Βία στα γήπεδα
Δημοσιεύτηκε: 23 Οκτ 2010, 15:13
Βόλος VS Λάρισα
ΜΙΑ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΗΣΗ ΤΗΣ ΚΟΝΤΡΑΣ
Λάρισα και Βόλος. Δύο γειτονικές πόλεις, τις οποίες όμως χωρίζουν πολύ περισσότερα από τα εξήντα χιλιόμετρα που υπάρχουν ανάμεσά τους.
Η βάση της πασίγνωστης κόντρας που κυριαρχεί μεταξύ των δύο πρωτευουσών της Θεσσαλίας, είναι –ως συνήθως- οικονομική κάτι που συμβαίνει συχνά ανάμεσα σε γειτονικές περιοχές, οι οποίες προσπαθούν να προωθήσουν τα συμφέροντά τους, ενίοτε σε βάρος εκείνων του γείτονα. Εντούτοις, όπως συμβαίνει σχεδόν πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις, η σύγκρουση επεκτείνεται και σε άλλους τομείς, όπως τον αθλητικό.
Η ΑΕΛ, που αναμφίβολα είναι η πιο επιτυχημένη ομάδα όχι μόνο στη Θεσσαλία αλλά σε ολόκληρη την επαρχία, είχε σκληρές κόντρες με τους δύο εκπροσώπους του Βόλου, τη Νίκη και τον Ολυμπιακό. Με τον τελευταίο θα τα… ξαναπεί σήμερα σε επίπεδο Σούπερ Λίγκα –για πρώτη φορά μετά από 21 χρόνια- σε ένα παιχνίδι που φέρνει στην επιφάνεια την αντιπαλότητα των δύο πόλεων.
Λιμάνι και βιομηχανία ο Βόλος
Κανένας δεν μπορεί να πει με ακρίβεια από πότε υπάρχει αυτή η «έχθρα» ανάμεσα σε Λάρισα και Βόλο. Ωστόσο, μία μικρή αναδρομή στα του περασμένου αιώνα μπορεί να βοηθήσει στην προσπάθεια να εντοπιστούν οι ρίζες της. Στις αρχές του 20ού αιώνα, λοιπόν, ο Βόλος γνώριζε τεράστια ακμή καθώς διέθετε το δεύτερο μεγαλύτερο λιμάνι στην Ελλάδα μετά από εκείνο του Πειραιά. Λογικό ήταν να αξιοποιήσει το πλεονέκτημα αυτό και να εξελιχθεί σε ένα από τα πιο σημαντικά εμπορικά αλλά και βιομηχανικά κέντρα της χώρας. Στον Βόλο είχαν τις έδρες τους μεγάλες βιομηχανίες, όπως η αλευροβιομηχανία «Λούλης», τα «Σιγαρέτα Ματσάγγλου», η τσιμεντοβιομηχανία «Ηρακλής» της ΑΓΕΤ, οι σιδηρουργίες «Γκλαβάνη» και «Σταματελόπουλου» και η υφαντουργία «Παπαγεωργίου». Πάντως, η βιομηχανική ανάπτυξη που γνώρισε ο Βόλος έως τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια δεν είχε ανάλογη συνέχεια κατά το δεύτερο μισό του αιώνα.
Αγροτικό κέντρο και κόμβος συγκοινωνιών η Λάρισα
Στην αντίπερα –ή, καλύτερα, στη γειτονική- όχθη, η Λάρισα είχε τον κάμπο και ως εκ τούτου ήταν το αγροτικό κέντρο της Θεσσαλίας. Η εξαιρετική γεωγραφική της θέση τής επέτρεψε να αναπτύσσεται με ραγδαίους ρυθμούς, ειδικά από τη στιγμή που εξελίσσονταν και οι χερσαίες μεταφορές. Η Λάρισα άρχισε –και εξακολουθεί ως σήμερα- να αποτελεί σημαντικό εμπορικό κέντρο καθώς και κόμβο επικοινωνιών και συγκοινωνιών. Μετά και τον καταστροφικό σεισμό που έπληξε τον Βόλο το 1955, η Λάρισα εμφανιζόταν πλέον –και ήταν- ως ίση προς ίσον απέναντι στη γειτονική πόλη. Δεν ήθελε και πολύ για να αρχίσει ο ανταγωνισμός ανάμεσα στους κατοίκους σχετικά με το ποια από τις δύο πόλεις έχει τα πρωτεία στη Θεσσαλία.
