odigein.com

Η χρυσή αυγή έχει κάποια ενδιαφέροντα άρθρα ιστορικού περιεχομένου. Η μία λύση είναι να βάλεις παροπίδες, να αγνοήσεις και να μη διαβασεις τα άρθρα των "φασιστών". Η άλλη λύση είναι να διαβάσεις την δικιά τους άποψη για την ιστορία, για να δεις και την δικιά τους ιδεολογία και να την κρίνεις πλέον αναλόγως.

Η εφετινή επέτειος της 28ης Οκτωβρίου και η ιδιαιτερότητά της
Μαρξιστικό προπαγανδιστικό παραλήρημα…

Τις προηγούμενες χρονιές, ούτε που καταλαβαίναμε πότε ερχόταν και πότε έφευγε η 28η Οκτωβρίου. Μόνο τα κρατικά κανάλια παρουσίαζαν ανήμερα -ή και καμιά φορά από την προηγουμένη- κάποιο αφιέρωμα, συνήθως κάποιο κομμουνιστικό ντοκιμαντέρ που διαστρέβλωνε αγρίως την Ιστορία. Τα ιδιωτικά ασχολούντο με το… μήκος της φούστας των μαθητριών που παρήλαυναν και μετά περιορίζονταν σε 5λεπτα πρόχειρα «αφιερώματα» και πήγαιναν παρακάτω.

Εφέτος, γίνεται χαμός. Η κρατική τηλεόραση (της… αδέξιας «δεξιάς») παρουσιάζει το τελευταίο 15νθήμερο ατελείωτα αφιερώματα στην ελληνική εμπλοκή στον Β΄ Π.Π., όπου παρελαύνει όλο το κομμουνισταριό, αντιναζιστικές, φιλοκομμουνιστικές και προπάντων σιωνιστικές ταινίες εποχής –ελληνικές και ξένες-, ντοκιμαντέρ κι ότι άλλο μπορεί να φαντασθεί κανείς. Τα ιδιωτικά περιορίζονται στις ταινίες με θέμα τον Β΄Π.Π., υπό την γνωστή οπτική γωνία που βλέπουν την Ιστορία. Ακόμα και οι εφημερίδες θυμήθηκαν παλιές ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου με θέμα πάντα τη γερμανική κατοχή, και τις μοιράζουν στις «προσφορές» τους. Ασφαλώς, κανένας από τους παραπάνω δεν «θυμάται» την ιταλική και την βουλγαρική κατοχή της Ελλάδος (με τιμητική εξαίρεση την πολύ καλή εφημερίδα «Δημοκρατία» που έχει προσφέρει αξιόλογες «απαγορευμένες» ταινίες με θέμα την βουλγαρική κατοχή στην Μακεδονία μας). Έχουμε φθάσει σε τέτοιο σημείο, που –όσο κι φαίνεται απίστευτο- πολλοί νέοι Έλληνες δεν γνωρίζουν καν ότι πέραν της γερμανικής υπήρξε ιταλική και βουλγαρική κατοχή στην Ελλάδα!

Επιπροσθέτως, η μαρξιστική «αντιφασιστική» προπαγάνδα στα σχολεία έχει πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις κι έχει γίνει πιο ωμή από ποτέ. Η εφετινή ιδιαιτερότης είναι η δυναμική εμφάνιση της Χρυσής Αυγής στα πολιτικά μας πράγματα και η προσπάθεια ταυτίσεώς της -από τα φερέφωνα του πέρα για πέρα σάπιου συστήματος- με τους Γερμανούς κατακτητάς, ώστε να προκληθούν αρνητικά συναισθήματα στους τηλεθεατές-ψηφοφόρους.

Και βέβαια, η διαστρέβλωση της Ιστορίας μας έχει ξεπεράσει όλα τα προηγούμενα ρεκόρ. Αναμενόμενον! Η ιδεολογικά κυρίαρχη άκρα αριστερά βλέπει για πρώτη φορά στα τελευταία 38 χρόνια να τρίζει συθέμελα η κυριαρχία της, λόγω της Χρυσής Αυγής, και δίνει μία από τις έσχατες μάχες οπισθοφυλακής. Τις επόμενες, λοιπόν, ημέρες θα παρουσιάσουμε την πραγματική Ιστορία της 28ης Οκτωβρίου, της δικής μας 28ης Οκτωβρίου! Μην παραλείψετε να την μελετήσετε, εσείς και τα παιδιά σας…

Γ. Δημητρακόπουλος
Συνταξιούχος Εκπαιδευτικός
Π. Φάληρο – Αθήναι.







«Ένα καράβι που περνά κάτου στον κάβο-Ματαπά…»

Συμπληρώνονται τις ημέρες αυτές εκατό χρόνια από τον ηρωικό εκείνο Οκτώβριο του 1912 όταν η Ελλάδα κήρυξε τον πόλεμο στην Τουρκία και ξεκίνησε το Έθνος την επική του πορεία για την απελευθέρωση του σκλαβωμένου Ελληνισμού. Δεν θα δείτε να γίνεται αναφορά ιδιαίτερη στο μέγα αυτό ορόσημο του Έθνους, δεν θα οργανωθούν τελετές ούτε βεβαίως και θα γίνουν σχετικές ομιλίες στα σχολεία μας για να μάθουν τα Ελληνόπουλα την Ιστορία τους. Άλλωστε στα σχολικά βιβλία ελάχιστες είναι οι αναφορές στους Βαλκανικούς πολέμους... Δεν μας προκαλεί εντύπωση το γεγονός, αφού βλέπουμε την παρακμή να απλώνεται παντού με σύστημα και με μέθοδο και όχι τυχαία, όχι από βλακεία ή αδιαφορία, αλλά με συνειδητή προδοσία! Πριν λίγες ημέρες είχαμε στη χώρα μας την επίσκεψη Μέρκελ και επιχείρησαν κάποιοι να κάνουν "επανάσταση"...


Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ δεν είναι μία «σημαία ευκαιρίας»…

Τα αποτελέσματα των κινητοποιήσεων τους πενιχρά σε μια πόλη πέντε εκατομμυρίων βρέθηκαν στους δρόμους ελάχιστες δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτών. Είναι φανερό ότι ο Λαός δεν τους πιστεύει, δεν ακολουθεί τα ιστορικά χρεοκοπημένα κομματικά τους κουρελόπανα. Ναι, απουσίαζε από τις κινητοποιήσεις αυτές η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ και απουσίαζε συνειδητά. Γιατί; Την απάντηση την δίνει ο μέγας Ντοστογιέφσκι:

«Στο τέλος θα αποθέσουν την ελευθερία τους στα πόδια μας και θα μας πούνε: "Κάντε μας σκλάβους, μα δώστε μας ψωμί!" Ο άνθρωπος είναι αδύναμο και ταπεινό πλάσμα... Τι κι αν τώρα ξεσηκώνεται παντού εναντίον μας και καμαρώνει για τον ξεσηκωμό του; Είναι καμάρι άτακτου παιδιού... Μα κάποτε θα δούνε, τα ανόητα παιδιά, πως κι αν είναι επαναστάτες είναι αδύναμοι επαναστάτες.» (Οι αδελφοί Καραμαζώφ)

Όχι, εμείς οι Χρυσαυγίτες δεν ήμαστε "άτακτα παιδιά" ούτε και… παίζουμε ή πρόκειται να παίξουμε "επανάσταση". Δεν χρεώνουμε το γεγονός αυτής της γενικής απάθειας στον πάντοτε ευκολόπιστο και πάντα προδομένο λαό, αλλά στους επαγγελματίες της εξαπάτησής του εις βάρος αυτών των ίδιων των δικαίων του, εις βάρος αυτού του ίδιου του Έθνους. Σε όσους από την άλλη πλευρά ισχυρίζονται ότι η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ προβαίνει σε όποιες ενέργειες προβαίνει για ψήφους θα απαντήσουμε ότι μας ξέρουν ελάχιστα και αυτό είναι πολύ καλό για μας, γιατί όποιος δεν ξέρει τον αντίπαλό του δεν γνωρίζει και τους τρόπους να τον αντιμετωπίσει. Όχι, η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ δεν είναι μία σημαία ευκαιρίας, είτε για καιροσκόπους, είτε για όσους αγανακτούν επειδή το παντεσπάνι τους έγινε σήμερα ψωμί και αύριο θα είναι παξιμάδι! Είναι ένα Κίνημα με χαρακτήρα Ιδεολογικό και πολιτικό, το οποίο επάνω απ' όλα πιστεύει στο Έθνος - Φυλή ωσάν μία διαχρονική ιστορική οντότητα. Πιστεύει σε ένα κράτος εθνικό, το οποίο δεν υπηρετεί τα συμφέροντα μιας διεφθαρμένης πλουτοκρατίας και του ξένου αφέντη της. Πιστεύει σε μία πολιτεία αξιοκρατική, πολιτεία των αρίστων, όπου δεν θα κυβερνούν οι τυχάρπαστοι γόνοι και τα χαϊδεμένα παιδιά αυτών, που έχουν στα χέρια τους το χρήμα και τους μηχανισμούς της παραπληροφόρησης, μηχανισμούς οι οποίοι τα τελευταία χρόνια έχουν παίξει έναν πολύ βρώμικο ρόλο. Σε μια χώρα, λοιπόν, που διαγράφει συστηματικά την εθνική της μνήμη, σε ένα γραικυλιστάν δεν θεωρούμε και τόσο περίεργο το γεγονός ότι για την επέτειο ενός πολέμου που τριπλασίασε την Ελλάδα κανένας δεν θυμάται τίποτε και η λεγόμενη συντεταγμένη πολιτεία αδιαφορεί!

