Σήμερα πάλι ηλίθιο σκηνικό. Που με κάνει να σκέφτομαι πόσο εύκολο είναι να σκοτώσεις άνθρωπο κατα λάθος.
Φτάνω με το λεωφορείο στο τέρμα μιας γραμμής. Εκεί έχει μια πλατεϊτσα μεγάλη και ευρύχωρη στην οποία δεν παρκάρουν αυτοκίνητα, έχει παντού ταμπέλες "ελιγμός λεωφορείων" κτλ. Εκεί κάνουμε αναστροφή και ξαναγυρνάμε πίσω.
Πάω να κάνω την αναστροφή μου ως συνήθως. Ανάβω τα αλάρμ, βάζω την μούρη στο σημείο που πρέπει, κόβω όλο το τιμόνι, βάζω όπισθεν, και κοιτάω καθρέφτη. Ξαφνικά είδα ένα παπάκι στον καθρέφτη να περνάει απο πίσω μου. Σταματάω. Κοιτάω τον δεξί καθρέφτη να δώ πότε θα "φύγει" αυτό το κάτι που είναι πίσω μου. Τίποτα. Ξανακοιτάω αριστερά μήπως φύγει απο εκείνη τη μεριά. Τίποτα πάλι.
Ε θα έφυγε. Σκέφτηκα, και άρχισα σιγά σιγά να κάνω πίσω. Να σημειώσω οτι πίσω υπάρχει νεκρή γωνία γιατι το παράθυρο είναι ενάμιση μέτρο ψηλά. Έχω όμως δύο τεράστια άσπρα φώτα όπισθεν, και μια σειρίνα μπιπ μπιπ.
Κάνω δειλά δειλά λίγους πόντους, μπας και τρομάξω το οτιδήποτε έχει κολλήσει πίσω μου. Τίποτα πάλι
Εκεί λοιπον που ήμουνα έτοιμος να φύγω με την όπισθεν κανονικά, δεν ξέρω πως μου κοψε, και ρωτάω μια κοπελίτσα που καθόταν γαλαρία. Μήπως είναι κανένας πίσω μου?
Ναι μου απαντάει. Ένας σε ένα παπάκι, γράφει μήνυμα στο κινητό......

W̴͓͌̕ĥ̸̰͚ĕ̶̫n̸̘̳̏͝ ̶͚̯̓ļ̵̄i̴̲͎͆͘f̵͎͐͑è̶͖̺̒ ̴̨̛͉t̴̳͚͒h̴̻̀ŕ̷̜̮ö̷̥ẉ̵̇̀s̵̡̊̈́ ̵̳̗̍́ỷ̷̖̼̓o̶̰͚̽ṳ̷̭̃͠ ̸̦̓̐c̶̙̭̅ų̴͒r̵̜̭͝v̸̺͔̊̕ė̴͈͗ͅṡ̵̮̮̅,̷̜̞͂ ̵͍̗̍͛a̵͈͒̓ì̷͍̠m̸̮̘͗ ̸̲̹͒f̸̗̿̈ō̷̲̞r̸̜͌ ̸̭̔t̸̤̙̔͋h̵̜̒̾͜ė̴̢̝ ̷͚́a̸̪͋̒p̸̧̃͝ȩ̵̙͑̓x̴̡͚̄.̶̙̀̕