Λίγοι περισσότεροι κάτοικοι στη Λάρισα
Οι κοινωνικές καταβολές των μεν και των δε αποτέλεσαν, στην ουσία, την πρώτη σημαντική διαφορά τους. Λαρισαίοι και Βολιώτες ανταγωνίζονται για… ψύλλου πήδημα προσπαθώντας να αποδείξουν οι μεν στους δε την… ανωτερότητά τους. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι πρώτοι περηφανεύονται ακόμη και για το γεγονός ότι στην τελευταία απογραφή του 2001 η πόλη τους έχει περίπου 3.000 περισσότερους κατοίκους σε σύγκριση με την περιοχή των… άλλων.
Οι… Αυστριακοί Βολιώτες
Ενδιαφέρον, βέβαια, έχουν τα παρατσούκλια που χρησιμοποιούν οι Λαρισαίοι για τους Βολιώτες και αντίστροφα. Οι πρώτοι λένε τους δεύτερους «Αυστριακούς». Γιατί; Επειδή τους θεωρούν μοχθηρούς –άλλωστε οι Αυστριακοί (λέγεται πως) ήταν ακόμη χειρότεροι από τους Τούρκους στην Τουρκοκρατία- αλλά και γιατί όταν στη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, έφτασαν στο λιμάνι τους πλοία της εχθρικής Αυστροουγγαρίας ύψωσαν αυστριακές σημαίες. Οι Βολιώτες δεν έχουν πρόβλημα με το «Αυστριακός». Άλλωστε, υπάρχει και ο σύνδεσμος οργανωμένων οπαδών του Ολυμπιακού, «Austrian Boys». Εντούτοις, η δική τους εκδοχή είναι ότι ύψωσαν τις σημαίες της Αυστρίας για να… φοροδιαφύγουν. Συγκεκριμένα, όταν ο Βόλος απελευθερώθηκε από την κατοχή των Τούρκων και ενσωματώθηκε στο ελληνικό κράτος, θέλησαν να αποφύγουν τον δυσβάστακτο κεφαλικό φόρο που επιβλήθηκε στους Έλληνες καθώς η χώρα αναζητούσε –όπως και σήμερα…- έσοδα. Έτσι οι Βολιώτες έμποροι ανήρτησαν αυστριακές σημαίες στα μαγαζιά τους με την ελπίδα ότι θα αποφύγουν να φορολογηθούν.
Οι… πλατύποδες Λαρισαίοι
Από την πλευρά τους, οι κάτοικοι του Βόλου αποκαλούν τους Λαρισαίους «πλατύποδες», επειδή τα παλιά χρόνια περπατούσαν ξυπόλητοι στις λάσπες του κάμπου. Κατά μία άλλη εκδοχή, τους λένε έτσι γιατί θεωρούν πως δεν έχει καμάρα το πόδι τους καθώς περπατούν στο ίσιωμα του κάμπου!
Φυσικά, υπάρχουν πολλοί ακόμη χαρακτηρισμοί που εκτοξεύονται εκατέρωθεν. Οι Βολιώτες είναι, κατά τους Λαρισαίους, «κουνάβια» και εκείνοι τους αποκαλούν «τυριά», «βλάχους» κλπ.
«Έχουμε θάλασσα»
Ένα «επιχείρημα» που συνήθως χρησιμοποιείται από τους Βολιώτες για να πικάρουν τους γείτονες έχει να κάνει με το γεγονός ότι η πόλη τους διαθέτει θάλασσα. Αυτό –στα μάτια τους- την κάνει πιο όμορφη από τη Λάρισα. Πάντως, οι κάτοικοι της τελευταίας απαντούν ότι το λιμάνι και κατά συνέπεια και ο Βόλος… βρωμάνε. Τονίζουν την ομορφιά που έχουν τα Τέμπη αλλά οι Βολιώτες έχουν το Πήλιο.
Τα τσιπουράδικα του Βόλου, το τσίπουρο της Λάρισας και η πινακίδα «προς Βόλο»
Πάντως, σήμα κατατεθέν του Βόλου θεωρούνται τα τσιπουράδικα όμως οι Λαρισαίοι λένε ότι εκείνοι κατέχουν τα μυστικά του τσίπουρου αφού έχουν παράδοση στην παραγωγή του, στον Τύρναβο. Οι δύο πόλεις ανταγωνίζονται και για τη νυχτερινή τους ζωή καθώς αμφότερες διαθέτουν γνωστά κέντρα που… τραβούν πολλούς πελάτες. Για τους Βολιώτες, ωστόσο, το πιο ενδιαφέρον σημείο που υπάρχει σε όλη τη Λάρισα, είναι η πινακίδα που δείχνει «προς Βόλο». Το ευφυολόγημα λέγεται κι αντίστροφα βέβαια αλλά η αλήθεια είναι πως πιο διαδεδομένη είναι η πρώτη… βερσιόν.