Το 1912 και ένα μοιρολόι

Επικές μάχες έδωσαν τα Ελληνόπουλα χύνοντας το αίμα τους σε Μακεδονία, Ήπειρο και Θράκη και ύστερα στην ευλογημένη και σκλαβωμένη σήμερα Ελληνική Γη της Μικρασίας! Όμως, για αυτά δεν μαθαίνουν τίποτε σήμερα στα σχολεία τα παιδιά μας, άλλα προέχουν, μαθήματα και ειδικά σεμινάρια κατά του ρατσισμού και για το ολοκαύτωμα και ό,τι τα κοράκια της παγκοσμιοποίησης θεωρούν "political correct" για αυτό που θέλουν να επιβάλουν σε ολόκληρη την ανθρωπότητα καταστρέφοντας Πατρίδες, διαλύοντας Έθνη, διαγράφοντας την Ιστορία... Για όλα αυτά υπάρχουν βιβλία, τα οποία γράφουν αναλυτικά το τι συνέβη, όμως εγώ θα σταθώ σε μια μικρή ιστορία, ένα κομμάτι εκείνου του θρυλικού έπους της δεκαετίας 1912-1922. Ο πόλεμος είχε ξεκινήσει τον Οκτώβριο και το κύριο βάρος της πολεμικής προσπάθειας είχε δοθεί και δικαίως στο μέτωπο της Μακεδονίας. Τα Γιάννενα δεν πέφτανε! Τότε αποφασίστηκε να μεταφερθούν δυνάμεις από το μέτωπο της Μακεδονίας στην Ήπειρο, ανάμεσά τους και η 4η Μεραρχία. Η Μεραρχία του Μωριά, που μέσα στις γραμμές τις ήταν και το 8ο Σύνταγμα των Λακώνων, το οποίο είχε ανδραγαθήσει στην Μάχη των Γιαννιτσών που έκρινε την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης. Τα καράβια ξεκίνησαν από το λιμάνι της Θεσσαλονίκης και επειδή από τον Ισθμό της Κορίνθου δεν ήταν δυνατόν πολλά από αυτά λόγω μεγέθους να περάσουν, έπλευσαν νότια, πέρασαν από το Ακρωτήριο Ταίναρο (τον κάβο Ματαπά) και ύστερα πήγαν βόρεια, προς το μέτωπο, προς την Ήπειρο. Πολλά από τα παλληκάρια που ήταν στο θωρηκτό που μετέφερε στρατιώτες και αξιωματικούς από τα χωριά της μέσα Μάνης έβλεπαν περνώντας με το πλοίο το χωριά τους και ζήτησαν το πλοίο να σφυρίξει, να βγουν οι γονείς τους, τα αδέλφια τους, τα παιδιά τους, να τους δουν έστω από μακριά, νοητά σαν μία ονειροφαντασία. Αρκετοί απ' αυτούς ήταν η τελευταία φορά που έβλεπαν την πατρική τους γη γιατί έπεσαν ηρωικά μαχόμενοι λίγες εβδομάδες μετά στο Μπιζάνι εκεί που κρίθηκε η τύχη και η ελευθερία των Ιωαννίνων! Ήταν Φεβρουάριος όταν έπεσε το Μπιζάνι και με τα πρωτόγονα μέσα της εποχής έφταναν οι ειδήσεις για τους νεκρούς, ένας ατέλειωτος κατάλογος από λεβέντες, που δεν θα ξαναέβλεπαν άλλη φορά την πατρική τους γη. Σε ένα από τα κλάματα που γινόντουσαν για τους μεγάλους νεκρούς του πολέμου μία νέα τότε κοπέλα, η θεία Μήτσενα που πέθανε εκατοχρονίτισσα λίγα χρόνια πριν κλείσει ο 20ος αιώνας είπε το παρακάτω μοιρολόι: "

«Ένα καράβι που περνά, κάτου στον κάβο-Ματαπά,

Σούριξε, ξανασούριξε και σούριξε διπλοσουριά

Κι όλο τον γκόσμο αναβοά.

Τ' ακούσασι οι τσομπάνηδες κι όλοι οι φαναροφύλακες.

Ειδοποιήστε τα χωριά προσηλιακά κι αποσκιερά.

Το Όγδοο Σύνταγμα περνά μ' όλα τη Μάνης τα παιδιά

και πάσι για τα Γιάννενα στη Μανωλιάσας τα βουνά.

Πάσι να πολεμήσουσι τη Μάνη να τιμήσουσι.

Από τα τώρα και μετά, πα στης Ηπείρου τα βουνά.

Θα μείνουσι πολλά κορμιά για της Ελλάς τη λευτεριά.

Πάσι να πολεμήσουσι, τη Μάνη να τιμήσουσι

τώρα θα ιδεί κι’ ο βασιλιάς πως πέφτουσι τα Γιάννενα...»

«Αυτοί ήταν οι Έλληνες»

Ένας από τους νεκρούς και ένας λεβεντονιός με το όνομα Γιάννης, που ήτανε από τους πρώτους, που έπεσε στην φωτιά της μάχης και άφησε την τελευταία του πνοή μαχόμενος στο Μπιζάνι και που η μάνα του μέχρι το τέλος της ζωής της ζητούσε με δάκρυα στα μάτια από τους συμπολεμιστές του, που γνώριζαν το μέρος, όπου είχε θαφτεί, να της φέρουνε τα οστά του για να τα θάψει στην Μάνη στο πατρογονικό κιβούρι και δεν της τα έφεραν ποτέ και πέθανε με το παράπονο και ένας αδελφός, που ήτανε μικρό παιδί όταν κλαίγανε οι μοιρολογίστρες τον αδελφό του και λίγα χρόνια αργότερα ήτανε άντρας και πολέμησε στην Αλμυρά Έρημο, στο Εσκί Σεχίρ. Τότε ήταν, που κάτω από έναν βράχο είχε βρει μια Εικόνα, κρυμμένη από κάποιους Έλληνες, πρόσφυγες από το μαχαίρι του Κεμάλ, και η εικόνα αυτή παραμένει κειμήλιο ανεκτίμητο. Έτσι γράφτηκε τότε η Ιστορία, αυτοί ήταν οι Έλληνες!

Αυτό ήταν ένα μικρό, ελάχιστο κομμάτι ενός δεκαετούς έπους για την πραγμάτωση του προαιώνιου πόθου της φυλής, της Μεγάλης Ιδέας. Αυτοί ήταν τότε οι Έλληνες, φτωχοί σε υλικά αγαθά, στερημένοι, μα πλούσιοι σε όνειρα και Ιδανικά. Αυτοί ήταν οι Έλληνες του 1912, που ένας ολόκληρος αιώνας ενός δήθεν "πολιτισμού" τους λεηλάτησε τις προαιώνιες αρχές και αξίες. Σήμερα ένας λαός ανήμπορος και άβουλος αγωνίζεται για το τίποτε. Όμως, ό,τι έγινε μπορεί να ξαναγίνει, γιατί απόγονοι και φύτρα αυτών, που απελευθέρωσαν δαφνοστεφανομένοι Μακεδονία, Θράκη, Ήπειρο και Αιγαίο είναι οι σημερινοί Έλληνες και προπαντός η νεολαία μας, μια νεολαία, που μεγαλώνει μέσα στην φρίκη και στο τίποτε, απ' όπου μπορεί να ξεπηδήσει μέσα από το ανείπωτο σκοτάδι ωσάν άστρο λαμπρό της χαραυγής μιας νέας ημέρας το Μεγάλο και αιώνιο Έθνος μας!

Ν.Γ. ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ

Πριν κάποια χρόνια είχα δει σε γκάλοπ στον δρόμο να ρωτάνε τι γιορτάζουμε την 28η Οκτωβρίου και να απαντάνε διάφοροι (συνήθως πιτσιρίκια) την Επανάσταση το 21'.

UltiMo_ έγραψε:Η χρυσή αυγή έχει κάποια ενδιαφέροντα άρθρα ιστορικού περιεχομένου. Η μία λύση είναι να βάλεις παροπίδες, να αγνοήσεις και να μη διαβασεις τα άρθρα των "φασιστών". Η άλλη λύση είναι να διαβάσεις την δικιά τους άποψη για την ιστορία, για να δεις και την δικιά τους ιδεολογία και να την κρίνεις πλέον αναλόγως.

Τα σκοτεινά παρασκήνια της ιταλικής επιθέσεως κατά της Ελλάδος



Αν κι έχουν περάσει 67 ολόκληρα χρόνια από την λήξη του Β΄Π.Π., υπάρχουν πολλά μυστικά που δεν έχουν αποκαλυφθεί ακόμα. Μεταξύ των άλλων, είναι και το ποιοι προκάλεσαν τον ελληνοϊταλικό πόλεμο ή μάλλον ποιοί ώθησαν τον υπερφίαλο Μουσσολίνι να επιτεθεί στην Ελλάδα. Εδώ βεβαίως, οφείλουμε να πούμε πως ο απαίσιος Μουσσολίνι είχε ως τελικό του σκοπό την ανασύσταση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και την κυριαρχία στην Μεσόγειο θάλασσα (το λεγόμενον «mare nostrum», η δική μας θάλασσα), οπότε είχε έτσι κι αλλιώς σκοπό να καταλάβει κάποια στιγμή την Ελλάδα. Όμως, άλλο πράγμα είναι τα μακροπρόθεσμα σχέδια του καθενός, κι άλλο η δυνατότητά του να τα επιτύχει. Εδώ θα εξετάσουμε το ποιοι έπεισαν τον Μουσσολίνι το 1940, ότι ήλθε η κατάλληλη στιγμή να σκλαβώσει την Ελλάδα. Σήμερα, λοιπόν, θα σηκώσουμε το σκοτεινό πέπλο του μυστηρίου και θα δούμε το ένοχο μυστικό που μας κρύβουν οι διεθνείς επικυρίαρχοι, που έχουν συγγράψει την Ιστορία στα μέτρα τους.

