Γαμος. Υπερ και Κατά

[athanatos]

Όταν μιλούσαμε για κιθάρες και μουσικές και αντροπαρέες και αλητείες και μπύρες μέχρι το πρωί, και μου απάντησες "σε ζηλεύω", όχι δεν σκέφτηκα οτι δε σε γεμίζει πια. Ούτε καν μου πέρασε απο το μυαλό. Ούτε όταν είπες οτι κάποτε έκανες το Πάσχα του γρηγόρη αλλα τώρα δεν το κάνεις. Ούτε τότε μου πέρασε απο το μυαλό.

Ότι έκανες πριν 15 χρόνια τα κάνεις και τώρα; Δεν έχει αλλάξει τίποτα; Δεν σου έχει τύχει να ζηλέψεις κάποιον μικρότερό σου ο οποίος κάνει κάτι το οποίο εσύ δεν κάνεις πια; Για χ ψ λόγους.
Κάποια πράγματα, με το πέρασμα του χρόνου, ελαττώνονται ή σταματούν, για διάφορους λόγους. Όχι απαραίτητα επειδή παντρεύτηκες. Και δεν είναι κακό να αναπολείς ή να ζηλεύεις.

.....Ζητούσα απο παντρεμένους να μου πούν τα υπερ του γάμου.

Δεν περίμενες όμως. Άρχισες να λες τα δικά σου.

Και 18 σελίδες μετά, ακόμα περιμένω απάντηση

Και δεν θα την πάρεις από μένα γιατί είσαι προκατειλημμένος.

[UltiMo_]

Ότι έκανες πριν 15 χρόνια τα κάνεις και τώρα; Δεν έχει αλλάξει τίποτα; Δεν σου έχει τύχει να ζηλέψεις κάποιον μικρότερό σου ο οποίος κάνει κάτι το οποίο εσύ δεν κάνεις πια; Για χ ψ λόγους.

Στα 15 μου δεν τα έκανα. Είχα το μυαλό μου στο διάβασμα. Για να καταφέρω να πάρω πτυχία και να τα κάνω κορνίζα και να γίνω λεωφοριατζής. Έπαθα και έμαθα όμως. Τώρα κάνω τη ζωάρα που ποτέ δεν έζησα. Ζω σαν μαθητής, ζώ σαν φοιτητής. Και αποφάσισα να μην επιτρέψω ξανά σε τίποτα άλλο να με εμποδίσει απο το να κάνω τη ζωή που θέλω. Να είμαι King of my castle. Ποτέ δεν είναι αργά.

Το μόνο που ζηλεύω απο τον 15χρονο εαυτό μου που πλέον το έχω χάσει, είναι οι παιδικοί μου φίλοι. Οι οποίοι πλέον έχουν κλειστεί ο καθένας στο καβούκι του προσπαθώντας να πείσουν τους εαυτούς τους οτι ο γάμος είναι ο σκοπός του ανθρώπου άρα και είναι λογικό και αναμενόμενο που το επέλεξαν. Παρατάνε λοιπον χόμπυ και διασκέδαση και η ζωή μετατρέπετε σε έναν ατελείωτο αγώνα επιβίωσης. Τίποτα παραπάνω

Κάποια πράγματα, με το πέρασμα του χρόνου, ελαττώνονται ή σταματούν, για διάφορους λόγους.

Το να αλλάξεις κάποια χόμπυ δεν είναι κακό. Το να τα εγκαταλείψεις όλα είναι το άσχημο. Να αφεθείς στο γεγονός οτι "τα χρόνια περνάνε" και να χάσεις κάθε ένα απο τα ενδιαφέροντά σου

[enias]

Νομίζω οτι θέμα μόλις άρχισε να γίνεται ενδιαφέρον...

Επειδή και εγώ

Στα 15 μου δεν τα έκανα. Είχα το μυαλό μου στο διάβασμα. Για να καταφέρω να πάρω πτυχία

αν και θεωρώ υπερβολή την ηλικία των 15, εγώ δεν τα έκανα σχεδόν μέχρι τα 26-27,

θεωρώ πέρα για πέρα ανθρώπινη και λογική την παρακάτω διαπίστωση

Τώρα κάνω τη ζωάρα που ποτέ δεν έζησα. Ζω σαν μαθητής, ζώ σαν φοιτητής. Και αποφάσισα να μην επιτρέψω ξανά σε τίποτα άλλο να με εμποδίσει απο το να κάνω τη ζωή που θέλω. Να είμαι King of my castle. Ποτέ δεν είναι αργά.