Τι έχει η μια, τι έχει η άλλη
Από εκεί και πέρα, στη Λάρισα εδρεύει η Γενική Γραμματεία Περιφέρειας Θεσσαλίας αλλά στον Βόλο βρίσκεται το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, που έχει παραρτήματα σε Τρίκαλα, Καρδίτσα και Λάρισα (έχει την Ιατρική και τη Βιοχημεία – Βιοτεχνολογία). Επίσης, στη Λάρισα βρίσκεται η έδρα Τακτικής Αεροπορίας, της 1ης Στρατιάς και του Στρατηγείου του ΝΑΤΟ.
Πολιτικές κόντρες: Παπατόλιας ή Αγοραστός;
Κόντρα υπάρχει και στην πολιτική. Και μάλιστα επίκαιρη. Υποψήφιος του ΠΑΣΟΚ στις περιφερειακές εκλογές της Θεσσαλίας είναι ο Βολιώτης, Απόστολος Παπατόλιας, ενώ η ΝΔ στηρίζει τον Λαρισαίο, Κώστα Αγοραστό. Δεν είναι λίγοι οι Λαρισαίοι –ακόμη και ΠΑΣΟΚοι- που βλέπουν με… μισό μάτι τον Βολιώτη… σύντροφο και φυσικά υπάρχουν αρκετοί Βολιώτες, οι οποίοι δεν συμπαθούν τον Λαρισαίο ομοϊδεάτη τους. Για πολλούς εξ αυτών αποτελεί… κόκκινο πανί γιατί πιστεύουν ότι παλαιότερα πρωτοστάτησε ώστε να χαρακτηριστεί πόλη των Ολυμπιακών Αγώνων η Λάρισα εις βάρος της δικής τους. Είναι χαρακτηριστικό ότι η «Καθημερινή» έγραφε προχθές πως ο Αντώνης Σαμαράς αναγκάστηκε να επισπεύσει την -προγραμματισμένη για σήμερα- επίσκεψη στη Μαγνησία που είχε σκοπό να δώσει ώθηση στην υποψηφιότητα Αγοραστού. Τελικά, πήγε την Πέμπτη. Και αυτό γιατί στη ΝΔ ήξεραν πως το κλίμα σήμερα θα είναι… αντιλαρισαϊκό, άρα δεν θα ήταν «φρόνιμο» ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης να γυρίζει τον Βόλο και να βγάζει λόγους υπέρ του Αγοραστού. Πάντως, ούτε ο Παπατόλιας περνάει… ευχάριστα στη Λάρισα. Μάλιστα, όταν πηγαίνει στο «Αλκαζάρ» -τώρα τελευταία δηλαδή- ακούει κάποια «γαλλικά», ενώ ορισμένοι τού χρεώνουν μερίδιο για την κακή πορεία των «βυσσινί» και τον αποκαλούν… γκαντέμη.
ΑΕΛ, η περηφάνια των Λαρισαίων
Πάμε και στα… δικά μας. Γιατί, καλή η ιστορία και η… γεωγραφία αλλά αθλητικό σάιτ είμαστε, οπότε η «ειδικότητά» μας είναι τα σπορ. Και στην περίπτωσή μας, τα ποδοσφαιρικά. Η αλήθεια είναι ότι στον συγκεκριμένο τομέα, η Λάρισα έχει σαφώς περισσότερους λόγους για να περηφανεύεται. Το Πρωτάθλημα του 1988 και τα δύο Κύπελλα των «βυσσινί» αποτελούν τα ατράνταχτα επιχειρήματα των Λαρισαίων απέναντι στους Βολιώτες. Είναι οι… σημαίες τους. Μάλιστα, η ΑΕΛ που είναι η μοναδική επαρχιακή ομάδα, η οποία στέφθηκε πρωταθλήτρια, έφτασε σε αυτό το τεράστιο επίτευγμα έχοντας στο δυναμικό τους πολλούς Λαρισαίους, έναν Καρδιτσιώτη (τον Σάκη Τσιώλη), δύο Τρικαλινούς (τους Βαγγέλη Νασιάκο, Φώτη Στάμο) αλλά ούτε έναν Βολιώτη!
