Οδήγηση κατά την διάρκεια των Ολυμπιακών της Αθήνας
Δημοσιεύτηκε: 09 Αύγ 2012, 23:07
Μιας και αναφέρθηκαν οι Ο.Α. ας κάνω μια μικρή αναφορά στο τι έγινε εκεί, όσο πιο σύντομα γίνεται:
1. Από ταχύτητα δεν το συζητάω. Όλοι έτρεχαν όσο ήξεραν. Τις πρώτες ημέρες έγιναν πολλά ατυχήματα και γι' αυτό και έβγαλαν ραντάρ στους δρόμους. Στην Κηφισίας είδα πολλές φορές Ultralyte, ευτυχώς στο αντίθετο από εμένα ρεύμα.
2. Πολλές κλοπές βενζίνης. Ενώ δεν είμαι αργός οδηγός, ίσα ίσα που μου έκαναν παράπονα οι υπόλοιποι ότι τους πήγαινα τους ξένους γρήγορα, έκαιγα μέχρι και τη μισή βενζίνη σε σχέση με τους υπόλοιπους για την ίδια απόσταση. Ενδεικτικά αναφέρω ότι για ~150km ο προηγούμενος εμού είχε κάψει >1/2 του ρεζερβουάρ και εγώ, παίρνοντας στη συνέχεια το αυτοκίνητο έκαψα για 200+km κάτι λιγότερο από 1/4 του ρεζερβουάρ. Όση κίνηση και να βρήκε, όσο και να μην είναι γραμμικός ο δείκτης αυτό κάτι λέει.
3. Πολλά ατυχήματα από τους οδηγούς των επισήμων τουλάχιστον. Σε σημείο ανησυχητικό και προβληματικό. Κάτι θείτσες οδηγούσαν και τα έσπαγαν όλα στο ξεπαρκάρισμα κτλ κτλ.
4. Οι ειδικές λωρίδες τηρούνταν μεν, αλλά όχι πάντα. Π.χ. στην άνοδο Κηφισού συνάντησα πολλές φορές ΙΧ στις ειδικές λωρίδες, είτε ως οδηγός ΙΧ, είτε ως οδηγός ειδικού οχήματος. Επειδή ήξερα αμέσως πού να κοιτάξω, έβλεπα ποιος είναι νόμιμα και ποιος παράνομα στη λωρίδα.
5. Η φροντίδα προς τους ξένους και η τήρηση του νόμου, όταν υπήρχε, ήταν αποτέλεσμα όχι της αστυνόμευσης (στον Κηφισό και να πήγαινες από την ειδική λωρίδα δε σε σταματούσε κανείς), αλλά της επιθυμίας του λαού να φανεί αντάξιος του έργου που ανέλαβε (τη διοργάνωση των Ο.Α. που αυτός ο λαός δημιούργησε).
6. Τα μέτρα ασφαλείας ήταν για την πλάκα. Πολλές φορές μπήκα σε εγκαταστάσεις χωρίς έλεγχο από τους στρατιώτες, απλά και μόνο λέγοντας που είχα υπηρετήσει. Πολλές φορές χύμα στο κύμα έπιανα κουβέντα με αστυνομικούς και έμπαινα μέσα χωρίς έλεγχο, π.χ. ξενοδοχείο Μεγ. Βρεττανία, Χίλτον κτλ. Το ζέπελιν δούλεψε μόνο για το φόβο και όχι πραγματικά. Έλεγχος στα γκαράζ δεν υπήρχε. Αν δεν ήθελες να φας, άρα να πάρεις το κουπόνι (που στη συνέχεια έκανες ανταλλαγή με ένα κουπόνι επαγγελματία οδηγού για να φας κανονικό φαγητό που για εμάς τα κορόιδα δεν υπήρχε), έμπαινες έτσι, χύμα στο κύμα. Αν είχες και αντικλείδι έπαιρνες όποιο αμάξι ήθελες. Ειδικά αυτά των επαγγελματιών που έφαγαν το πολύ χρήμα (αφού δεν έκαναν τίποτε) και βρίσκονταν ακίνητα συνέχεια θα το έπαιρνες και δε θα σε αναζητούσε ΚΑΝΕΙΣ.