Τι προηγήθηκε, λοιπόν, της ιταλικής επιθέσεως; Ποιο ήταν το παρασκήνιο της αποφάσεως για εισβολή στην Ελλάδα; Κατ’ αρχάς θα βασιστούμε στο γνωστό αστυνομικό ερώτημα: Cui prodest? (ποιος ωφελείται;). Ποιος, λοιπόν, ωφελήθηκε από τον ελληνοϊταλικό πόλεμο; Μήπως ο Χίτλερ και η Γερμανία; Οι Γερμανοί νικούσαν σ’ όλα τα μέτωπα και προετοιμάζονταν ήδη για την μεγάλη εκστρατεία τους προς ανατολάς. Το μόνο που δεν ήθελαν εκείνη τη στιγμή, ήταν το άνοιγμα ενός νέου μετώπου στα Βαλκάνια, ή οπουδήποτε αλλού, που θα καθυστερούσε την εκστρατεία τους. Είναι, λοιπόν, ιστορικά επιβεβαιωμένο απ’ όλες τις πηγές, ότι ο Χίτλερ δεν συμφωνούσε με την ιταλική επίθεση κατά της Ελλάδος, κι ούτε γνώριζε τίποτα γι’ αυτήν.

Είχε δηλώσει μάλιστα, πως «αν είχα ειδοποιηθεί θα μετέβαινα αεροπορικώς στη Ρώμη για να εμποδίσω αυτή την εκστρατεία» (πηγή: «Η Ιταλία στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο», Πέτρο Μπαντόλιο, Αρχηγός Ιταλικού Επιτελείου). Στην δε πολιτική του διαθήκη, την οποία υπαγόρευσε σε πιστούς συνεργάτες του λίγο πριν το τέλος, ο Χίτλερ ανέφερε τα εξής:

«Είναι ολοφάνερο πως η συμμαχία με τους Ιταλούς εξυπηρέτησε περισσότερο τους εχθρούς, παρά εμάς τους ίδιους.
Η καλύτερη υπηρεσία που θα μπορούσε να μας προσφέρει η Ιταλία θα ήταν να είχε μείνει μακριά απ’ αυτή τη σύγκρουση.
Οι Ιταλοί είχαν το θράσος να ριχτούν, χωρίς να ζητήσουν την συμβουλή μας και χωρίς να μας δώσουν προηγούμενη
προειδοποίηση για τους σκοπούς τους σε μια άσκοπη εκστρατεία στην Ελλάδα. Οι ντροπιαστικές ήττες που έπαθαν
έκαναν μερικά βαλκανικά κράτη να μας βλέπουν με οργή και περιφρόνηση. Εδώ, και πουθενά αλλού βρίσκονται οι αιτίες
της σκλήρυνσης της στάσης της Γιουγκοσλαβίας και της μεταστροφής της την άνοιξη του 1941. Αυτό μας υποχρέωσε,
αντίθετα με όλα τα σχέδιά μας, να επέμβουμε στα Βαλκάνια κι αυτό με την σειρά του οδήγησε σε μια καταστρεπτική
καθυστέρηση στην εξαπόλυση της επίθεσής μας εναντίον της Ρωσίας. Υποχρεωθήκαμε να στείλουμε εκεί μερικές από
τις καλύτερες μεραρχίες μας. Και σαν καθαρό αποτέλεσμα, υποχρεωθήκαμε τότε να καταλάβουμε μεγάλες περιοχές
όπου, αν δεν ήταν η ανόητη αυτή επίδειξη, η παρουσία των στρατευμάτων μας θα ήταν απολύτως περιττή. Τα Βαλκανικά
κράτη θα ήταν απολύτως ικανοποιημένα, αν τους επιτρεπόταν, να διατηρήσουν στάση ευνοϊκής ουδετερότητας απέναντί
μας. Όσο για τους αλεξιπτωτιστές μας, θα προτιμούσα να τους είχα εξαπολύσει εναντίον του Γιβραλτάρ, παρά εναντίον
της Κορίνθου ή της Κρήτης».

Επίσης, είναι βέβαιον ότι ο Μουσολίνι δεν είχε ενημερώσει τον Χίτλερ για την επικείμενη εισβολή του στην Ελλάδα, για να μην τον σταματήσει. Αλλά και για να του δείξει την αγανάκτησή του, για το γεγονός ότι ούτε αυτός τον ενημέρωνε εκ των προτέρων για τις ενέργειές του : «Όχι, είπε καταγανακτισμένος στον Τσιάνο. Με θέτει πάντοτε προ τετελεσμένου γεγονότος, Αλλ’ αυτή τη φορά θα τον πληρώσω με το ίδιο νόμισμα. Θα μάθει από τις εφημερίδες ότι κατέλαβα την Ελλάδα» (πηγή: «Ο Μουσολίνι και η Ελλάδα» - Ι. Γκίκα, σελ. 110). Την άποψη αυτή επιβεβαιώνει και ο γνωστός ιστορικός Ρεμόν Καρτιέ, ο οποίος παραθέτει στο βιβλίο του «Ιστορία του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου – Τόμος 1ος, τον διάλογο μεταξύ Μουσολίνι-Μπαντόλιο, πριν την 28η Οκτωβρίου: «Ύστερα, ο Μπαντόλιο, τόλμησε να ρωτήσει τι σκέπτονται οι Γερμανοί για το σχέδιο της επιθέσεως εναντίον της Ελλάδος. Ο Μουσολίνι θυμώνει. Μήπως ο Χίτλερ τον συμβουλεύτηκε, όταν χτύπησε την Πολωνία, την Νορβηγία, την Γαλλία; Μήπως έλαβε υπ’ όψη του την ευαισθησία του συμμάχου του; Αυτός, ο Μουσολίνι, κρίνει πως η Ελλάδα πρέπει να ενταχθεί στη στρατηγική σφαίρα της Ιταλίας. Θα προσαρτήσει την Ήπειρο και τα νησιά του Ιονίου, και θα εγκατασταθεί στη Θεσσαλονίκη, αρέσει δεν αρέσει στη Γερμανία».

Από την άλλη μεριά, σύμφωνα με πολλούς ιστορικούς, η κύρια ευθύνη της ιταλικής επίθεσης κατά της Ελλάδος, ανήκει στον τότε υπουργό των εξωτερικών της Ιταλίας, και γαμπρό του Μουσολίνι, τον κόμη Γκαλεάτσο Τσιάνο: Από το ίδιο το ημερολόγιό του, προκύπτει ότι ο Τσιάνο είναι εκείνος που συνέλαβε πρώτος την ιδέα για κατάληψη της Ελλάδος… Κατά τη σύσκεψη, εξ άλλου, της 15ης Οκτωβρίου 1940, στην οποία απεφασίσθηκε η επίθεση εναντίον μας, ο Τσιάνο όχι μόνο συνηγόρησε, αλλά και έσπευσε να πει, απαντώντας στο ερώτημα του Μουσολίνι ποια είναι η ψυχολογική κατάσταση του ελληνικού λαού: «…Υπάρχει σαφής διάσταση μεταξύ του λαού και της ιθύνουσας πολιτικοστρατιωτικής τάξεως, η οποία διατηρεί στη χώρα αγγλόφιλο πνεύμα. Η τάξη αυτή είναι πάρα πολύ μικρή, ενώ ο υπόλοιπος πληθυσμός αδιαφορεί για όλα τα γεγονότα, συμπεριλαμβανομένης και της εισβολής μας» (πηγή: «Ο Μουσολίνι και η Ελλάδα» - Ιωάννη Γκίκα). Επίσης «…Ίσως ο Χίτλερ ήταν αυστηρός με τον Τσιάνο, διότι εγνώριζε ότι αυτός ήταν ο πραγματικός εμπνευστής της εκστρατείας κατά της Ελλάδος» (πηγή: «Μεταξάς- Χίτλερ» - Α. Βελιάδη). Είναι, λοιπόν, αναμφισβήτητο το γεγονός ότι ο Τσιάνο έπεισε τον Μουσολίνι, χρησιμοποιώντας παραπλανητικές πληροφορίες, ότι η επίθεση στην Ελλάδα θα ήταν ένας σύντομος και υγιεινός περίπατος για τα ιταλικά στρατεύματα. Τι ρόλο έπαιζε ο Τσιάνο; Το 1943 αποκαλύφθηκε ότι ήταν πράκτορας των Άγγλων και εκτελέστηκε!