Όλα τα παραπάνω αντικατοπτρίζουν την μοντέρνα κοινωνία. Τα παιδιά με τις σπουδές να φτάνουν πλέον όχι λιγότερο απο 6-7 χρόνια, υπο την πίεση των εξετάσεων έχουν πολύ λίγο χρόνο να κάνουν αυτά που ένας νέος πρέπει να κάνει. Το αποτέλεσμα είναι οτι επειδή τα κάνει πιο αργά, νιώθει πιο νέος σε πολύ μεγαλύτερη ηλικία. Αυτό όμως ισχύει μόνο γι' αυτούς που έχουν σπουδάσει. Αυτοί που μπαίνουν κατ ευθείαν στην αγορά εργασίας προλαβαίνουν να ζήσουν μια πιο "κανονική" ζωή και πιο ανέμελη την οποία και βαριούνται πιο γρήγορα.

Τώρα, αυτό

Κάποια πράγματα, με το πέρασμα του χρόνου, ελαττώνονται ή σταματούν, για διάφορους λόγους. Όχι απαραίτητα επειδή παντρεύτηκες.

και αυτό

Το μόνο που ζηλεύω απο τον 15χρονο εαυτό μου που πλέον το έχω χάσει, είναι οι παιδικοί μου φίλοι. Οι οποίοι πλέον έχουν κλειστεί ο καθένας στο καβούκι του προσπαθώντας να πείσουν τους εαυτούς τους οτι ο γάμος είναι ο σκοπός του ανθρώπου άρα και είναι λογικό και αναμενόμενο που το επέλεξαν. Παρατάνε λοιπον χόμπυ και διασκέδαση και η ζωή μετατρέπετε σε έναν ατελείωτο αγώνα επιβίωσης. Τίποτα παραπάνω

ήρθαν και έδεσαν σε κάτι που στριφογυρίζει στο μυαλό μου τα τελευταία 7-8 χρόνια περίπου.

Δεν υπάρχει πιο τραγική διαπίστωση απο εκείνη που έκανε ο athanatos. Δεν είναι εύκολο να κάνεις αυτό που θέλεις σε όποια ηλικία θέλεις. Όχι γιατί κάποιος σου το επιβάλλει άλλα γιατί δεν βρίσκεις παρέα να σε ακολουθήσει. Διαπίστωσα τα τελευταία χρόνια λοιπόν, οτι όταν περνάς τα 30 δεν είναι τόσο εύκολη υπόθεση να βρεις 4-5 συνομηλίκους (άντρες λιγότερο δύσκολο-γυναίκες περισσότερο δύσκολο) για να οργανώσεις να βγείτε παρέα για χαβαλέ και φλέρτ όπως γινόταν στα 20-25. Είναι παρα πολύ δύσκολο πλέον με τους περισσότερους να είναι απο παντρεμένοι, αρραβωνιασμένοι ή ζευγαρωμένοι-"κατασταλαγμένοι" που να θέλουν να βγαίνουν μόνοι τους.

Οι περισσότεροι σε αυτήν την ηλικία, έχοντας κάνει τον "κύκλο" της ανέμελης ζωής του νεαρού πηγαίνουν να ζήσουν άλλες καταστάσεις και εμπειρίες απο τις οποίες μια είναι και ο γάμος. Έτσι λίγες επιλογές σου μένουν. Διαλέγεις ανάμεσα στην μοναξιά/ησυχία σου ή ένα σπίτι με μια γυναίκα να σου πιάνει τη μισή ντουλάπα, ενίοτε να γκρινιάζει και κάτι πιτσιρίκια να ουρλιάζουν και να κατουριούνται στον καναπέ. Και παραδόξως, όλα αυτά, σου φαίνονται και τόσο ωραία.


Και τότε το ερώτημα γίνεται; Είναι τόσο χάλια η μοναξιά σε μεγαλύτερες ηλικίες ώστε να σου φαίνεται ο γάμος υπέροχος;

[UltiMo_]

Τον γαμπρό μου τον γνώρισα στην αρχή σαν τον "γκόμενο της αδερφής μου". Ήθελα να τον γνωρίσω, ήθελε κι αυτός να τον συμπαθήσω, άρα κάναμε σχετικά λίγη παρέα όταν κατέβαινα αθήνα. μια χαρά τύπος. Το ίδιο και η παρέα του. Γνώρισα 4-5 φίλους του. Τρελοπαρέα
Αργότερα σοβάρεψε το θέμα και απο γκόμενος έγινε αρραβωνιαστικός, μετά γαμπρός και πλέον ο πατέρας απο τα δύο ανίψια μου.

