odigein.com

ΤΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΤΗΣ ΓΕΦΥΡΑΣ ΤΟΥ ΡΙΟΥ ΚΑΙ Η ΑΠΟΙΚΙΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΤΑΒΑΤΖΗΔΕΣ
ΕΡΓΟ ΣΗΜΙΤΗ ΚΙ ΑΥΤΟ

Ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. που κυβέρνησαν αυτή τη χώρα επί 38 συναπτά έτη, ήταν η γέφυρα του Ρίου Αντίρριου, το κόστος κατασκευής της και κυρίως, η αποικιακού χαρακτήρα σύμβαση παραχώρησης της εκμετάλλευσης των διοδίων μέχρι το έτος 2039 για ένα έργο που το πλήρωσε το ελληνικό κράτος, δηλαδή όλοι μας.

Η γέφυρα Ρίου Αντιρρίου κόστισε συνολικά 740 εκ ευρώ ή 252 δισ. δραχμές. Από αυτά:

· Το 10% ( 74 εκ. ευρώ, ή 25 δισ. δρχ.) το έβαλε η κοινοπραξία που την κατασκεύασε και την εκμεταλλεύεται.

· Το 40% ( 296 εκ. ευρώ – 101 δισ. δρχ.) είναι η συμμετοχή του δημοσίου, δηλαδή το πληρώσαμε εμείς.

· Το υπόλοιπο 50% ( 370 εκ. ευρώ – 126 δισ. δρχ.) είναι δάνειο από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα, με κρατικές εγγυήσεις. Που σημαίνει ότι αν στραβώσει η δουλειά, η τράπεζα θα πάρει τα λεφτά της από το κράτος, δηλαδή από εμάς. Αν δεν στραβώσει, θα τα πάρει από τα διόδια, δηλαδή πάλι από εμάς.(σ.σ. Είδες που θα πάει η σύνταξη κι ο μισθός που σου έκοψαν;)

Βάσει των συμφωνημένων, η κατασκευάστρια κοινοπραξία θα εκμεταλλεύεται τη γέφυρα μέχρι το 2039, δηλαδή επί 35 χρόνια. Από την εκμετάλλευση αυτή, υπολογίζεται ότι θα εισπράξει 1,7 δισ. ευρώ, ή 579 δισ. δραχμές. Αν αφαιρέσει κανείς τα 370 δισ. της τράπεζας, υπολείπονται 209 δισ. για την κοινοπραξία, δηλαδή 8,36 φορές παραπάνω από όσα έβαλε, ή περιθώριο κέρδους 736%.Δεν είναι κι άσχημα!

Αν το υπολογίσουμε αυτό σε διάστημα 35 χρόνων, προκύπτει εύκολα ότι κάθε χρόνο η κατασκευάστρια κοινοπραξία θα καθαρίζει περίπου 6 δισ. δηλαδή το ¼ της αρχικής της συμμετοχής στο έργο.Δηλαδή σε 4 χρόνια θα έχει πάρει τα λεφτά της πίσω και θα της μένουν άλλα 31 χρόνια να εισπράττει.(σ.σ. ΝΑ ΤΟ ΕΠΑΝΑΛΑΒΟΥΜΕ ΑΥΤΟ: Δηλαδή σε 4 χρόνια θα έχει πάρει τα λεφτά της πίσω και θα της μένουν άλλα 31 χρόνια να εισπράττει.)

Αυτού του είδους οι δουλειές, πριν τις βαφτίσουν «υποδειγματικά αναπτυξιακά έργα», τις λέγανε απλώς «αποικιακές». Και ο βασιλεύς Λεοπόλδος, στο Κονγκό, το 1900, με τέτοιους όρους δούλευε.

Γεννάται λοιπόν το ερώτημα πώς μπορεί κάποιος με αρχικό κεφάλαιο 25 δισ. δηλαδή όσο κοστίζει η κατασκευή ενός ολυμπιακού σταδίου μαζί με τις υπερβάσεις (και λίγο παραπάνω από όσα κατηγορείται ο Νεονάκης ότι κέρδισε στο χρηματιστήριο) να βγάλει σε τέσσερα χρόνια τα λεφτά του και εφτά φορές άλλα τόσα στα επόμενα 31 χρόνια. Η απάντηση είναι απλή: πρέπει να βρεις κάποιον να σου βάλει το υπόλοιπο 90% της επένδυσης, χωρίς καμία αξίωση στα κέρδη. Υπάρχει τέτοιος μ*λ*κ*ς; Ναι, υπάρχει. Ο Έλλην φορολογούμενος, δηλαδή εμείς.