Επίσης, οι Λαρισαίοι καυχιόνται για το γεγονός ότι αυτοί έχουν… δοξάσει το Πανθεσσαλικό, το γήπεδο του Βόλου, και όχι ο Ολυμπιακός ή η Νίκη. Εκεί η ΑΕΛ κατέκτησε το δεύτερό της Κύπελλο, το 2007, στο τελικό με τον Παναθηναϊκό. Το ματς αυτό μάζεψε και τον περισσότερο κόσμο από κάθε άλλο στο συγκεκριμένο γήπεδο, άρα οι «βυσσινί» έχουν και το ρεκόρ εισιτηρίων στο Πανθεσσαλικό. Επιπλέον, εκεί απέκλεισαν την Μπλάκμπερν στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, ενώ έχουν παίξει κι άλλους ευρωπαϊκούς αγώνες με τη Ζενίτ, τη Νυρεμβέργη καθώς και την Καϊσερισπόρ.
Ο Σάκης Τσιώλης
Παράλληλα, οι Λαρισαίοι έχουν να λένε και για τον «δικό τους», όπως τον αισθάνονται, προπονητή του Ολυμπιακού. Πράγματι, ο Τσιώλης δεν έχει κρύψει ποτέ ότι η ομάδα της καρδιάς του είναι η Λάρισα. «Εμείς δεν θα είχαμε ποτέ προπονητή που να είναι Ολυμπιακός Βόλου», τονίζουν οι Λαρισαίοι, που δεν… χαρίζονται στους γείτονες ούτε για το όνομα της ομάδας τους. Το Ολυμπιακός συνδέεται κυρίως με τον Πειραιά και όχι με τον Βόλο. Άλλοτε, πάλι, αποκαλούν τον Ολυμπιακό Βόλου, Κασσάνδρα… Οι Βολιώτες απαντούν πως οι δικές τους ομάδες έπαιζαν στην Α’ Εθνική από τη δεκαετία του ’60, όταν η ΑΕΛ ήταν ακόμη πιο χαμηλά, ενώ τελικά ανέβηκε το 1973.
«Μπήκαν τα γίδια στο μαντρί»
Φυσικά, τα γήπεδα που φιλοξενούν τα ντέρμπι των ομάδων του Βόλου με την ΑΕΛ είναι συνήθως κατάμεστα. Ο φανατισμός ξεχειλίζει και έχουν καταγραφεί επεισόδια και πετροπόλεμοι. Όμως, όπως γίνεται τις περισσότερες φορές όταν κάποια παιχνίδια μυρίζουν… μπαρούτι, έτσι και σε αυτά, τα πράγματα δεν έχουν εκτραχυνθεί μιας και η αστυνομία είναι υποψιασμένη και παίρνει μέτρα. Υπήρξαν, βέβαια, και εξαιρέσεις όπως το 2003, όταν στο «Αλκαζάρ» σημειώθηκαν σοβαρά επεισόδια στο ματς ΑΕΛ – Νίκης.
Ένα συμβάν που έχει μείνει στην ιστορία είναι η υποδοχή της Νίκης στην ΑΕΛ στον μεταξύ τους αγώνα, δύο χρόνια μετά. Μόλις, οι «βυσσινί» μπήκαν στον αγωνιστικό χώρο, από τα μεγάφωνα άρχισε να ακούγεται το τραγούδι «Μπήκαν τα γίδια στο μαντρί».
«Λαέ του Βόλου, δες τον λαό της Λάρισας»
Για το τέλος, ένα συμβάν που σύμφωνα με την παράδοση, έγινε στην κεντρική πλατεία της Λάρισας με πρωταγωνιστή τον Γεώργιο Παπανδρέου, παππού του σημερινού πρωθυπουργού. Είχε πάει, λοιπόν, ο «Γέρος» στη Λάρισα για να μιλήσει σε προεκλογική συγκέντρωση και άρχισε τον λόγο του με το απίστευτο «Λαέ του Βόλου…». Από κάτω έκπληξη και παγωμάρα. Ο Παπανδρέου αντιλήφθηκε το λάθος του καθώς γνώριζε την αντιπαλότητα των δύο… λαών και κάνοντας επίδειξη της μοναδικής ρητορικής ικανότητας που διέθετε αλλά και του κοφτερού μυαλού του, το κάλυψε, λέγοντας το εξής εκπληκτικό: «Λαέ του Βόλου, έλα να δεις τον λαό της Λάρισας που σε ξεπέρασε»! Και από κάτω έγινε χαμός...
