Γιατί δεν πληρώνουν φόρους οι εφοπλιστές

[UltiMo_]

Γιατί δεν πληρώνουν φόρους οι εφοπλιστές;

Την ώρα που ο ελληνικός λαός δέχεται κάθε μέρα όλο και περισσότερα φορολογικά μέτρα λόγω της κρίσης, οι εφοπλιστές βγάζουν κυριολεκτικά «καντήλες» όταν ανοίγει το θέμα της προνομιακής φορολόγησης τους εδώ και δεκαετίες.

Όταν το Σεπτέμβριο ο υπουργός Οικονομικών Ευάγγελος Βενιζέλος άφηνε ανοιχτό το ενδεχόμενο φορολόγηση τους, οι πρώτες αντιδράσεις από την πλευρά των εφοπλιστών δεν άργησαν να έρθουν.


Ήδη από πέρυσι όταν για πρώτη φορά διέρρευσε πως το ΔΝΤ σκέφτεται να προτείνει την κατάργηση του ειδικού φορολογικού καθεστώτος που απολαμβάνουν όσοι εφοπλιστές έχουν έδρα την Ελλάδα, η πρώτη αντίδραση τους ήταν η απειλή να φύγουν προς το εξωτερικό και προς άλλους πιο ευνοϊκούς φορολογικούς παραδείσους.


Τι ισχύει για τους εφοπλιστές

Οι Έλληνες εφοπλιστές εδώ και τέσσερις δεκαετίες απαλλάσσονται σχεδόν από όλα τα φορολογικά μέτρα που προωθεί η εκάστοτε κυβέρνηση. Ο νόμος «ευαγγέλιο» είναι ο 27/1975 «Περί φορολογίας πλοίων», που στα 30 άρθρα του περιλαμβάνει 56 φοροαπαλλαγές (καλά διαβάζετε) για τους εφοπλιστές!

Τι περιλαμβάνει αυτός ο νόμος, οι φοροαπαλλαγές του οποίου επαναλαμβάνονται μονότονα σε κάθε προϋπολογισμό του ελληνικού κράτους;

Την απόδοση από τους εφοπλιστές ενός συμβολικού στην πραγματικότητα ποσού αντί για την καταβολή φόρου.

Αρκεί κάποιος να διαβάσει το περιεχόμενο του (Άρθρο 2): «Ο κατά τας διατάξεις του παρόντος νόμου επιβαλλόμενος φόρος εξαντλεί πάσαν υποχρέωσιν του πλοιοκτήτου, ως και του μετόχου ή εταίρου ημεδαπής ή αλλοδαπής εταιρείας οιουδήποτε τύπου εκ φόρου εισοδήματος, καθ' όσον αφορά εις τα κέρδη, τα οποία προκύπτουν εκ της εκμεταλλεύσεως πλοίων».

Συγκεκριμένα με βάση το νόμο τα πλοία χωρίζονται σε δύο κατηγορίες. Την κατηγορία Α, στην οποία ανήκουν τα μηχανοκίνητα φορτηγά πλοία, δεξάµενόπλοια, πλοία ψυγεία χωρητικότητας 3.000 κόρων, σιδηρά φορτηγά πλοία ξηρού και υγρού φορτίου, πλοία ψυγεία άνω των 500 και 3.000 κόρων με πλόες στα λιμάνια του εξωτερικού, επιβατηγά πλοία με πλόες σε λιμάνια εξωτερικού και επιβατηγά πλοία ολικής χωρητικότητας άνω των 500 κόρων που τουλάχιστον επί εξάμηνο έκαναν πλόες μεταξύ λιμανιών του εσωτερικού ή εσωτερικού και εξωτερικού ή µόνο εξωτερικού, για αναψυχή των επιβατών (περιηγητικά ή κρουαζιερόπλοια) και την κατηγορία Β στην οποία ανήκουν τα λοιπά µηχανοκίνητα πλοία, ιστιοφόρα και πλοιάρια γενικώς.

Η φορολόγηση γίνεται με βάση ένα συντελεστή και πάντα σε τιμές δολαρίου. Σε ένα πλοίο 10.000-19.000 κόρων, για παράδειγμα, ο συντελεστής είναι 1 δολάριο ανά κόρο και αναλόγως με την ηλικία του πλοίου προσαυξάνεται με άλλον ένα συντελεστή. Π.χ. για πλοίο ηλικίας 5-9 ετών, ο συντελεστής είναι 0,95 του δολαρίου. O εφοπλιστής δηλαδή με την ελληνική σημαία πληρώνει για το συγκεκριμένο πλοίο μόλις 9.500 δολάρια το χρόνο φόρο στο ελληνικό κράτος όταν τα έσοδά του μπορεί να φτάσουν σε εκατ. δολάρια.

