότερη από τον εθνικό μέσο όρο, στα Δωδεκάνησα περίπου 6% υψηλότερη και στην Κεφαλονιά περίπου 4% υψηλότερη. Οι υψηλότερες τιμές στα νησιά οφείλονται κυρίως στο μεταφορικό κόστος και στις τοπικές συνθήκες αγοράς, όχι στη φορολογία, η οποία είναι εθνικά ενιαία.

Πού πάνε τα χρήματα που πληρώνετε στην αντλία

Εν κατακλείδι, τα χρήματα που αφήνει ο Έλληνας οδηγός στην αντλία κατευθύνονται κατά κύριο λόγο στα κρατικά ταμεία, όχι στις πετρελαιοπαραγωγούς χώρες ή στα διυλιστήρια. Η χαμηλή προ φόρων τιμή δείχνει ότι η προμήθεια και η διύλιση δεν είναι ακριβότερες από ό,τι για τους Ευρωπαίους ομολόγους της.
Η υψηλή τελική τιμή είναι άμεσο αποτέλεσμα του φορολογικού σχεδιασμού και κυρίως του ΦΠΑ που επιβάλλεται πάνω στον ΕΦΚ.

MacPap