Αναρτήθηκε από volos reporter στις 23/10/2010 10:37 π.μ.
ΜΙΑ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΗΣΗ ΤΗΣ ΚΟΝΤΡΑΣ
Λάρισα και Βόλος. Δύο γειτονικές πόλεις, τις οποίες όμως χωρίζουν πολύ περισσότερα από τα εξήντα χιλιόμετρα που υπάρχουν ανάμεσά τους.
Η βάση της πασίγνωστης κόντρας που κυριαρχεί μεταξύ των δύο πρωτευουσών της Θεσσαλίας, είναι –ως συνήθως- οικονομική κάτι που συμβαίνει συχνά ανάμεσα σε γειτονικές περιοχές, οι οποίες προσπαθούν να προωθήσουν τα συμφέροντά τους, ενίοτε σε βάρος εκείνων του γείτονα. Εντούτοις, όπως συμβαίνει σχεδόν πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις, η σύγκρουση επεκτείνεται και σε άλλους τομείς, όπως τον αθλητικό.
Η ΑΕΛ, που αναμφίβολα είναι η πιο επιτυχημένη ομάδα όχι μόνο στη Θεσσαλία αλλά σε ολόκληρη την επαρχία, είχε σκληρές κόντρες με τους δύο εκπροσώπους του Βόλου, τη Νίκη και τον Ολυμπιακό. Με τον τελευταίο θα τα… ξαναπεί σήμερα σε επίπεδο Σούπερ Λίγκα –για πρώτη φορά μετά από 21 χρόνια- σε ένα παιχνίδι που φέρνει στην επιφάνεια την αντιπαλότητα των δύο πόλεων.
Λιμάνι και βιομηχανία ο Βόλος
Κανένας δεν μπορεί να πει με ακρίβεια από πότε υπάρχει αυτή η «έχθρα» ανάμεσα σε Λάρισα και Βόλο. Ωστόσο, μία μικρή αναδρομή στα του περασμένου αιώνα μπορεί να βοηθήσει στην προσπάθεια να εντοπιστούν οι ρίζες της. Στις αρχές του 20ού αιώνα, λοιπόν, ο Βόλος γνώριζε τεράστια ακμή καθώς διέθετε το δεύτερο μεγαλύτερο λιμάνι στην Ελλάδα μετά από εκείνο του Πειραιά. Λογικό ήταν να αξιοποιήσει το πλεονέκτημα αυτό και να εξελιχθεί σε ένα από τα πιο σημαντικά εμπορικά αλλά και βιομηχανικά κέντρα της χώρας. Στον Βόλο είχαν τις έδρες τους μεγάλες βιομηχανίες, όπως η αλευροβιομηχανία «Λούλης», τα «Σιγαρέτα Ματσάγγλου», η τσιμεντοβιομηχανία «Ηρακλής» της ΑΓΕΤ, οι σιδηρουργίες «Γκλαβάνη» και «Σταματελόπουλου» και η υφαντουργία «Παπαγεωργίου». Πάντως, η βιομηχανική ανάπτυξη που γνώρισε ο Βόλος έως τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια δεν είχε ανάλογη συνέχεια κατά το δεύτερο μισό του αιώνα.
Αγροτικό κέντρο και κόμβος συγκοινωνιών η Λάρισα
Στην αντίπερα –ή, καλύτερα, στη γειτονική- όχθη, η Λάρισα είχε τον κάμπο και ως εκ τούτου ήταν το αγροτικό κέντρο της Θεσσαλίας. Η εξαιρετική γεωγραφική της θέση τής επέτρεψε να αναπτύσσεται με ραγδαίους ρυθμούς, ειδικά από τη στιγμή που εξελίσσονταν και οι χερσαίες μεταφορές. Η Λάρισα άρχισε –και εξακολουθεί ως σήμερα- να αποτελεί σημαντικό εμπορικό κέντρο καθώς και κόμβο επικοινωνιών και συγκοινωνιών. Μετά και τον καταστροφικό σεισμό που έπληξε τον Βόλο το 1955, η Λάρισα εμφανιζόταν πλέον –και ήταν- ως ίση προς ίσον απέναντι στη γειτονική πόλη. Δεν ήθελε και πολύ για να αρχίσει ο ανταγωνισμός ανάμεσα στους κατοίκους σχετικά με το ποια από τις δύο πόλεις έχει τα πρωτεία στη Θεσσαλία.