7. Από κόλπα στο δρόμο δεν το συζητάω. Ο Ιρλανδός που οδηγούσα στην αρχή (αρχαιολάτρης και γνώστης Αρχ. Ελληνικών) μου έλεγε: Hilton hotel, as soon as possible. Τον πήγα αεροδρόμιο ελληνικού-Χίλτον σε 6min ανεβαίνοντας τη Συγγρού με 170. Μετά, όταν οι άλλοι έμπαιναν σε σειρά στην άνοδο της Κηφισίας εγώ έκανα αναστροφή πιο κάτω και έμπαινα από το ρεύμα καθόδου. Πώς να μη με θέλει μετά; Όσο είχα την οικογένεια του προέδρου της Γεωργίας είχα και συνοδεία με αμάξι που δεν μπορούσε να με ακολουθήσει ΠΟΥΘΕΝΑ. Έτσι, ήμουν ακίνητος στόχος για οποιονδήποτε ήθελε να με φάει. Με τον πρόεδρο της Ο.Ε. της Γεωργίας περνούσαμε την Α.Ο. με 190 και μου έλεγε: step on it. Όταν του έλεγα: the police, ticket, my licence απαντούσε: fuck the police, I'm the police here. Να μην πω για παράνομα παρκαρίσματα κτλ που ήταν στην καθημερινό φαινόμενο.
Μπορώ να γράψω κι άλλα, αλλά η κατάσταση ΔΕΝ ήταν όπως τη φαντάζεστε. Απλά, μπροστά στους ξένους κάναμε αυτά που έπρεπε για να μας έχουν για σοβαρούς. Αυτό πέρασε και έξω και γι' αυτό υπάρχει αυτή η εντύπωση ακόμη. Από φιλοξενία πάντως ήμασταν άψογοι και ως οδηγοί, παρόλο που τρέχαμε, ο Ιρλανδός όλο μπράβο μου έδινε που τον πήγαινα συνεχώς +30-50 του ορίου, αλλά με άνεση και ασφάλεια. Μέχρι που στο τέλος έβγαζε και τη ζώνη και μου έλεγε: I'm sure I don't need it when you drive, even at high speeds.
Ευχαριστώ.
1. Από ταχύτητα δεν το συζητάω. Όλοι έτρεχαν όσο ήξεραν. Τις πρώτες ημέρες έγιναν πολλά ατυχήματα και γι' αυτό και έβγαλαν ραντάρ στους δρόμους. Στην Κηφισίας είδα πολλές φορές Ultralyte, ευτυχώς στο αντίθετο από εμένα ρεύμα.
2. Πολλές κλοπές βενζίνης. Ενώ δεν είμαι αργός οδηγός, ίσα ίσα που μου έκαναν παράπονα οι υπόλοιποι ότι τους πήγαινα τους ξένους γρήγορα, έκαιγα μέχρι και τη μισή βενζίνη σε σχέση με τους υπόλοιπους για την ίδια απόσταση. Ενδεικτικά αναφέρω ότι για ~150km ο προηγούμενος εμού είχε κάψει >1/2 του ρεζερβουάρ και εγώ, παίρνοντας στη συνέχεια το αυτοκίνητο έκαψα για 200+km κάτι λιγότερο από 1/4 του ρεζερβουάρ. Όση κίνηση και να βρήκε, όσο και να μην είναι γραμμικός ο δείκτης αυτό κάτι λέει.
3. Πολλά ατυχήματα από τους οδηγούς των επισήμων τουλάχιστον. Σε σημείο ανησυχητικό και προβληματικό. Κάτι θείτσες οδηγούσαν και τα έσπαγαν όλα στο ξεπαρκάρισμα κτλ κτλ.
4. Οι ειδικές λωρίδες τηρούνταν μεν, αλλά όχι πάντα. Π.χ. στην άνοδο Κηφισού συνάντησα πολλές φορές ΙΧ στις ειδικές λωρίδες, είτε ως οδηγός ΙΧ, είτε ως οδηγός ειδικού οχήματος. Επειδή ήξερα αμέσως πού να κοιτάξω, έβλεπα ποιος είναι νόμιμα και ποιος παράνομα στη λωρίδα.