Από πλευράς του Έλληνος φορολογουμένου, η κατάσταση έχει ως εξής:· 101 δισ. (δηλαδή όσο η κρατική συμμετοχή) πληρώσαμε στη φάση της κατασκευής και· 579 δισ. (δηλαδή όσα περιμένουν να εισπράξουν στην 35ετία) πληρώνουμε σε διόδια στην φάση της εκμετάλλευσης.

Αυτό σημαίνει ότι πληρώνουμε 680 δισ. για μια γέφυρα που αποδεδειγμένα στοίχισε 252, δηλαδή πληρώνουμε τη γέφυρα 2,7 φορές παραπάνω από το πραγματικό της κόστος. (Σχεδόν τρεις. Από εκεί πρέπει να βγήκε αυτό που λένε «Τρεις Γέφυρες»).

Αυτό το μοντέλο κατασκευής δημοσίων έργων ονομάζεται ΣΔΙΤ- «Σύμπραξη Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα» και διαφημίζεται ως ο πλέον σύγχρονος και αποτελεσματικός δρόμος για τις προκλήσεις του 21ου αιώνα.

Αν η γέφυρα είχε κατασκευαστεί με τις οπισθοδρομικές μεθόδους του προηγούμενου αιώνα, θα μας είχε κοστίσει 252 δισ. και θα την είχαμε αποσβέσει με τους ίδιους ρυθμούς σε 15 χρόνια και τρεις μήνες.

Αλλά ακόμα κι αν ο κράτος επέμενε να εισπράττει διόδια επί 35 χρόνια, ώστε να μαζέψει 2,7 φορές την αξία της γέφυρας, έχει κάποια διαφορά να πληρώνεις διόδια στο κράτος και όχι σε κοινοπραξίες εταιρειών. Διότι τα λεφτά που πάνε σε κοινοπραξίες δεν θα τα ξαναδούμε ποτέ, ενώ τα λεφτά που πάνε στο κράτος, όλο και κάποια τρύπα θα μπαλώσουν.

Θα μπορούσε λοιπόν κάποιος αφελής να αναρωτηθεί γιατί το κράτος, αφού πλήρωσε που πλήρωσε το 40% (296 δισ.) της γέφυρας και δανείστηκε το άλλο 50% (370 δισ.), δεν έδινε και 25 δισ. στην κατασκευάστρια εταιρεία, να φτιάξει τη γέφυρα και να πάει στο καλό, αντί να μας κάθεται 35 χρόνια στο σβέρκο σαν τον Προκρούστη και να εισπράττει διόδια. Αλλά όχι. Διότι τότε η γέφυρα θα ήταν δημόσια επένδυση, πράγμα που γενικώς δεν αρέσει στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Και διότι ως δημόσια επένδυση, θα ξέφευγε διαρκώς από τον προϋπολογισμό και από τα χρονοδιαγράμματα, για να μην πούμε ότι πιθανώς να ήταν και ελαττωματική στην κατασκευή της.

Αυτό πανηγύριζε ο Λαλιώτης όταν έτρεχε λαμπαδηδρόμος πάνω στη γέφυρα με το σορτσάκι και την ολυμπιακή δάδα: ότι μετά από είκοσι χρόνια εξουσίας, βρήκαν έναν τρόπο να φτιάξουνε το έργο χωρίς να φάνε τα λεφτά σε μίζες (πράγμα που δεν καταφέρανε π.χ. με το Κτηματολόγιο) και ο τρόπος αυτός είναι να μας κοστίζει τρεις φορές πάνω από την αξία του, μόνο και μόνο επειδή κάποιος ιδιώτης έβαλε το 10%. Αληθινά υποδειγματικό αναπτυξιακό έργο.