Λίγοι περισσότεροι κάτοικοι στη Λάρισα
Οι κοινωνικές καταβολές των μεν και των δε αποτέλεσαν, στην ουσία, την πρώτη σημαντική διαφορά τους. Λαρισαίοι και Βολιώτες ανταγωνίζονται για… ψύλλου πήδημα προσπαθώντας να αποδείξουν οι μεν στους δε την… ανωτερότητά τους. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι πρώτοι περηφανεύονται ακόμη και για το γεγονός ότι στην τελευταία απογραφή του 2001 η πόλη τους έχει περίπου 3.000 περισσότερους κατοίκους σε σύγκριση με την περιοχή των… άλλων.
Οι… Αυστριακοί Βολιώτες
Ενδιαφέρον, βέβαια, έχουν τα παρατσούκλια που χρησιμοποιούν οι Λαρισαίοι για τους Βολιώτες και αντίστροφα. Οι πρώτοι λένε τους δεύτερους «Αυστριακούς». Γιατί; Επειδή τους θεωρούν μοχθηρούς –άλλωστε οι Αυστριακοί (λέγεται πως) ήταν ακόμη χειρότεροι από τους Τούρκους στην Τουρκοκρατία- αλλά και γιατί όταν στη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, έφτασαν στο λιμάνι τους πλοία της εχθρικής Αυστροουγγαρίας ύψωσαν αυστριακές σημαίες. Οι Βολιώτες δεν έχουν πρόβλημα με το «Αυστριακός». Άλλωστε, υπάρχει και ο σύνδεσμος οργανωμένων οπαδών του Ολυμπιακού, «Austrian Boys». Εντούτοις, η δική τους εκδοχή είναι ότι ύψωσαν τις σημαίες της Αυστρίας για να… φοροδιαφύγουν. Συγκεκριμένα, όταν ο Βόλος απελευθερώθηκε από την κατοχή των Τούρκων και ενσωματώθηκε στο ελληνικό κράτος, θέλησαν να αποφύγουν τον δυσβάστακτο κεφαλικό φόρο που επιβλήθηκε στους Έλληνες καθώς η χώρα αναζητούσε –όπως και σήμερα…- έσοδα. Έτσι οι Βολιώτες έμποροι ανήρτησαν αυστριακές σημαίες στα μαγαζιά τους με την ελπίδα ότι θα αποφύγουν να φορολογηθούν.
Οι… πλατύποδες Λαρισαίοι
Από την πλευρά τους, οι κάτοικοι του Βόλου αποκαλούν τους Λαρισαίους «πλατύποδες», επειδή τα παλιά χρόνια περπατούσαν ξυπόλητοι στις λάσπες του κάμπου. Κατά μία άλλη εκδοχή, τους λένε έτσι γιατί θεωρούν πως δεν έχει καμάρα το πόδι τους καθώς περπατούν στο ίσιωμα του κάμπου!
Φυσικά, υπάρχουν πολλοί ακόμη χαρακτηρισμοί που εκτοξεύονται εκατέρωθεν. Οι Βολιώτες είναι, κατά τους Λαρισαίους, «κουνάβια» και εκείνοι τους αποκαλούν «τυριά», «βλάχους» κλπ.
«Έχουμε θάλασσα»
Ένα «επιχείρημα» που συνήθως χρησιμοποιείται από τους Βολιώτες για να πικάρουν τους γείτονες έχει να κάνει με το γεγονός ότι η πόλη τους διαθέτει θάλασσα. Αυτό –στα μάτια τους- την κάνει πιο όμορφη από τη Λάρισα. Πάντως, οι κάτοικοι της τελευταίας απαντούν ότι το λιμάνι και κατά συνέπεια και ο Βόλος… βρωμάνε. Τονίζουν την ομορφιά που έχουν τα Τέμπη αλλά οι Βολιώτες έχουν το Πήλιο.
Τα τσιπουράδικα του Βόλου, το τσίπουρο της Λάρισας και η πινακίδα «προς Βόλο»
Πάντως, σήμα κατατεθέν του Βόλου θεωρούνται τα τσιπουράδικα όμως οι Λαρισαίοι λένε ότι εκείνοι κατέχουν τα μυστικά του τσίπουρου αφού έχουν παράδοση στην παραγωγή του, στον Τύρναβο. Οι δύο πόλεις ανταγωνίζονται και για τη νυχτερινή τους ζωή καθώς αμφότερες διαθέτουν γνωστά κέντρα που… τραβούν πολλούς πελάτες. Για τους Βολιώτες, ωστόσο, το πιο ενδιαφέρον σημείο που υπάρχει σε όλη τη Λάρισα, είναι η πινακίδα που δείχνει «προς Βόλο». Το ευφυολόγημα λέγεται κι αντίστροφα βέβαια αλλά η αλήθεια είναι πως πιο διαδεδομένη είναι η πρώτη… βερσιόν.