Πραγματικά, οι μόνοι που είχαν συμφέρον από το άνοιγμα ενός νέου μετώπου στα Βαλκάνια ήταν οι Άγγλοι. Οι οποίοι Άγγλοι «…ήταν τόσο βέβαιοι για την εκδήλωση ιταλικής επίθεσης κατά της Ελλάδος, ώστε στις 27 Αυγούστου είχαν ήδη ετοιμάσει σχέδιο διαγγέλματος του Βασιλέως της Αγγλίας που θα απευθυνόταν προς τον ελληνικό λαό, ευθύς ως θα εκδηλωνόταν η ιταλική εισβολή» (πηγή: «Μεταξάς-Χίτλερ» - Α. Βελιάδη). Το γεγονός επιβεβαιώνεται και από τα ίδια τα αρχεία του Φόρεϊν Όφφις, που αποχαρακτηρίστηκαν 30 χρόνια μετά. Αναφέρει σχετικά τα αρχεία: «Οι Άγγλοι προβλέπουν τα πάντα κι έχουν ετοιμάσει από τον Αύγουστο διάγγελμα του βασιλέως των προς τον ελληνικό λαό που θα διαβαστεί την ημέρα της ιταλικής επιθέσεως κατά της Ελλάδος» (πηγή: «Τα μυστικά αρχεία του Φόρεϊν Όφφις» - εκδ. «Πάπυρος» -1971). Μάλιστα, στην επομένη σελίδα (121) του παραπάνω βιβλίου δημοσιεύεται ολόκληρο το διάγγελμα, με τον τίτλο «Σχέδιον μηνύματος του βασιλέως προς τον ελληνικόν λαόν επί τη εκρήξει του πολέμου μετά της Ιταλίας»! Πως ήταν τόσο βέβαιοι οι Άγγλοι για την ιταλική επίθεση εναντίον μας; Τι κάνει… νιάου-νιάου στα κεραμίδια;

Γιατί, όμως, οι Άγγλοι ετοίμαζαν διάγγελμα από τον Αύγουστο; Μήπως οι Ιταλοί ήταν έτοιμοι για επίθεση από τότε, αλλά κάποιος τους εμπόδισε; Την επομένη του τορπιλισμού της Έλλης, ο Ιταλός πρεσβευτής στο Βερολίνο καλείται στο γραφείο του Χίτλερ για να δώσει εξηγήσεις. Ο Ιταλός πρέσβης, σχεδόν τρέμοντας από τον φόβο του, δικαιολογεί τον τορπιλισμό ως εξής: «ήταν μια προληπτική πράξη για να προληφθεί τυχόν αποβίβαση γερμανικών στρατευμάτων στην Ελλάδα» (πηγή: Knox, Mac Gregor, «Mussolini Unleashed 1939-1941», εκδ. Cambridge University Press). Ο Χίτλερ διαμηνύει στον Τσιάνο την επιθυμία του «για ειρήνη στα νότια σύνορα της Γερμανίας» (πηγή: ό. π.). Όπως αναφέρει ο Τσιάνο στο προσωπικό του ημερολόγιο, στις 17 Αυγούστου ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών, Ρίμπεντροπ, συναντήθηκε με την σειρά του με τον Ιταλό πρεσβευτή και του ξεκαθάρισε πως η Γερμανία ήταν αντίθετη με τα ιταλικά σχέδια για επίθεση σε Γιουγκοσλαβία και Ελλάδα. Έτσι, τελειώνει άδοξα η πρώτη απόπειρα του Τσιάνο. Ωστόσο, οι Άγγλοι δεν πετούν το διάγγελμα. Είναι σίγουροι πως θα το χρειασθούν στο άμεσο μέλλον…

Εν τω μεταξύ, ένα καινούργιο πρόβλημα, εσωτερικής φύσεως, προέκυψε για τους Βρετανούς στα τέλη Αυγούστου του 1940. Μέχρι τον Ιούνιο του 1939 είχαν πρεσβευτή στην Αθήνα τον Ουάτερλόου. Αυτός, εξέφραζε –προφανώς κατόπιν σχετικής εντολής της βρετανικής κυβερνήσεως- την πλήρη αντίθεσή του με το καθεστώς της 4ης Αυγούστου, γεγονός που είχε προκαλέσει τριβές στις ελληνο-βρετανικές σχέσεις και έντονη ενόχληση του Μεταξά. Τον Ιούνιο του 1939, όταν οι Βρετανοί αποφάσισαν να παρασύρουν στο παιχνίδι την Ελλάδα, αντικατέστησαν τον δύστροπο πρεσβευτή τους με τον Πάλαιρετ, ο οποίος πήρε εντολή να είναι υπέρ του δέοντος φιλικός με την κυβέρνηση Μεταξά. Όμως, ο Πάλαιρετ, πιθανώς από φιλελληνισμό, στα τέλη Αυγούστου του ’40, κι ενώ η ιταλική εισβολή φαινόταν να έρχεται, άρχισε να πιέζει την κυβέρνησή του για την παροχή βρετανικών εγγυήσεων προς την Ελλάδα, που οπωσδήποτε θα απέτρεπαν την ιταλική επίθεση: «Η διεθνής γνώμη σίγουρα περιμένει από μας να μπορέσουμε να βοηθήσουμε την Ελλάδα, την οποία σε αντίθεση με άλλες χώρες για τις οποίες εγγυηθήκαμε, έχουμε τώρα τη δυνατότητα να βοηθήσουμε. Το γόητρό μας και η δημοτικότητά μας εδώ είναι τόσο υψηλά ώστε θα ήταν τραγικό να χαθούν όλα αυτά εξαιτίας της αδυναμίας μας να ανταποκριθούμε όσο μπορούμε στο κάλεσμα της Ελλάδος την ώρα αυτή που έχει ανάγκη» (πηγή: αποχαρακτηρισμένα έγγραφα του Foreign Office, υπ’ αριθμόν 371/24917/R7278, 24ης Αυγούστου 1940). Το βρετανικό υπουργείο Εξωτερικών εκνευρίζεται με την αφέλεια του πρεσβευτή του, που προφανώς δεν είναι ενήμερος του παρασκηνίου και των πραγματικών σχεδίων της Βρετανίας για την Ελλάδα και του απαντά αμέσως με το ακόλουθο τηλεγράφημα: «Λυπούμεθα που αδυνατούμε να ενθαρρύνουμε την ελληνική κυβέρνηση υποσχόμενοι βοήθεια… Αν η Ιταλία είναι πραγματικά αποφασισμένη να πολεμήσει είναι προς το συμφέρον μας να εμπλακεί σ’ έναν βαλκανικό πόλεμο με όλες τις αβεβαιότητες και τις περιπλοκές που αυτό συνεπάγεται, ειδικότερα τώρα που σχεδιάζει την επίθεση στην Αίγυπτο» (πηγή: F.O. 371/24917/R7225, 24 Αυγούστου 1940).

Εν τέλει, ο Τσιάνο επιτυγχάνει να πείσει τον Μουσσολίνι, κι έτσι στις 13 Οκτωβρίου ο Μπαντόλιο λαμβάνει εντολές να προετοιμάσει την επίθεση κατά της Ελλάδος για τα τέλη του μηνός, σε εφαρμογή (αλλά με κάποιες αλλαγές) του σχεδίου επιθέσεως του Αυγούστου (της ματαιωθείσης από τον Χίτλερ επιθέσεως). Έτσι, στις 15 Οκτωβρίου, έγινε σύσκεψη των Μουσσολίνι και Τσιάνο με τον στρατάρχη Μπαντόλιο και τους στρατηγούς Σοντού, Ροάττα, Τζακομόνι, προς τους οποίους παρουσιάστηκε το νέο σχέδιο επιθέσεως. Ο Μπαντόλιο εξέφρασε τις επιφυλάξεις του κι ο Τσιάνο έσπευσε να τον καθησυχάσει, λέγοντάς του πως η στιγμή για την επίθεση είναι η πιο κατάλληλη, καθώς η Ελλάδα είναι απομονωμένη, καθώς ούτε η Τουρκία ούτε η Γιουγκοσλαβία θα προστρέξουν προς βοήθειά της, ενώ σε περίπτωση εμπλοκής της Βουλγαρίας, αυτή θα είναι με το μέρος της Ιταλίας. Επιπλέον, του κατέστησε βέβαιο ότι παρά την αισιοδοξία των Ελλήνων δεν αναμένεται να υπάρξει καμία έμπρακτη βοήθεια εκ μέρους της Βρετανίας.

Κάπως έτσι, λοιπόν, εφαρμόζοντας εντέχνως την γνωστή πολιτική του «διαίρει και βασίλευε», οι Βρετανοί «φίλοι» και «σύμμαχοί» μας ώθησαν τους Ιταλούς να μας επιτεθούν, εμπλέκοντας την Ελλάδα στον Β΄Π.Π., την μεγαλυτέρα ανθρωποσφαγή του αιώνος, με τα γνωστά ολέθρια αποτελέσματα. –

Γ. Δημητρακόπουλος
Συνταξιούχος Εκπαιδευτικός
Π. Φάληρο – Αθήναι

Μύθοι και αλήθειες για την 28η Οκτωβρίου
«Το έθνος πρέπει να μάθει να θεωρεί εθνικόν ό,τι είναι αληθές» (Διονύσιος Σολωμός)



Η εφετινή επέτειος της 28ης Οκτωβρίου είναι ξεχωριστή. Επιτέλους, μετά από τόσα χρόνια σήψεως και παρακμής, ένα εθνικιστικό κίνημα εισήλθε δυναμικά στα πολιτικά πράγματα της πατρίδος μας και είναι αποφασισμένο να σπάσει τις κατεστημένες αντιλήψεις και να τα αλλάξει όλα. Και πρώτα-πρώτα να αποκαταστήσει στο βάθρο της την πραγματική Ιστορία αυτού του τόπου, που τόσο έχει κακοποιηθεί και διαστρεβλωθεί από τους μαρξιστές και τους συνοδοιπόρους τους, υπό την ανοχή της… «χαζοχαρούμενης ελαφροδεξιάς», όπως ευφυώς την αποκάλεσε ο βουλευτής μας κ. Χ. Παππάς.

Προς την κατεύθυνση αυτή να κάνουμε σήμερα ένα βήμα και να αναφερθούμε στους μύθους και τις αλήθειες για την 28η Οκτωβρίου. Έχουμε και λέμε, λοιπόν:

Μύθος 1ος: Το «ΟΧΙ» το είπε ο λαός κι όχι ο «φασίστας», «γερμανόφιλος» κ.τ.λ. Ι. Μεταξάς. Υπάρχει και μια παραλλαγή του μύθου: Ναι μεν ο Ι. Μεταξάς είπε το «ΟΧΙ», όχι όμως γιατί το ήθελε, αλλά γιατί… αναγκάσθηκε. Αλλιώς, θα τον ανέτρεπε ο λαός!