Μεγάλη βδομάδα ήταν οικογενειακώς, Βόλο. Σε μια βόλτα έξω με το αμάξι, πετυχαίνει έναν φίλο του Βολιώτη απο το στρατό (μικρός που είναι ο κόσμος).
Του φωνάζει "μην μου πεις οτι είναι δικό σου". Γυρνάω να δω τι εννοεί, και βλέπω έναν να σέρνει ένα καρότσι.
Τα λέμε 5 λεπτά στο όρθιο, είδε ο γαμπρός μου το μωρό του, έδειξε και στο φίλο του τα δικά του μωρά στα πίσω καθίσματα, και φύγαμε.
Αμέσως πήρε τον τρίτο της παρέας τηλέφωνο. Έχουνε να τα πούνε χρόνια. Του λέει "μάντεψε ποιος έκανε κόρη. ναι ναι ο τάδε. εσένα ο γιος σου τι λέει?"

Και σκέφτομαι τώρα τελικά........ έτσι καταντάνε μετά απο λίγο οι παρέες? Να μιλάει ο ένας για το μωρό του αλλουνού? Αυτοί που κάποτε ήταν αντροπαρέα και βγάζανε χαβαλέ, τώρα θα μιλάνε για ξεσκατίσματα και για το πότε θα βγάλει το μωρό δόντια?

Συμφωνώ λοιπον με το ερώτημα..

Και τότε το ερώτημα γίνεται; Είναι τόσο χάλια η μοναξιά σε μεγαλύτερες ηλικίες ώστε να σου φαίνεται ο γάμος υπέροχος;

Θα ανοίξω τόπικ στο "αμετανόητοι εργένηδες φόρουμ" σε καμμια 30αριά χρόνια. Ελπίζω μέχρι τότε να έχουν ίντερνετ σε όλα τα καπή

[enias]

Διαβάζω το τελευταίο πόστ του ultimo και νομίζω οτι το έχω γράψει εγώ.
Αμέτρητα παρόμοια βιώματα έχω και εγώ απο το γάμο και τα δύο παιδιά της αδερφής μου.

Και σκέφτομαι τώρα τελικά........ έτσι καταντάνε μετά απο λίγο οι παρέες? Να μιλάει ο ένας για το μωρό του αλλουνού? Αυτοί που κάποτε ήταν αντροπαρέα και βγάζανε χαβαλέ, τώρα θα μιλάνε για ξεσκατίσματα και για το πότε θα βγάλει το μωρό δόντια?

Μάλλον ναι, γιατί αυτό βλέπω κι εγώ.

Θα ανοίξω τόπικ στο "αμετανόητοι εργένηδες φόρουμ" σε καμμια 30αριά χρόνια. Ελπίζω μέχρι τότε να έχουν ίντερνετ σε όλα τα καπή

Ίσως και να μην χρειαστεί. Εκτιμώ οτι η περίπτωση μας πλέον, θα αποτελεί τον κανόνα και οι οικογένειες την εξαίρεση. Η τάση αποστροφής προς τις υποχρεώσεις της οικογένειας, δεδομένο το οικονομικό αδιέξοδο που βιώνει όλη η χώρα, πιστεύω οτι θα γιγαντώσει το κίνημα των "αμετανόητων" (είπες εσύ, "συνειδητοποιημένων" θα πω εγώ) εργένηδων τσιτώνοντας ταυτόχρονα και τα νεύρα των ανύπαντρων γυναικών που διαμαρτύρονται περισσότερο για την ανεργία των ανδρών, παρα των ίδιων των γυναικών που είναι και μεγαλύτερη! (εδώ γελάμε )

Πληροφορίες πάντως, μου λένε οτι στα ΚΑΠΗ και τους εκδρομικούς συλλόγους συνταξιούχων, έχει πολύ χαβαλέ.

[UltiMo_]

Τον γαμπρό μου τον γνώρισα στην αρχή σαν τον "γκόμενο της αδερφής μου". Mια χαρά τύπος.

Ο οποίος πλέον στον ελέυθερό του χρόνο, ψωνίζει σε είδη μπεμπέ και διαλέγει με προσοχή την καταλληλότερη πιπίλα.
Φωτογραφία τραβηγμένη τη μεγάλη Παρασκευή. Μετά απο μπόλικα τσίπουρα, πήγαμε για ψώνια......



enias ψήνεσαι να πάμε για ψώνια πιπίλας για να δούμε τι του βρίσκουν τελικά?

