Οντας παλιός σπηλαιοδύτης (απο το 1981) έχω βουτήξει και και στο πηγάδι και στην λίμνη της βουλιαγμένης.
Το μόνο που μπορώ να πως εν συντομία (γιατι θέλει πολύ κουβέντα) είναι πως η σπηλαιοκατάδυση είναι η δυσκολότερη μορφή τεχνικής κατάδυσης και δεν έχει σημασία αν είσαι βατράχι ο σουπερμαν ή έχεις χιλιάδες ώρες κάτω από την επιφάνεια ως επαγγελματίας.
ΑΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΣΠΗΛΑΙΟΚΑΤΑΔΥΤΙΚΗ ΚΑΤΑΡΤΗΣΗ και ΔΕΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙΣ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΡΩΤΟΚΟΛΑ ΑΣΦΑΛΟΥΣ ΣΠΗΛΑΙΟΚΑΤΑΔΥΣΗΣ απλώς δίνεις ραντεβού με τον θάνατο.
Δεν τον "κολλάει" στο ταβάνι τον ρουφάει μέσα στην τρύπα.
Το γράφημα δεν είναι ακριβές.
Εκει αυτο που ονομάζεται Prohibited Area, στην πραγματικότητα δεν είναι σαν κύλινδρος. Είναι περισσότερο κάτι σαν χώνί. Κάποια στιγμή μετά τα 4-5 μέτρα στενεύει απότομα και γίνεται το ένα τρίτο της διαμέτρου του αρχικού σπηλαίου. Το ρεύμα γίνεται πάρα πολύ ισχυρό και αν κάποιος περάσει μέσα είναι σαν να βάζεις μία τάπα σε μία σωλήνα που τρέχει νερό. Δεν ξεκολλάς με τίποτα. Αναγκαστικά λοιπόν θα μπεις/ρουφηχτείς μεσα στη σπηλιά και από εκεί γυρισμό δεν έχει.
Ολο αυτό βεβαίως είναι ορατό από τα κάγκελα.
Αυτο ανοιγμα που φαίνεται δεξιά στο γράφημα με το πηγάδι, είναι το "παραπήγαδο" που δεν παρουσιάζει τέτοια φαινόμενα.