Η αλήθεια: Ο μύθος αυτός είναι γελοίος, η δε παραλλαγή του ακόμα πιο γελοία. Ασφαλώς το «ΟΧΙ» το είπε πρώτα ο Ι. Μεταξάς και εν συνεχεία το είπε και ο ελληνικός λαός. Αν ο Ι. Μεταξάς είχε πει «ναι» και μέχρι που να καταλάβουν οι Έλληνες τι ακριβώς συμβαίνει, οι Ιταλοί θα είχαν πλημμυρίσει την χώρα. Η αλήθεια είναι ότι χωρίς το καθεστώς της 4ης Αυγούστου και τον Εθνικό Κυβερνήτη Ι. Μεταξά, δεν θα υφίστατο 28η Οκτωβρίου και το Έπος του ’40 δεν θα γραφόταν ποτέ!

Μύθος 2ος: Ο ελληνικός λαός πολέμησε κατά του φασισμού.

Η αλήθεια: Εάν κανείς ερωτήσει αυτούς που διαδίδουν τον μύθο για την φύση του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου, σίγουρα θα απαντήσουν ανεπιφυλάκτως: «ήταν ένα φασιστικό καθεστώς». Πως, λοιπόν, επολέμησε ο ελληνικός λαός κατά του φασισμού, ενώ εκυβερνάτο από ένα επίσης φασιστικό καθεστώς; Με την ίδια λογική (του παραλόγου) κάποιοι Ιταλοί μπορούν να ισχυρισθούν ότι και ο ιταλικός λαός πολέμησε κατά του… φασισμού (του ελληνικού). Η αλήθεια είναι ότι οι Έλληνες πολέμησαν υπέρ βωμών και εστιών, υπέρ πατρίδος, κι όχι κατά του οποιουδήποτε πολιτεύματος.

Μύθος 3ος: Η Ελλάς ήτο στρατιωτικώς απροετοίμαστη για πόλεμο.

Η αλήθεια: Η Ελλάς ήτο πλήρως προετοιμασμένη για πόλεμο, και στρατιωτικώς και ηθικώς, καίτοι ο Ι. Μεταξάς είχε σκοπό να τηρήσει πάση θυσία αυστηρή ουδετερότητα. Το 1936, ο Ι. Μεταξάς είδε την βουλγαρική απειλή και ξεκίνησε την κατασκευή μεγάλων οχυρωματικών έργων, της περίφημης «Γραμμής Μεταξά», που κάλυπτε όλη την μεθόριο με την Βουλγαρία. Η κατασκευή της «Γραμμής Μεταξά» αποπερατώθηκε το 1939. Με την Ιταλία δεν είχαμε βεβαίως κοινά σύνορα –τα αποκτήσαμε το 1939, μετά την αιφνίδια κατάληψη της Αλβανίας από τους Ιταλούς- οπότε ήταν αργά για να κατασκευασθεί κι εκεί μια ανάλογη «Γραμμή Μεταξά». «Εντός δύο και ημίσεος ετών κατορθώσαμεν να δαπανήσωμεν δια την πολεμικήν μας παρασκευήν 9 ½ δισεκατομμύρια δραχμών δια να οπλίσωμεν την Ελλάδα κατά ξηράν, θάλασσαν και αέραν, κατά τρόπον, ώστε υπερήφανα πλέον να δύναται να υπερασπίσει την ακεραιότητάν της και την τιμήν της», διακήρυττε το 1939 ο Ι. Μεταξάς. Έναν χρόνο αργότερα τα λόγια του εκείνα δικαιώθηκαν στα βορειοηπειρωτικά βουνά.

Μύθος 4ος: Ο Ι. Μεταξάς (ο «Μπαρμπα-Γιάννης» όπως τον αποκαλούσε ο ελληνικός λαός) ήταν «τύραννος», «δικτάτωρ», «καταπιεστής του λαού» κ.τ.λ., το δε καθεστώς του «λαομίσητο».

Η αλήθεια: Κατ’ αρχάς, το καθεστώς της 4ης Αυγούστου δεν επεβλήθη δια της βίας. Ο Ι. Μεταξάς ήταν ήδη πρωθυπουργός της Ελλάδος από τον Απρίλιο του 1936, με την υποστήριξη όλων των κομμάτων της βουλής – εκτός του ΚΚΕ. Από τότε άρχισε το ΚΚΕ την έφοδο για κατάληψη της εξουσίας, οργανώνοντας απεργίες και αιματηρές συγκρούσεις με τον Στρατό και την Χωροφυλακή. Εξήγγειλε δε γενική πανελλαδική απεργία για την 5η Αυγούστου, που θα σήμαινε την αρχή εμφυλίου πολέμου, όπως στην Ισπανία. ‘Όμως, μια ημέρα νωρίτερα τους πρόλαβε ο Ι. Μεταξάς και με δύο διατάγματα διέλυσε την βουλή και τα κόμματα, ενώ ανέστειλε και ορισμένα άρθρα του Συντάγματος. Έτσι, χωρίς να ανοίξει μύτη, προέκυψε το εθνικό καθεστώς της 4ης Αυγούστου. Εν συντομία, μερικά από τα κυριότερα επιτεύγματα του Ι. Μεταξά (τα οποία καταργούνται στις μέρες μας από τις κυβερνήσεις του Μνημονίου):

1ον) Εξαφάνιση της ανεργίας.
2ον) Ίδρυση του ΙΚΑ, της ΓΣΕΕ και της Εργατικής Εστίας.
3ον) Καθιέρωση της αδείας μετ’ αποδοχών.
4ον) Καθιέρωση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας.
5ον) Καθιέρωση του δώρου και των αμειβομένων υπερωριών.
6ον) Καθιέρωση της αργίας της Κυριακής.
7ον) Επιβολή κατωτάτου ορίου μισθών και ημερομισθίων (ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα).
8ον) Καθιέρωση της Πρωτομαγιάς ως Εθνικής Εργατικής Εορτής.
9ον) Απαγόρευση της εργασίας ανηλίκων.
10ον) Υποχρεωτική προικοδότηση των εργατριών από τους βιομηχάνους.
11ον) Δωρεάν εισιτήρια στους εργάτες για το θέατρο, τον κινηματογράφο κ.α. εκδηλώσεις, μέσω της Εργατικής Εστίας.
12ον) Πλήρης διαγραφή των αγροτικών χρεών.
13ον) Ίδρυση της Εθνικής Οργανώσεως Νεολαίας (ΕΟΝ).
14ον) Αναδιοργάνωση των Ενόπλων Δυνάμεων, εκσυγχρονισμός του εξοπλισμού των, ανύψωση του ηθικού των, κατασκευή της «Γραμμής Μεταξά». Τα αποτελέσματα φάνηκαν στο Έπος του ’40.
15ον) Αξιοποίηση του εθνικού πλούτου, με γεωτρήσεις για την ανεύρεση και άντληση των πετρελαίων μας –κατ’ αρχάς- στην περιοχή του Κατακώλου Ηλείας. Εάν δεν ερχόταν ο πόλεμος και διατηρείτο το καθεστώς της 4ης Αυγούστου, η Ελλάς θα ήτο από την δεκαετία του ’40 μια πάμπλουτη πετρελαιοπαραγωγός χώρα και δεν θα φθάναμε ποτέ στα σημερινά χάλια!

«Λαομίσητος», λοιπόν, ο Ι. Μεταξάς, συμφώνως με τους κομπλεξικούς μαρξιστές. Για να δούμε τι λέει επ’ αυτού ο Μίκης Θεοδωράκης («Καθημερινή» της 29/10/2006): «Ο θάνατος του Μεταξά ήταν ένα μεγάλο σοκ. Στην Τρίπολη, πρέπει να σου πω ότι έγιναν μνημόσυνα σε διάφορες εκκλησίες. Κι εμείς πήγαμε σε μια εκκλησία, όχι στη Μητρόπολη, σε μια άλλη, πιο μικρή. Την ώρα λοιπόν του μνημοσύνου, ο κόσμος έκλαιγε τόσο γοερά, ώστε από τη μία εκκλησία στην άλλη άκουγες τα κλάματα. Έκλαιγε όλη η πόλη για τον Μεταξά».

Ας πάρουμε και μια δεύτερη γνώμη. Για να δούμε, λοιπόν, τι λέει και ο γνωστός αριστερός συγγραφεύς Βασίλης Ραφαηλίδης («Ιστορία του νεοελληνικού κράτους 1830-1974»): «Ας μάθουμε επιτέλους να λέμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους και να μην παραποιούμε την ιστορία μας. Ο ελληνικός λαός, στην πλειοψηφία του, αγάπησε τον Μεταξά».

Μύθος 5ος: Όλοι οι Έλληνες πολέμησαν τον εισβολέα ενωμένοι σαν μια γροθιά.