[enias]

enias ψήνεσαι να πάμε για ψώνια πιπίλας για να δούμε τι του βρίσκουν τελικά?

[UltiMo_]

Οι διαφορές μεταξύ ενός οικογενειάρχη και ενός εργένη !!!

Ο γάμος είναι μια καθοριστική στιγμή στη ζωή του άντρα: από τη μια αποχαιρετάς την εργένικη ζωή
(κι ό,τι αυτό συνεπάγεται!), από την άλλη ανοίγεσαι σε έναν νέο και γενναίο κόσμο…

Γιατί ο γάμος, πέρα από φορολογικά, νομικά και θρησκευτικά πλεονεκτήματα, έχει κι άλλα να σου δώσει. Και η εργένικη ζωή βέβαια δεν είναι του πεταματού! Ας δούμε όμως αναλυτικά τα 10+1 πλεονεκτήματα του οικογενειάρχη και του εργένη και τα συμπεράσματα… δικά σου.


Best of oικογενειάρχης:

1. Τρως υγιεινότερα

2. Δεν ζεις πλέον σε αχούρι

3. Περνάς τα βράδια σου κάνοντας κι άλλα πράγματα από το να σερφάρεις για online πορνό

4. Δεν στη σπάει πια ο Άγιος Βαλεντίνος (δεν είσαι πλέον μπάκουρας)

5. Έχεις ξαφνικά έναν πολύ καλό λόγο να μετακομίσεις σε μεγαλύτερο χώρο

6. Έχεις κάποιον να ακούει τα όνειρα και τα παραληρήματά σου

7. Δεν παίρνεις πλέον παρορμητικές αποφάσεις (έχεις τη γυναικούλα σου να σε συγκρατεί!)

8. Μαθαίνεις να συμβιβάζεσαι (κι αυτό για κάποιον λόγο είναι καλό) και να ακούς (θες δεν θες)

9. Έχεις κάποιον που νοιάζεται πραγματικά για το πώς πέρασες τη μέρα σου

10. Κάνεις τους γονείς σου ευτυχισμένους

10 + 1. Δεν τραβάς πια μόνος σου τα profile pictures των κοινωνικών δικτύων



Βest of εργένης:

1. Τα πάντα στο σπίτι είναι δικά σου (και ο μόνος που τα ψαχουλεύει είσαι εσύ)

2. Ο μόνος που ξοδεύει τα ωραία σου λεφτουδάκια είσαι εσύ

3. Τα νυχτοπερπατήματά σου είναι δικά σου, κατάδικά σου

4. Μόνο ο γιατρός σου μπορεί να σου πει τι θα πιεις και τι θα φας

5. Εσύ αποφασίζεις πότε θα ξυριστείς και τι θα φορέσεις (καλά, μπορεί και το αφεντικό σου)

6. Δεν έχεις να θυμάσαι επετείους γνωριμίας, πρώτου φιλιού, πρώτου σεξ, γενεθλίων, αρραβώνων, γάμου…

7. Δεν έχεις όλο το συγγενολόι της λεγάμενης να σου λέει τι να κάνεις και τι να μην κάνεις

8. Οι μόνες ανασφάλειες που έχεις να διαχειριστείς είναι οι δικές σου

9. Το πού πετάς τα βρόμικα εσώρουχά σου υπαγορεύεται μόνο από την αίσθηση που έχεις περί αξιοπρέπειας

10. Δεν αλλάζεις άρδην τη ζωή σου επειδή κάποιος ζηλεύει, ενοχλείται, δεν γουστάρει κ.λπ.

10 + 1. Υπάρχουν πολλές γυναίκες εκεί έξω (περίπου 3 δισεκατομμύρια!), γιατί να χαραμιστείς με μία;

[MacPap]

Best of oικογενειάρχης:

1. Τρως υγιεινότερα -> Αλλά δεν τρως πάντα ότι σου αρέσει…

2. Δεν ζεις πλέον σε αχούρι -> αλλά το σπίτι δεν είναι πλέον αποκλειστικά δικό σου...

3. Περνάς τα βράδια σου κάνοντας κι άλλα πράγματα από το να σερφάρεις για online πορνό -> σερφάρεις πλέον για έπιπλα και προορισμούς διακοπών...

4. Δεν στη σπάει πια ο Άγιος Βαλεντίνος (δεν είσαι πλέον μπάκουρας) -> στη σπάνε όλοι οι υπόλοιποι Αγιοι μαζί με τις ονομαστικές εορτές…

5. Έχεις ξαφνικά έναν πολύ καλό λόγο να μετακομίσεις σε μεγαλύτερο χώρο -> μόνο που δεν εχεις καταλάβει ποιός λόγος είναι αυτός...