Τι έχει η μια, τι έχει η άλλη
Από εκεί και πέρα, στη Λάρισα εδρεύει η Γενική Γραμματεία Περιφέρειας Θεσσαλίας αλλά στον Βόλο βρίσκεται το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, που έχει παραρτήματα σε Τρίκαλα, Καρδίτσα και Λάρισα (έχει την Ιατρική και τη Βιοχημεία – Βιοτεχνολογία). Επίσης, στη Λάρισα βρίσκεται η έδρα Τακτικής Αεροπορίας, της 1ης Στρατιάς και του Στρατηγείου του ΝΑΤΟ.
Πολιτικές κόντρες: Παπατόλιας ή Αγοραστός;
Κόντρα υπάρχει και στην πολιτική. Και μάλιστα επίκαιρη. Υποψήφιος του ΠΑΣΟΚ στις περιφερειακές εκλογές της Θεσσαλίας είναι ο Βολιώτης, Απόστολος Παπατόλιας, ενώ η ΝΔ στηρίζει τον Λαρισαίο, Κώστα Αγοραστό. Δεν είναι λίγοι οι Λαρισαίοι –ακόμη και ΠΑΣΟΚοι- που βλέπουν με… μισό μάτι τον Βολιώτη… σύντροφο και φυσικά υπάρχουν αρκετοί Βολιώτες, οι οποίοι δεν συμπαθούν τον Λαρισαίο ομοϊδεάτη τους. Για πολλούς εξ αυτών αποτελεί… κόκκινο πανί γιατί πιστεύουν ότι παλαιότερα πρωτοστάτησε ώστε να χαρακτηριστεί πόλη των Ολυμπιακών Αγώνων η Λάρισα εις βάρος της δικής τους. Είναι χαρακτηριστικό ότι η «Καθημερινή» έγραφε προχθές πως ο Αντώνης Σαμαράς αναγκάστηκε να επισπεύσει την -προγραμματισμένη για σήμερα- επίσκεψη στη Μαγνησία που είχε σκοπό να δώσει ώθηση στην υποψηφιότητα Αγοραστού. Τελικά, πήγε την Πέμπτη. Και αυτό γιατί στη ΝΔ ήξεραν πως το κλίμα σήμερα θα είναι… αντιλαρισαϊκό, άρα δεν θα ήταν «φρόνιμο» ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης να γυρίζει τον Βόλο και να βγάζει λόγους υπέρ του Αγοραστού. Πάντως, ούτε ο Παπατόλιας περνάει… ευχάριστα στη Λάρισα. Μάλιστα, όταν πηγαίνει στο «Αλκαζάρ» -τώρα τελευταία δηλαδή- ακούει κάποια «γαλλικά», ενώ ορισμένοι τού χρεώνουν μερίδιο για την κακή πορεία των «βυσσινί» και τον αποκαλούν… γκαντέμη.
ΑΕΛ, η περηφάνια των Λαρισαίων
Πάμε και στα… δικά μας. Γιατί, καλή η ιστορία και η… γεωγραφία αλλά αθλητικό σάιτ είμαστε, οπότε η «ειδικότητά» μας είναι τα σπορ. Και στην περίπτωσή μας, τα ποδοσφαιρικά. Η αλήθεια είναι ότι στον συγκεκριμένο τομέα, η Λάρισα έχει σαφώς περισσότερους λόγους για να περηφανεύεται. Το Πρωτάθλημα του 1988 και τα δύο Κύπελλα των «βυσσινί» αποτελούν τα ατράνταχτα επιχειρήματα των Λαρισαίων απέναντι στους Βολιώτες. Είναι οι… σημαίες τους. Μάλιστα, η ΑΕΛ που είναι η μοναδική επαρχιακή ομάδα, η οποία στέφθηκε πρωταθλήτρια, έφτασε σε αυτό το τεράστιο επίτευγμα έχοντας στο δυναμικό τους πολλούς Λαρισαίους, έναν Καρδιτσιώτη (τον Σάκη Τσιώλη), δύο Τρικαλινούς (τους Βαγγέλη Νασιάκο, Φώτη Στάμο) αλλά ούτε έναν Βολιώτη!