Η αλήθεια: Ναι, όλοι οι Έλληνες πλην των κομμουνιστών. Κι αυτό, γιατί από τον Αύγουστο του 1939 ίσχυε το διαβόητο γερμανο-σοβιετικό σύμφωνο Ρίμπεντροπ-Μολότοφ. Μόλις άρχισε ο μεγάλος πόλεμος, κι ενώ οι Γερμανοί κατελάμβαναν μία προς μία τις χώρες της Ευρώπης, οι κομμουνιστές των χωρών αυτών αρνούντο –λόγω της ισχύος του συμφώνου- να πολεμήσουν! Είναι χαρακτηριστική η στάση των Γάλλων κομμουνιστών οι οποίοι την ώρα της γερμανικής επιθέσεως κατά της πατρίδος των, έριξαν το γνωστό σύνθημα «Πουρκουά - Πουρκουί» (γιατί και για ποιόν να πολεμήσουμε;). Τον καιρό εκείνο, πυκνώνουν τα σύννεφα του πολέμου πάνω από την πατρίδα μας. Οι Ιταλοί προβαίνουν συνεχώς σε προκλητικές ενέργειες, με αποκορύφωμα τον ύπουλο τορπιλισμό της «Έλλης», ανήμερα της Παναγίας. Τι έλεγε τότε το ΚΚΕ; Με προκήρυξή του τόνιζε: «Ο τορπιλισμός της Έλλης είναι το πιο σοβαρό σημάδι που δείχνει πως η δικτατορία είναι πουλημένη στους Άγγλους ιμπεριαλιστές και πως η Ιταλία πασχίζει να την ξαναφέρει στα νερά της». Η ελληνική πολιτική λοιπόν –σύμφωνα με τους... ατσίδες του ΚΚΕ προκάλεσε τον τορπιλισμό της Έλλης! Όσο, δε, για το ποιος θα ευθύνεται για την επικείμενη ιταλική εισβολή : «...Δεν έχει σημασία, γιατί την ιταλική εισβολή την προκαλεί αυτή τη φορά η τυχοδιωκτική πολιτική της βασιλο-μεταξικής δικτατορίας που δημιουργεί στην Ιταλία ανησυχίες για την ασφάλεια των νώτων της...», τονίζεται στην ίδια προκήρυξη (πηγή: «ΚΚΕ- Επίσημα Κείμενα», τόμος Δ΄, σελ. 500-504).

Η ιταλική επίθεση κατά της Ελλάδος, βρήκε το ΚΚΕ διαλυμένο και τον αρχηγό του Ν. Ζαχαριάδη κρατούμενο στις φυλακές Κερκύρας. Την 2α Νοεμβρίου 1940, η εφημερίδα «Καθημερινή» δημοσίευσε μια επιστολή του Ζαχαριάδη για τον πόλεμο, την οποία χρησιμοποιούν σήμερα οι σύντροφοι των Βουλγάρων κομιτατζήδων για να αποδείξουν ότι ήσαν… αντιστασιακοί. Με την επιστολή του αυτή ο αρχηγός του ΚΚΕ –παραδόξως- καλούσε τον ελληνικό λαό να υπερασπισθεί την πατρίδα: «...Στον πόλεμο αυτό, διευθυνόμενο από την κυβέρνηση Μεταξά, πρέπει όλοι να δώσουμε τις δυνάμεις μας μέχρι τελευταίας ικμάδος. Όλοι στον αγώνα, ο καθένας από τη θέση που του ανήκει στην Ελλάδα και στο λαό της. Οι εργάτες όλου του κόσμου είναι στο πλευρό μας». Ωστόσο, η επιστολή αυτή θεωρήθηκε αργότερα πλαστή από το ΚΚΕ, με άρθρο του Πλουμπίδη (κατοπινού αρχηγού της δολοφονικής εαμικής οργανώσεως ΟΠΛΑ –Ομάδα Προστασίας Λαϊκών Αγωνιστών- περισσότερο γνωστού από την υπόθεση Μπελογιάννη) στον παράνομο «Ριζοσπάστη», τον Μάρτιο 1941, το οποίο τόνιζε: «Ιδιαίτερα, με το δημοσιευμένο στις φυλλάδες του Μεταξά της 2 Νοέμβρη πλαστό γράμμα του μεγάλου μας αρχηγού συν. Ζαχαριάδη, παράσυρε στην αυτοκτονία τον λαό» (πηγή: «ΚΚΕ- Επίσημα Κείμενα», τόμος Ε΄, σελ. 36-37). Ο Πλουμπίδης (μέλος του Π.Γ. του ΚΚΕ) που μαζί με τους Κτιστάκη και Παπαγιάννη ήταν η «γνήσια» (η μη καθοδηγουμένη από την Ασφάλεια και τον Κ. Μανιαδάκη) διοίκηση του ΚΚΕ, είχε ρίξει τον Νοέμβριο του ’40 το σύνθημα «Πόλεμος στον πόλεμο», σύμφωνα με την εντολή της Μόσχας και της Γ΄ Διεθνούς.

Ένα μήνα αργότερα, στις 26 Νοεμβρίου 1940, ο Ζαχαριάδης έγραψε δεύτερη επιστολή, με την οποία κατήγγειλε τον πόλεμο της Ελλάδος ως «ιμπεριαλιστικό» και ζητούσε να σταματήσει αμέσως : «Ενάντια στη θέληση του λαού ο Μεταξάς έκανε και κάνει τον πόλεμο ενάντια στην Ιταλία σα μια επιχείρηση αντιλαϊκή-πλουτοκρατική-καταχτητική-φασιστική-ιμπεριαλιστική. Ο λαός είναι αποφασιστικά ενάντια σ’ ένα τέτοιο πόλεμο. ...Έξω απ’ αυτά, η Ελλάδα δεν έχει καμμία θέση στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο ανάμεσα στην Αγγλία και Ιταλία-Γερμανία» (πηγή: «Ν. Ζαχαριάδη-Συλλογή Έργων», έκδοση Κ.Ε. του ΚΚΕ). Στη συνέχεια, ο Ζαχαριάδης γράφει και τρίτη επιστολή, στις 15 Ιανουαρίου 1941, με την οποία προχωράει ακόμα πιο πέρα: «Ο Μεταξάς από την πρώτη στιγμή έκανε πόλεμο φασιστικό-καταχτητικό… Το αίμα των φαντάρων μας χύνεται άδικα, σήμερα δε ο εγγλέζικος ιμπεριαλισμός εισπράττει σε αίμα των παιδιών της Ελλάδας, τους τόκους του κεφαλαίου που διέθεσε το 1935-36 για την παλινόρθωση του Γεωργίου και την εγκαθίδρυση της μοναρχοφασιστικής δικτατορίας του Μεταξά. Οι λαοί και φαντάροι της Ελλάδας και της Ιταλίας δεν είναι εχθροί μα αδέλφια και η συναδέλφωσή τους στο μέτωπο θα σταματήσει τον πόλεμο ...»

Κι ενώ τα στρατευμένα παιδιά του ελληνικού λαού αγωνίζονταν στο μέτωπο και απελευθέρωναν τη μία Βορειοηπειρωτική πόλη μετά την άλλη, οι εθνοπροδότες του ΚΚΕ τους καλούσαν να ...πετάξουν τα όπλα: «Καλούμε τους πολεμιστές μας ν’ αρνηθούν να πολεμήσουν πέρα απ’ τα σύνορα της πατρίδας μας. Τι ζητάμε στην Αλβανία; Που μας πάνε; Ο λαός μας δε θέλει δεύτερο Σαγγάριο» (πηγή: «ΚΚΕ- Επίσημα Κείμενα», τόμος Ε΄, σελ. 11-16). Τέλος, ενώ επίκειται η γερμανική επίθεση, στις 18 Μαρτίου 1941, το ΚΚΕ κάνει την ακόλουθη προδοτική- πουρκουάδικη έκκληση: «Η Κ.Ε. καλεί τους φαντάρους, τους ναύτες και τους αεροπόρους μας να πάρουν στα χέρια τους τις διοικήσεις των μονάδων τους, εκλέγοντας προσωρινές επιτροπές, που ν’ αντιπροσωπεύουν όλους, από το στρατιώτη μέχρι το στρατηγό, όσοι συμφωνάνε σε τούτο το πρόγραμμα δράσης: Να προτείνουν ειρήνη στους απέναντι αντιπάλους τους και ν’ απαιτήσουν, απ’ το άλλο μέρος, παραίτηση της κυβέρνησης, σχηματισμό προσωρινής αντιπολεμικής κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας –ειρήνης, σταμάτημα του πολέμου, ακύρωση των συμφωνιών που κλείστηκαν με τους εγγλέζους και προσανατολισμό της χώρας προς τη Σοβιετική Ένωση. Η Κ.Ε καλεί την εργατική τάξη κι ιδιαίτερα τους εργάτες μεταφορών, ναυτεργάτες, λιμενεργάτες, αυτοκινητιστές κι εργάτες πολεμικών εργοστασίων, να εφαρμόσουν ενιαίο εργατικό αντιπολεμικό μέτωπο με όσους συμφωνάνε στην πλατφόρμα του Μετώπου εθνικής σωτηρίας-ειρήνης, συγκροτώντας επιτροπές εργοστασιακές κι επιχείρησης και να παλέψουν με συγκεντρώσεις, διαδηλώσεις, με κωλυσιεργία στην παραγωγή, με οικονομικές και πολιτικές απεργίες. Η Κ.Ε καλεί όλο τον εργαζόμενο λαό να πάρει παράδειγμα απ’ τον ηρωικό αδελφό λαό της Βουλγαρίας που κάνει ότι μπορεί για την αποκατάσταση της ειρήνης στα Βαλκάνια και την πραγματική συνεννόηση όλων των βαλκανικών λαών» (πηγή: «ΚΚΕ- Επίσημα Κείμενα», τόμος Ε΄, σελ. 25-26). Ποιό ήταν «το παράδειγμα απ’ τον ηρωικό αδελφό λαό της Βουλγαρίας», που καλούσε το ΚΚΕ να μιμηθούμε; Ως γνωστόν, η Βουλγαρία είχε προσχωρήσει στον «Άξονα» και ο «ηρωικός αδελφός λαός της Βουλγαρίας» έραινε με άνθη τους Γερμανούς στρατιώτες που πέρασαν από κει. Σκεφθείτε, λοιπόν, τι μας καλούσε να κάνουμε το βουλγαροκομιτατζήδικο ΚΚΕ!