6. Έχεις κάποιον να ακούει τα όνειρα και τα παραληρήματά σου -> αφού σου καταστεί σαφές πως έχεις άδικο ...

7. Δεν παίρνεις πλέον παρορμητικές αποφάσεις (έχεις τη γυναικούλα σου να σε συγκρατεί!) -> και να σε προτρέπει όταν πρόκειται για σημαντικές αγορές όπως κοσμήματα...

8. Μαθαίνεις να συμβιβάζεσαι (κι αυτό για κάποιον λόγο είναι καλό) και να ακούς (θες δεν θες) -> και αν βρίσκεις λόγους για να αργείς από την δουλειά…

9. Έχεις κάποιον που νοιάζεται πραγματικά για το πώς πέρασες τη μέρα σου -> αρκεί να μείνει χρόνος μετά την διήγηση της μέρας του εταίρου ήμισυ…

10. Κάνεις τους γονείς σου ευτυχισμένους -> μέχρι η μαμά να ανακατευτεί στα οικοκυρικά...

10 + 1. Δεν τραβάς πια μόνος σου τα profile pictures των κοινωνικών δικτύων -> αλλά δεν μπορείς να κάνεις friend όποιον η όποια θες…


Βest of εργένης:

1. Τα πάντα στο σπίτι είναι δικά σου (και ο μόνος που τα ψαχουλεύει είσαι εσύ) -> αλλά δεν τολμάς να καλέσεις κανένα στην ζούγκλα με τα εσώρουχα….

2. Ο μόνος που ξοδεύει τα ωραία σου λεφτουδάκια είσαι εσύ -> και πάντα αναρωτιέσαι πως τελείωσαν τόσο γρήγορα...

3. Τα νυχτοπερπατήματά σου είναι δικά σου, κατάδικά σου -> και συνήθως είναι τόσο δικά σου που τα κάνεις μόνος...

4. Μόνο ο γιατρός σου μπορεί να σου πει τι θα πιεις και τι θα φας -> και όταν στο πεί ενθουσιάζεσαι απο την καλοπέραση που σε περιμένει...

5. Εσύ αποφασίζεις πότε θα ξυριστείς και τι θα φορέσεις (καλά, μπορεί και το αφεντικό σου) -> μέχρι να καταλάβεις πως ο κόσμος δεν φοράει πλέον "ζιβάνγκο"...

6. Δεν έχεις να θυμάσαι επετείους γνωριμίας, πρώτου φιλιού, πρώτου σεξ, γενεθλίων, αρραβώνων, γάμου… -> και σου κάνει εντύπωση που δεν σε θυμάται κανείς εκτός από την εφορεία…

7. Δεν έχεις όλο το συγγενολόι της λεγάμενης να σου λέει τι να κάνεις και τι να μην κάνεις -> αντιθέτως κάθεσαι στον καναπέ και δεν κάνεις τίποτε...

8. Οι μόνες ανασφάλειες που έχεις να διαχειριστείς είναι οι δικές σου -> και είναι πολλές...

9. Το πού πετάς τα βρόμικα εσώρουχά σου υπαγορεύεται μόνο από την αίσθηση που έχεις περί αξιοπρέπειας -> και το μέγεθος του σπιτιού...

10. Δεν αλλάζεις άρδην τη ζωή σου επειδή κάποιος ζηλεύει, ενοχλείται, δεν γουστάρει κ.λπ. -> αλλά ψάχνεις να δεις που είναι εκείνο το κουτί πίτσα που παρήγγειλες πριν μια εβδομάδα...

10 + 1. Υπάρχουν πολλές γυναίκες εκεί έξω (περίπου 3 δισεκατομμύρια!), γιατί να χαραμιστείς με μία; -> Γιατί θα τρως υγιεινότερα, δεν θα ζεις πλέον σε αχούρι, περνάς τα βράδια σου κάνοντας κι άλλα πράγματα από το να σερφάρεις για online πορνό, δεν θα είσαι πλέον μπάκουρας, θα εχεις έναν πολύ καλό λόγο να μετακομίσεις σε μεγαλύτερο χώρο, εχεις κάποιον να ακούει τα όνειρα σου, θα εχεις κάποιον που νοιάζεται πραγματικά για το πώς πέρασες τη μέρα σου...

[UltiMo_]

Τέλειο ποστ