Επίσης, οι Λαρισαίοι καυχιόνται για το γεγονός ότι αυτοί έχουν… δοξάσει το Πανθεσσαλικό, το γήπεδο του Βόλου, και όχι ο Ολυμπιακός ή η Νίκη. Εκεί η ΑΕΛ κατέκτησε το δεύτερό της Κύπελλο, το 2007, στο τελικό με τον Παναθηναϊκό. Το ματς αυτό μάζεψε και τον περισσότερο κόσμο από κάθε άλλο στο συγκεκριμένο γήπεδο, άρα οι «βυσσινί» έχουν και το ρεκόρ εισιτηρίων στο Πανθεσσαλικό. Επιπλέον, εκεί απέκλεισαν την Μπλάκμπερν στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, ενώ έχουν παίξει κι άλλους ευρωπαϊκούς αγώνες με τη Ζενίτ, τη Νυρεμβέργη καθώς και την Καϊσερισπόρ.
Ο Σάκης Τσιώλης
Παράλληλα, οι Λαρισαίοι έχουν να λένε και για τον «δικό τους», όπως τον αισθάνονται, προπονητή του Ολυμπιακού. Πράγματι, ο Τσιώλης δεν έχει κρύψει ποτέ ότι η ομάδα της καρδιάς του είναι η Λάρισα. «Εμείς δεν θα είχαμε ποτέ προπονητή που να είναι Ολυμπιακός Βόλου», τονίζουν οι Λαρισαίοι, που δεν… χαρίζονται στους γείτονες ούτε για το όνομα της ομάδας τους. Το Ολυμπιακός συνδέεται κυρίως με τον Πειραιά και όχι με τον Βόλο. Άλλοτε, πάλι, αποκαλούν τον Ολυμπιακό Βόλου, Κασσάνδρα… Οι Βολιώτες απαντούν πως οι δικές τους ομάδες έπαιζαν στην Α’ Εθνική από τη δεκαετία του ’60, όταν η ΑΕΛ ήταν ακόμη πιο χαμηλά, ενώ τελικά ανέβηκε το 1973.
«Μπήκαν τα γίδια στο μαντρί»
Φυσικά, τα γήπεδα που φιλοξενούν τα ντέρμπι των ομάδων του Βόλου με την ΑΕΛ είναι συνήθως κατάμεστα. Ο φανατισμός ξεχειλίζει και έχουν καταγραφεί επεισόδια και πετροπόλεμοι. Όμως, όπως γίνεται τις περισσότερες φορές όταν κάποια παιχνίδια μυρίζουν… μπαρούτι, έτσι και σε αυτά, τα πράγματα δεν έχουν εκτραχυνθεί μιας και η αστυνομία είναι υποψιασμένη και παίρνει μέτρα. Υπήρξαν, βέβαια, και εξαιρέσεις όπως το 2003, όταν στο «Αλκαζάρ» σημειώθηκαν σοβαρά επεισόδια στο ματς ΑΕΛ – Νίκης.
Ένα συμβάν που έχει μείνει στην ιστορία είναι η υποδοχή της Νίκης στην ΑΕΛ στον μεταξύ τους αγώνα, δύο χρόνια μετά. Μόλις, οι «βυσσινί» μπήκαν στον αγωνιστικό χώρο, από τα μεγάφωνα άρχισε να ακούγεται το τραγούδι «Μπήκαν τα γίδια στο μαντρί».
«Λαέ του Βόλου, δες τον λαό της Λάρισας»
Για το τέλος, ένα συμβάν που σύμφωνα με την παράδοση, έγινε στην κεντρική πλατεία της Λάρισας με πρωταγωνιστή τον Γεώργιο Παπανδρέου, παππού του σημερινού πρωθυπουργού. Είχε πάει, λοιπόν, ο «Γέρος» στη Λάρισα για να μιλήσει σε προεκλογική συγκέντρωση και άρχισε τον λόγο του με το απίστευτο «Λαέ του Βόλου…». Από κάτω έκπληξη και παγωμάρα. Ο Παπανδρέου αντιλήφθηκε το λάθος του καθώς γνώριζε την αντιπαλότητα των δύο… λαών και κάνοντας επίδειξη της μοναδικής ρητορικής ικανότητας που διέθετε αλλά και του κοφτερού μυαλού του, το κάλυψε, λέγοντας το εξής εκπληκτικό: «Λαέ του Βόλου, έλα να δεις τον λαό της Λάρισας που σε ξεπέρασε»! Και από κάτω έγινε χαμός...
Αναρτήθηκε από volos reporter στις 23/10/2010 10:37 π.μ.
)