Τέλος, ακόμα και την ώρα που οι Γερμανοί προήλαυναν στην Ελλάδα, στις 14 Απριλίου του 1941, οι αμετανόητοι προδότες του ΚΚΕ εξέδωσαν την παρακάτω πουρκουάδικη ανακοίνωση- όνειδος, με την οποία μιλάει για «την πλάνη του λαού πως ο πόλεμος ήταν δίκαιος»: «Καλούμε όλο το λαό να σκεφτεί πόσο διαφορετική θα ’ταν η θέση του, αν η επιστράτευση της 28ης Οχτώβρη 1940 μετατρεπόταν σε λαϊκό ξεσήκωμα. Να σκεφτεί πόσες μανάδες θα χαίρονταν τα παλληκάρια τους, πως η Μακεδονία, ή Θράκη και όλα όσα ακόμα θα χάσουμε, θα γλύτωναν και πως αντί για μαγνητικές νάρκες, μπόμπες, πείνα και καταστροφές, ο λαός μας θα είχε στη χώρα του πραγματική ελευθερία. Να σκεφτεί ακόμα πως αν το σωτήριο αυτό ξεσήκωμα δεν έγινε, αιτία είναι η πλάνη του λαού πως ο πόλεμος ήταν δίκαιος». (πηγή: Το ΚΚΕ από το 1918 έως το 1931», τόμος Α΄, έκδοση Κ.Ε. του ΚΚΕ, Αθήνα 1947, σελ. 518).

Να κρατήσουμε, λοιπόν, το μήνυμα του «ΟΧΙ», απαλλαγμένο από την μαρξιστική προπαγανδιστική χιονοστιβάδα και τους μύθους των εμμίσθων προπαγανδιστών- παραχαρακτών της ενδόξου Ιστορίας μας. Ένα «ΟΧΙ» που είναι ιδιαιτέρως επίκαιρο σήμερα, που οι προδότες ξεπουλάνε την Πατρίδα και την Τιμή μας. Ένα «ΟΧΙ» που χρειάζεται τώρα να ξαναπούμε. Να το βροντοφωνάξουμε! Και δεν μας λείπουν πλέον οι «Μεταξάδες». Είναι οι βουλευτές της τιμημένης Χρυσής Αυγής του Ελληνισμού, οι άξιοι συνεχιστές του Εθνικού Κυβερνήτου Ι. Μεταξά και της 4ης Αυγούστου, που οδήγησε στο Έπος της 28ης Οκτωβρίου!

Γ. Δημητρακόπουλος
Συνταξιούχος Εκπαιδευτικός
Π. Φάληρο - Αθήναι



Τώρα τι κοινό έχουν αυτοί οι άνθρωποι με τους ναζί... δεν καταλαβαίνω που το βλέπετε

Μια επιστολή ενός πατέρα προς τον γιό του που πολεμούσε στο μέτωπο στις 25 Νοεμβρίου 1940, δείχνει το αστείρευτο πάθος των Ελλήνων να αντισταθούν σ΄ όποιον βάναυσα τους πρσβάλει και επιχειρεί να τους στερήσει την ελευθερία.

Είναι μια επιστολή απάντηση στον γιό του που του ζητά σε πια διεύθυνση να στείλει γράμμα στον αδελφό του που πολεμούσε κι αυτός σε άλλο σημείο του μετώπου.

Η απάντηση συγκλονιστική:

“Παιδί μου μου ζητάς τη διεύθυνση του αδελφού σου.
Σου τη γράφω “Πάνθεον Ηρώων. Σφίξε την καρδιά σου.
Σε φιλώ
Ο πατέρας σου”

Όλη η 28η Οκτωβρίου σε μερικές αράδες…

Ωραίος ο Ultimo_

Ιδού η «εθνική αντίσταση»

Επειδή αυτές τις ημέρες τα φερέφωνα της κομμουνιστικής προπαγάνδας (μαρξιστικά κόμματα, κρατική τηλεόραση κ.α.) μας βομβαρδίζουν ανελέητα με φούμαρα για τα δήθεν κατορθώματα των βοιυλγαροκομιτατζήδων της «εθνικής μας αντίστασης», ας παρουσιάσουμε κι εμείς ορισμένα εξ’ αυτών (των «κατορθωμάτων»):

1ον) Το σύμφωνο του Πετριτσίου (1943).

Βρισκόμαστε στο 1943. Ενώ όλες οι δυνάμεις του ελληνισμού είχαν συνενωθεί για να μην περάσουν τα βουλγαρικά σχέδια για κατοχή ολόκληρης της Μακεδονίας μας (είναι η εποχή που οι Ιταλοί αλλάζουν στρατόπεδο –πάνε με τους «Συμμάχους- και αποσύρονται από την Ελλάδα), το ΚΚΕ υπέγραφε στις 12 Ιουλίου, στο Νέο Πετρίτσι, σύμφωνο με το Κ.Κ. Βουλγαρίας, όπου υποσχόταν να διαλύσει την Ελλάδα και να δώσει στη Βουλγαρία εδαφική διέξοδο στο Αιγαίο και στον Στάλιν την... Κωνσταντινούπολη! Το πλήρες κείμενο του κατάπτυστου αυτού συμφώνου, το παραθέτουμε ολόκληρο, για να θαυμάσετε τον… άδολο πατριωτισμό του ΚΚΕ και το… μεγαλείο της «εθνικής μας αντίστασης»! Θαυμάστε τους!

Βαλκανική Ένωσις Σοβιετικών Δημοκρατιών

Σ Υ Μ Φ Ω Ν Η Τ Ι Κ Ο Ν

Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας και το Κομμουνιστικό Κόμμα Βουλγαρίας, ύστερα από την διάλυση της Κομμουνιστικής Διεθνούς, έχοντας υπ’ όψη την ως τώρα πολιτική γραμμή της Κομμουνιστικής Διεθνούς και τις τελευταίες οδηγίες της, και με την επιθυμία να εργασθούν από κοινού για την ταχύτερη και αποτελεσματικότερη δράση της, με τελικό σκοπό την εγκαθίδρυση στην Βαλκανική Ένωσης Σοβιετικής Δημοκρατίας και να λύσουν μια για πάντα τις διαφορές ανάμεσα στους λαούς της Βαλκανικής, αποφασίζουν με τους αντιπροσώπους των που υπογράφουν το σύμφωνο αυτό, του συντρόφου Γιάννη Ιωαννίδη, εκ μέρους του ΚΚΕ και του συντρόφου Δούσαν Δασκάλωφ, εκ μέρους του ΚΚΒ, τα εξής:

1) Τελικός σκοπός και των δύο κομμάτων καθορίζεται η εγκαθίδρυση στην Βαλκανική Ένωσης Σοβιετικών Δημοκρατιών, που θα περιλαμβάνει την Ελλάδα, την Μακεδονία και την Σερβία.

2) Τα ΚΚ Ελλάδος και Βουλγαρίας είναι ελεύθερα να κανονίσουν την τακτική της δράσης τους, για να φτάσουν στον τελικό σκοπό, όπως αυτά νομίζουν καλύτερα.

3) Για την ασφάλεια των συνόρων, και τα δύο κόμματα θα εργασθούν ώστε τα σύνορα της Βουλγαρίας και της Σερβίας να πιάνουν από τον Δούναβη με τέλος βορείως του Φιούμε στην Ανδριατική.

4) Στη Βουλγαρία θα δοθεί διέξοδος εδαφική στο Αιγαίο.

5) Η Ιστανπούλ και τα στενά των Δαρδανελίων θα αποτελέσουν ανεξάρτητη και αυτόνομη δημοκρατία, υπό τον έλεγχο της Ε.Σ.Σ.Δ.

6) Η Μακεδονία, η Ελληνική, Βουλγαρική και Σερβική, δηλαδή η χώρα που συμπεριλαμβάνεται μέσα στον ποταμό Νέστο και το όρος Ροδόπη, τα όρη Ρίλα, Οσνικώφ, Σαρ από Βορρά, τις Αλβανικές Άλπεις και την Πίνδο από Δυσμάς, το όρος Όλυμπος και το Αιγαίο από Νότον, με την νήσο Θάσο, θα αποτελέσουν Ανεξάρτητη Αυτόνομη Σοβιετική Δημοκρατία μέσα στην Ε.Σ.Δ. της Βαλκανικής.

Επίσημες γλώσσες θα είναι η ελληνική και βουλγαρική

Το σύμφωνο αυτό διατυπώθηκε στα ελληνικά και στα βουλγαρικά

Πετρίτσι 12 Ιούλη 1943

Για το ΚΚΕ Για το ΚΚΒ

(υπ) Γιάννης Ιωαννίδης (υπ) Δούσαν Δασκάλωφ

(Ακριβές αντίγραφο εκ του ευρεθέντος στο Κομμουνιστικό Αρχείο)

2ον) Το Σύμφωνο Καρυδιών Εδέσσης (1944).

Στην Μακεδονία είχε ιδρυθεί και δρούσε το ΣΝΟΦ, το «σλαβομακεδονικό» αδελφάκι του ΕΑΜ, στο οποίο κυριαρχούσαν οι Τιτοϊκοί. Παρ’ όλη την εξάρτηση του ΣΝΟΦ από την Γιουγκοσλαβία, υπήρχαν στις γραμμές του και αρκετοί βουλγαρόφρονες, οι οποίοι δρούσαν προς το συμφέρον της βουλγαρικής μεγαλοϊδεατικής πολιτικής. Γενικά, η κατάσταση στο ΣΝΟΦ ήταν πολύ μπερδεμένη, εξαιτίας των αντικρουόμενων συμφερόντων Τίτο και Βουλγάρων, που μπέρδευε και τους «Έλληνες» κομμουνιστές, εκ των οποίων, άλλοι υπηρετούσαν τον Τίτο κι άλλοι την βουλγαρική πολιτική. Όπως είδαμε παραπάνω, το ΚΚΕ είχε υπογράψει, το 1943, σύμφωνο με το ΚΚ Βουλγαρίας, στο Πετρίτσι, σύμφωνα με το οποίο δεσμευόταν για ανεξάρτητη Μακεδονία και Θράκη και για παραχώρηση στην Βουλγαρία, εδαφικής διεξόδου στο Αιγαίο. Το προδοτικό αυτό σύμφωνο που υπέγραψε το ΚΚΕ, δεν ήταν το τελευταίο. Ακολούθησε, τον Ιανουάριο του 1944, στις Καρυδιές Εδέσσης, η υπογραφή ενός νέου συμφώνου μεταξύ του ΚΚΕ, το οποίο εκπροσωπούσε ο Ανδρέας Τζήμας (αποφυλακισθείς ως «Βούλγαρος» τον Ιούνιο του 1941, από την Ακροναυπλία, κατόπιν ενεργειών της βουλγαρικής πρεσβείας) και του ΣΝΟΦ, το οποίο εκπροσωπούσε ο περιβόητος αρχικομιτατζής εγκληματίας πολέμου, ο Βούλγαρος Λοχαγός Κάλτσεφ.