Αλλά το πιο άσχετο απ' όλα είναι αυτές οι επικλήσεις στον Χαρίλαο Τρικούπη, που οραματίστηκε τη ζεύξη Ρίου Αντιρρίου για να φέρει την ανάπτυξη στη Δυτική Ελλάδα. Διότι ο Χαρίλαος Τρικούπης δεν οραματίστηκε τη ζεύξη για να περνάνε ΙΧ, που άλλωστε τότε δεν υπήρχαν καν. Την οραματίστηκε για να περάσει το τρένο. Και από τη γέφυρα Ρίου Αντιρρίου τρένο δεν περνάει, με συνειδητή πολιτική απόφαση, για να μη μειώνει τα περιθώρια κέρδους της κοινοπραξίας που την εκμεταλλεύεται. (Για τον ίδιο ακριβώς λόγο δεν περνάνε λεωφορεία από την Αττική Οδό).

Υπ' αυτήν την έννοια, το όραμα του Τρικούπη όχι μόνο δεν υλοποιείται, αλλά καθίσταται ακόμα πιο ανεδαφικό, αφού πλέον για να περάσει τρένο πρέπει να γίνει υποθαλάσσια σήραγγα – νέοι εργολάβοι, νέος δανεισμός, νέες επωφελείς Συμπράξεις Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα- ή να το περνάνε απέναντι με το φεριμπότ.

Oλ' αυτά είναι αμφίβολα για τα επόμενα 35 χρόνια, που το πέρασμα βρίσκεται σε ιδιωτικά χέρια, σκληρούς και αποφασισμένους φραγκοφονιάδες, αλλά οι κάτοικοι της υποανάπτυκτης Ηπείρου που περιμένουν το τρένο από την εποχή του Τρικούπη, μπορούν να νιώθουν περήφανοι για τις προκλήσεις του 21ου αιώνα.

http://farosthermaikou.blogspot.gr/2012 ... _2393.html
http://makeleio.gr/index.php?option=com ... 9&Itemid=2

Καλά όλα αυτά, αλλά δεν μας λέει πουθενά για έξοδα που έχει και θα έχει για 35 χρόνια. Όσα κι αν είναι αυτά.

Ακριβώς. Όλος ο υπολογισμός βασίζεται πως τα έσοδα από τα διόδια είναι καθαρά έσοδα.
Κάτι που δεν είναι σωστό....

Και τώρα η ερώτηση κρίσεως. ΠΟΣΑ είναι τα καθαρά κέρδη της εταιρείας?

xrisa έγραψε:Η γέφυρα Ρίου Αντιρρίου κόστισε συνολικά 740 εκ ευρώ ή 252 δισ. δραχμές. Από αυτά:

· Το 10% ( 74 εκ. ευρώ, ή 25 δισ. δρχ.) το έβαλε η κοινοπραξία που την κατασκεύασε και την εκμεταλλεύεται.

· Το 40% ( 296 εκ. ευρώ – 101 δισ. δρχ.) είναι η συμμετοχή του δημοσίου, δηλαδή το πληρώσαμε εμείς.

· Το υπόλοιπο 50% ( 370 εκ. ευρώ – 126 δισ. δρχ.) είναι δάνειο από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα, με κρατικές εγγυήσεις. Που σημαίνει ότι αν στραβώσει η δουλειά, η τράπεζα θα πάρει τα λεφτά της από το κράτος, δηλαδή από εμάς. Αν δεν στραβώσει, θα τα πάρει από τα διόδια, δηλαδή πάλι από εμάς.(σ.σ. Είδες που θα πάει η σύνταξη κι ο μισθός που σου έκοψαν;)

Βάσει των συμφωνημένων, η κατασκευάστρια κοινοπραξία θα εκμεταλλεύεται τη γέφυρα μέχρι το 2039, δηλαδή επί 35 χρόνια. Από την εκμετάλλευση αυτή, υπολογίζεται ότι θα εισπράξει 1,7 δισ. ευρώ, ή 579 δισ. δραχμές. Αν αφαιρέσει κανείς τα 370 δισ. της τράπεζας, υπολείπονται 209 δισ. για την κοινοπραξία, δηλαδή 8,36 φορές παραπάνω από όσα έβαλε, ή περιθώριο κέρδους 736%.Δεν είναι κι άσχημα!