5. Η φροντίδα προς τους ξένους και η τήρηση του νόμου, όταν υπήρχε, ήταν αποτέλεσμα όχι της αστυνόμευσης (στον Κηφισό και να πήγαινες από την ειδική λωρίδα δε σε σταματούσε κανείς), αλλά της επιθυμίας του λαού να φανεί αντάξιος του έργου που ανέλαβε (τη διοργάνωση των Ο.Α. που αυτός ο λαός δημιούργησε).
6. Τα μέτρα ασφαλείας ήταν για την πλάκα. Πολλές φορές μπήκα σε εγκαταστάσεις χωρίς έλεγχο από τους στρατιώτες, απλά και μόνο λέγοντας που είχα υπηρετήσει. Πολλές φορές χύμα στο κύμα έπιανα κουβέντα με αστυνομικούς και έμπαινα μέσα χωρίς έλεγχο, π.χ. ξενοδοχείο Μεγ. Βρεττανία, Χίλτον κτλ. Το ζέπελιν δούλεψε μόνο για το φόβο και όχι πραγματικά. Έλεγχος στα γκαράζ δεν υπήρχε. Αν δεν ήθελες να φας, άρα να πάρεις το κουπόνι (που στη συνέχεια έκανες ανταλλαγή με ένα κουπόνι επαγγελματία οδηγού για να φας κανονικό φαγητό που για εμάς τα κορόιδα δεν υπήρχε), έμπαινες έτσι, χύμα στο κύμα. Αν είχες και αντικλείδι έπαιρνες όποιο αμάξι ήθελες. Ειδικά αυτά των επαγγελματιών που έφαγαν το πολύ χρήμα (αφού δεν έκαναν τίποτε) και βρίσκονταν ακίνητα συνέχεια θα το έπαιρνες και δε θα σε αναζητούσε ΚΑΝΕΙΣ.
7. Από κόλπα στο δρόμο δεν το συζητάω. Ο Ιρλανδός που οδηγούσα στην αρχή (αρχαιολάτρης και γνώστης Αρχ. Ελληνικών) μου έλεγε: Hilton hotel, as soon as possible. Τον πήγα αεροδρόμιο ελληνικού-Χίλτον σε 6min ανεβαίνοντας τη Συγγρού με 170. Μετά, όταν οι άλλοι έμπαιναν σε σειρά στην άνοδο της Κηφισίας εγώ έκανα αναστροφή πιο κάτω και έμπαινα από το ρεύμα καθόδου. Πώς να μη με θέλει μετά; Όσο είχα την οικογένεια του προέδρου της Γεωργίας είχα και συνοδεία με αμάξι που δεν μπορούσε να με ακολουθήσει ΠΟΥΘΕΝΑ. Έτσι, ήμουν ακίνητος στόχος για οποιονδήποτε ήθελε να με φάει. Με τον πρόεδρο της Ο.Ε. της Γεωργίας περνούσαμε την Α.Ο. με 190 και μου έλεγε: step on it. Όταν του έλεγα: the police, ticket, my licence απαντούσε: fuck the police, I'm the police here. Να μην πω για παράνομα παρκαρίσματα κτλ που ήταν στην καθημερινό φαινόμενο.
Μπορώ να γράψω κι άλλα, αλλά η κατάσταση ΔΕΝ ήταν όπως τη φαντάζεστε. Απλά, μπροστά στους ξένους κάναμε αυτά που έπρεπε για να μας έχουν για σοβαρούς. Αυτό πέρασε και έξω και γι' αυτό υπάρχει αυτή η εντύπωση ακόμη. Από φιλοξενία πάντως ήμασταν άψογοι και ως οδηγοί, παρόλο που τρέχαμε, ο Ιρλανδός όλο μπράβο μου έδινε που τον πήγαινα συνεχώς +30-50 του ορίου, αλλά με άνεση και ασφάλεια. Μέχρι που στο τέλος έβγαζε και τη ζώνη και μου έλεγε: I'm sure I don't need it when you drive, even at high speeds.
Ευχαριστώ.