Το νέο κατάπτυστο αυτό σύμφωνο, έχει ως εξής:

Αι επαρχίαι Κιλκίς, Παιωνίας, Αλμωπίας, Γιαννιτσών, Εδέσσης, Αριδαίας, Φλωρίνης και Καστοριάς εκχωρούνται από το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ ως ζώνη δράσεως του ΣΝΟΦ.

1. Το ΣΝΟΦ έχει το δικαίωμα να επεκτείνει τη ζώνη δράσης του και σε άλλες νοτιώτερες επαρχίες, ύστερα από την εξασφάλιση πλήρους κυριαρχίας στις παραπάνω επαρχίες.

2. Ο Βουλγαρικός στρατός κατοχής της Μακεδονίας, παίρνει την υποχρέωση να καταλάβει τα αστικά κέντρα της Μακεδονίας, ύστερα από την αποχώρηση των Γερμανών και την παράδοση τούτων στις αρχές του ΕΑΜ.

3. ΕΑΜ και ΣΝΟΦ, αποφασίζουν από κοινού την δημιουργία αυτονόμου Μακεδονικού Κράτους Σοβιετικής Οργάνωσης, το οποίον θα ζητήσει να μπει κάτω από την προστασία της Ρωσσίας.

4. Για την ενίσχυση ΕΑΜ-ΣΝΟΦ, αναλαμβάνεται η υποχρέωση της πλαισίωσης της Διεθνούς Μεραρχίας που θα ιδρυθεί στο Καϊμακτσακλάν από Βουλγάρους αξιωματικούς και ο εφοδιασμός της με πυρομαχικά.

5. Να φροντίσουν οι Βούλγαροι για την κατασυκοφάντηση κάθε δυναμικού εθνικιστικού στοιχείου στις αρχές κατοχής, ώστε να μην αναπτυχθεί εθνικιστική κίνηση. Καθιερώνεται ως σημαία της Σοβιετικής Δημοκρατίας Μακεδονίας, η Βουλγαρική, με αντίθετη φορά των χρωμάτων και με αστέρια στο κέντρο».



Για το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ Για το ΣΝΟΦ

Ανδρέας Τζήμας Αντών Κάλτσεφ

3ον) Το Σύμφωνο του Μελισσοχωρίου (1944).

Την 9η Σεπτεμβρίου, επισημοποιήθηκε η πρόσδεση της Βουλγαρίας στο άρμα του Στάλιν. Σοβιετικά στρατεύματα, υπό τον Στρατάρχη Τολμπούχιν, εισέβαλαν στην Βουλγαρία και όρκισαν αυθημερόν νέα κυβέρνηση του «Πατριωτικού Μετώπου» (ΚΚ Βουλγαρίας και συνοδοιπόροι), με πρωθυπουργό τον Κίμωνα Γκεοργκήεφ. Ότι δεν κατάφεραν να εξασφαλίσουν οι Βούλγαροι από τους Άγγλους, κατάφεραν να το εξασφαλίσουν, έστω και προσωρινά (ουδέν μονιμότερον του προσωρινού), από τους… φίλους μας τους Ρώσσους: την συνέχιση της κατοχής της ελληνικής Μακεδονίας. Η επίσημη δικαιολογία της συνέχισης της βουλγαρικής κατοχής στην Μακεδονία, ήταν ότι τα βουλγαρικά στρατεύματα θα… εμπόδιζαν τυχόν γερμανική επίθεση κατά των σοβιετικών στρατευμάτων που έδρευαν στην Βουλγαρία. Δεν υπήρχε βέβαια καμία τέτοια περίπτωση, απλώς, οι σοβιετικοί διατήρησαν την βουλγαρική κατοχή στην Μακεδονία με σκοπό να διαπραγματευτούν με τους Άγγλους την συνέχισή της για πάντα. Αν οι Άγγλοι δεν επέμεναν, πράγμα δύσκολο αν όχι απίθανο, οι σοβιετικοί θα είχαν εξασφαλίσει, μέσω της δορυφορικής των Βουλγαρίας, πρόσβαση στο Αιγαίο και κατ’ επέκτασιν στη Μεσόγειο θάλασσα. Αν επέμεναν, θα χρησιμοποιούσαν την αποχώρηση των Βουλγάρων για αντισταθμιστικά οφέλη, κάπου αλλού. Σε κάθε περίπτωση, τι είχαν, τι έχασαν.

Και επίσημα πλέον, η βουλγαρική κατοχή είχε την πλήρη υποστήριξη των ελληνοφώνων κομμουνιστών, οι οποίοι «συναδελφώνονταν» δημόσια, με δόξες και τιμές, με τον «αδελφό» Βουλγαρικό Ερυθρό Στρατό, δικαιώνοντας τον χαρακτηρισμό «Εαμοβούλγαροι». Και βέβαια, στα πλαίσια της «συναδελφώσεως» με τους Βουλγάρους κατακτητές, το εθνοπροδοτικό ΚΚΕ δεν παρέλειψε να υπογράψει ένα ακόμη κατάπτυστο σύμφωνο μαζί τους, στο Μελισσοχώρι Θεσσαλονίκης, την 20η Σεπτεμβρίου 1944. Ιδού η «εθνική αντίσταση»:

«Σήμερον την 20η Σεπτεμβρίου 1944, εν Μελισσοχωρίω Μακεδονίας, οι υπογεγραμμένοι αντιπρόσωποι του ΚΚ Βουλγαρίας, του Βουλγαρικού Στρατού, του ΕΛΑΣ και της ΠΕΕΑ συμφωνήσαμε και αποφασίσαμε τα κάτωθι, προς ενίσχυσιν του κοινού απελευθερωτικού μας αγώνος και δια την μελλοντικήν μας συνεργασίαν:

Άμεσος υποστήριξις του ΕΛΑΣ με πολεμικό υλικό δια του Βουλγαρικού Στρατού.
Ο Βουλγαρικός Στρατός δεν θα επιτεθεί κατά του ΕΛΑΣ και θα υποστηρίξει τις επιχειρήσεις του και εναντίον κυβερνητικών στρατευμάτων και εναντίον εθνικιστικών σωμάτων.
Κατά την αγγλοαμερικανικήν απόβασιν εν Ελλάδι, ο ΕΛΑΣ υποχρεούται να συμπεριλάβει εις τας τάξεις του Βουλγαρικά Στρατεύματα και να τα υποστηρίξει.
Κατά την απόβασιν, θα ενωθούν τα Βουλγαρικά Στρατεύματα και ο ΕΛΑΣ.
Ο ΕΛΑΣ υποχρεούται εν περιπτώσει υποχωρήσεως να υποστηρίξει τα Βουλγαρικά Στρατεύματα μέχρι των συνόρων.
Όλο το βουλγαρικό πολεμικό υλικό, το ευρισκόμενο εις Μακεδονίαν και Θράκην θα παραχωρηθεί εις τον ΕΛΑΣ.
Ο ΕΛΑΣ αναλαμβάνει τον εφοδιασμόν του Βουλγαρικού Στρατού.
Ο ΕΛΑΣ αναλαμβάνει την προστασίαν της βουλγαρικής μειονότητος και της περιουσίας αυτής και θα διευκολύνει εφ’όσον αύτη θα ζητήσει την αναχώρησίν της εις την Βουλγαρίαν, συναποκομίζουσα και την περιουσίαν της.
Από κοινού αγών εναντίον εκείνων που εναντιούνται εις τον ΕΛΑΣ και το ΚΚΕ.
Το ΕΑΜ, το ΚΚΕ και ο ΕΛΑΣ, αναλαμβάνουν να σχηματίσουν μίαν Διεθνή Μακεδονίαν μετά το τέλος του πολέμου.
Κατάργησις συνόρων μεταξύ Βουλγαρίας, Ελλάδος και Σερβίας.
Ουδείς Βούλγαρος θα συλληφθεί εν Μακεδονία και Θράκη από τον ΕΛΑΣ.

Εν Μελισσοχωρίω την 20-9-1944

Δια το ΚΚ Βουλγαρίας: Φιλίποβιτς, Γραμματεύς Βουλγαρικής Λέσχης
Δια τον Βουλγαρικό Στρατό: Γιούνωφ, Υπολοχαγός
Δια τον ΕΛΑΣ: Αυγερινός
Δια την ΠΕΕΑ: Στασινόπουλος.



Αυτή, λοιπόν, ήταν η εθνική αντίσταση των εαμοβουλγάρων!

Γ. Δημητρακόπουλος

Συνταξιούχος Εκπαιδευτικός

Π. Φάληρο – Αθήναι.

δε θα βγει κανείς να διαψέυσει τα παραπάνω κείμενα? Να πει οτι είναι φασιστικά χιτλερικά και κατά της Ελλάδος?

Τα συγχέεις και δεν κάνει. Είναι η άλλη πλευρά του ίδιου νομίσματος...