Με 2% πληθωρισμό, 5% κέρδος προς κεφάλαια επένδυσης στον κατασκευαστή (τυχαία νούμερα) και ετήσιο ανατοκισμό για 35 έτη, έχουμε:

Σε ευρώ...
κατασκευαστής: 74εκ * (1+7%)^35 = 790εκ
τράπεζα: 370εκ * (1+2%)^35 = 740εκ

Σύνολο: 1,53δις χωρίς να έχω βάλει το κέρδος της τράπεζας και τα κόστη συντήρησης. Αν βάλετε κι αυτά, μάλλον πάτε στο 1,7δις


Δεν υπάρχει κανένα σκάνδαλο. Απλώς η γέφυρα δεν έπρεπε ποτέ να κατασκευαστεί με δανεικά και ιδιώτες, εφόσον τα χρήματα δεν τα διέθετε το δημόσιο απο τον ετήσιο προϋπολογισμό ώστε να μην υπάρχουν καθόλου διόδια (ή να υπάρχουν λίγα). Έπρεπε ακόμα να πέρνουμε το καραβάκι. Βέβαια, ακόμα υπάρχει το καραβάκι, μπορεί όποιος θέλει να το πάρει και κοστίζει σχεδόν τα μισά. Κι εγώ απο ιδεολογία και μόνο, αποφεύγω τη γέφυρα, γιατί θεωρώ οτι δεν αξίζει τα 13,20€ (εκτός της περίπτωσης θαλασσοταραχής).

Τα αναπτυξιακά έργα, στις σωστές χώρες, τα βάζουν με δωρεάν διελευση. Αλλιώς δεν είναι αναπτυξιακά.

Ορίστε? Τι ακριβώς είναι αυτό enias? Δεν κατάλαβα τίποτε.

Το υπέρογκο ποσό αποπληρωμής προκύπτει απο τους τόκους για 35 έτη. Το 1 ευρώ σήμερα, δεν έχει την ίδια αξία με το 1€ σε 35 χρόνια ιδιαίτερα αν υπολογίσεις ετήσιο ανατοκισμό. Γι' αυτό βγαίνει 1,7δις

Αν σου δανείσω σήμερα 100 να μου τα επιστρέψεις σε 35 χρόνια και σε τοκίζω ετησίως 2%, τότε

Τον πρώτο χρόνο θα μου οφείλεις 100 + 100*2% = 102
Το παραπάνω στην γενική περίπτωση Κ + Κ*i = ….
μπορεί να γραφτεί: K * (1+i) =
(επιμεριστική ιδιότητα-μαθηματικά Γ' Γυμνασίου)

(Κ είναι το κεφάλαιο και i το επιτόκιο)

Τον δεύτερο χρόνο θα μου οφείλεις 102 + 102*2% = 104,04
Μπορεί να γραφτεί: K * (1+i)*(1+i) =

ή ακόμα μπορεί να γραφτεί Κ*(1+i)^2


Για 35 χρόνια θα έχουμε συνέχεια νέο κεφάλαιο και νέους τόκους οπότε (1+i)^35

Το κεφάλαιο Κ σε 35 έτη με i τόκο θα είναι: Κ*(1+i)^35

Τα 100ευρώ σε 35 έτη με 2% είναι 100*(1+0,02)^35 = 199,99
(Το 2% γράφεται 0,02 αν διαιρέσεις 2/100)
Άρα σου δίνω σήμερα 100 και σε 35 χρόνια μου δίνεις πίσω 199,99 (τα διπλάσια)

Τα νούμερα εντυπωσιάζουν, άλλα ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρεις. Το μόνο εύκολο είναι να λαικίζει κάποιος πετώντας νούμερα για να δημιουργεί εντυπώσεις.

enias καλά τα γράφεις αλλά μπερδεύεις τα πλήθη... το πως γίνεται ο ανατοκισμός κλπ κλπ κλπ. το γνωρίζω (κάτι έμαθα και εγώ σε αυτό το ρημάδι που έβγαλα στο Βέλγιο)

Το ζητούμενο είναι πόσο θα είναι το καθαρό κέρδος της εταιρείας για 35 χρόνια εκμετάλλευσης μετά από όλα (φόρους, μόρους, σόρους κλπ). Και για να το κάνω επιστημονικότερο σε σταθερές τιμές 2004 που παραδόθηκε το έργο για να μπορούμε να μιλάμε.

Μα δεν ξέρουμε τα έξοδα που έχει η εταιρεία...