ΝΟΜΟΣ ΥΠ' ΑΡΙΘ. 3169 ΦΕΚ Α΄ 189/24.7.2003
Οπλοφορία, χρήση πυροβόλων όπλων από αστυνομικούς, εκπαίδευσή τους σε αυτά και άλλες διατάξεις.
Θὰ ξαναγράψω μιὰ σημαντικὴ πρότασιν απὸ τὴν 5η παράγραφο.Άρθρο 1: Εννοια όρων
Στον παρόντα νόμο οι ακόλουθοι όροι έχουν την εξής σημασία:
α. Αστυνομικοί είναι το αστυνομικό προσωπικό, οι ειδικοί φρουροί και οι συνοριακοί φύλακες.
β. Οπλισμός είναι τα όπλα και πυρομαχικά που επιτρέπεται να φέρει ο αστυνομικός και διακρίνεται σε στατικό, υπηρεσιακό ατομικό και ιδιωτικό ατομικό. Στατικός είναι ο οπλισμός που παρέχεται στον αστυνομικό από την υπηρεσία για την εκτέλεση συγκεκριμένης αποστολής, μετά το περάς της οποίας επιστρέφεται και φυλάσσεται σε αυτήν. Υπηρεσιακός ατομικός οπλισμός είναι ο οπλισμός που χρεώνεται από την υπηρεσία στον αστυνομικό για να ευρίσκεται στην κατοχή του. Ιδιωτικός ατομικός οπλισμός είναι ο οπλισμός που ανήκει στον αστυνομικό κατά κυριότητα.
γ. Οπλοφορία είναι η συναποκόμιση οπλισμού που βρίσκεται στη διάθεση του αστυνομικού για άμεση χρήση.
δ. Χρήση πυροβόλου όπλου είναι η κατά τον προορισμό του ενεργοποίηση του όπλου και η εκτόξευση βλήματος (πυροβολισμός). Ο πυροβολισμός, ανάλογα με το στόχο της βολής, κλιμακώνεται σε:
(1) εκφοβιστικό, όταν δεν στοχεύεται η πλήξη οποιουδήποτε στόχου,
(2) κατά πραγμάτων, όταν στοχεύεται η πλήξη πραγμάτων,
(3) ακινητοποίησης, όταν στοχεύεται η πλήξη μη ζωτικών σημείων του σώματος ανθρώπου και ιδίως των κάτω άκρων αυτού και
(4) εξουδετέρωσης, όταν στοχεύεται η πλήξη ανθρώπου και πιθανολογείται ακόμη και ο θάνατός του.
ε. Ενοπλη επίθεση υπάρχει όταν ο επιτιθέμενος χρησιμοποιεί όπλο του άρθρου 1 του ν. 2168/1993 εναντίον προσώπου ή απειλεί άλλον με άμεση χρήση του. Ως ένοπλη επίθεση θεωρείται και η απειλή με πειστική απομίμηση όπλου ή με ανενεργό όπλο.
Ἐπιβεβαιώνεται ὁ νόμος τῆς ζωῆς (δὲν εἶναι γραμμένο σὲ ΦΕΚ ἀλλὰ τὸ ἔχει διδάξει η ἐμπειρία τῆς ζωής. ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΛΑΚΙΤΣΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ! Τουλάχιστον ὄχι τόσο χοντροκομμένες.Ως ένοπλη επίθεση θεωρείται και η απειλή με πειστική απομίμηση όπλου ή με ανενεργό όπλο.
Σὲ μιὰ χαλαρὴ κατάστασιν ἄντε νὰ δεχθῶ ὅτι δὲν εἴμαστε ῥομπὸτ καὶ ὅτι θὰ κάνουμε καὶ λίγο χιοῦμορ. Τέτοιου ὅμω εἴδους πλάκες μόνο πλάκες δὲν εἶναι. Ὁ ἀστυνομικὸς δικαιοῦται νὰ σοῦ "τὴν ἀνάψει", νὰ σὲ σκοτώσει καὶ νὰ μὴν πληρώσει.