Ακόμη αν για παράδειγμα ένας εφοπλιστής διαθέτει πλοίο 20.000 κόρων, ηλικίας έως 4 χρόνων, τότε ο «φόρος» που θα πληρώσει είναι της τάξης των 5.300 δολαρίων ανεξαρτήτως των κερδών που έχει!

Voliotaki

[MacPap]

Τα πράγματα με τα πλοία δεν είναι καθόλου απλά και εμφανίζονται υπεραπλουστευμένα στο συγκεκριμένο άρθρο... Αρκεί να σκεφθούμε πως πλέον σχεδόν δεν υφίσταται η έννοια του εφοπλιστή όπως την ξέραμε. Οι εφοπλιστικές εταιρείες σε μεγάλο βαθμό ανήκουν σε τράπεζες και χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς οι οποίοι έχουν τοποθετήσει Managers στην κορυφή τους που συχνά δεν έχουν ιδέα από θάλασσα.

[grigoris]

Το θέμα είναι ότι αυτοί κυβερνάνε όμως.Οι έχων τη δύναμη.!Και αλοίμονο αν πληρώναν.Είναι σα να ζητάμε απο τους πολιτικούς μας να πληρώσουν το χαράτσι για τα ακίνητα.!Δεν υπαααααααρχει περίπτωση!

[enias]

Η φορολόγηση πλοίων είναι πολύπλοκη υπόθεση. Κι όμως οι φοροαπαλλαγές στα πλοία ελληνικής σημαίας άλλα και των λεγόμενων "αλλοδαπών εταιριών Α.Ν.89/67" έχουν φέρει τεράστια έσοδα στη χώρα απο το εξωτερικό . Σε διαφορετική περίπτωση και με το ηλίθιο φορολογικό σύστημα που έχουμε δεκαετίες τώρα, θα χάναμε και αυτά τα έσοδα.

Καλύτερα να επεκτείνονταν οι φοροαπαλλαγές σε όλες τις επιχειρήσεις και να γινόμασταν φορολογικός παράδεισος. Ας έπαιρνα εγώ μισθό 2-3 χιλιάρικα στην ναυτιλιακή και ας είχε 1,70 η βενζίνη.

[MacPap]

Υπο την προϋπόθεση πως θα έπαιρνες 2-3 χιλιάρικα κάτι που δεν είναι καθόλου βέβαιο.

[Tassos]

Είμαι της άποψης ότι για συγκεκριμένους κλάδους της οικονομίας η φορολογία πρέπει να γίνεται με ιδιαίτερα κριτήρια. Π.χ. θα ήθελα να δω φορολογία με βάση τις θέσεις εργασία που διατηρούνται (αν η απασχόληση στον κλάδο μειώνεται) ή αν αυξάνονται πέρα το μέσο όρο του κλάδου, τι τεχνολογία φέρνουν και εξελίσσουν στην Ελλάδα κλπ..

Το ίδιο και με τους εφοπλιστές. Πολύ στεγνά τι εισόδημα αφήνουν στην Ελλάδα και τι θέσεις εργασίας προσφέρουν τόσο στα πλοία όσο και στη στεριά (οι οποίες αποφέρουν χρήματα στο Ελληνικό ΑΕΠ). Μπορούμε να κάνουμε τον Πειραιά ή το Ελληνικό ή τη... Γαύδο ελληνική off shore περιοχή που αποφέρει κεφάλαια στην Ελλάδα (και όχι εστία ελληνικής φοροδιαφυγής); Μπορούμε να τους χαρίσουμε τους φόρους αν κάθε χρόνο κτίζουν στην Ελλάδα κάποιο ποσοστό των παραγγελιών τους και ιδιαίτερα αν ελληνοποιούν ένα σημαντικό τμήμα των υλικών που αποτελούν το πλοίο;

Τάσος

[enias]

Η φορολογική ασυλία, έχει το νόημα να φέρει έδρες επιχειρήσεων που δεν θα έρχονταν σε αντίθετη περίπτωση, οπότε τι είχαμε, τι χάσαμε. Κερδίζουμε ενοίκια, δαπάνες, εργασία στην Ελλάδα άρα και αλλοδαπής προέλευσης εισόδημα. Ο Α.Ν.89/67 είχε βάλει ελάχιστο όριο δαπανών 50.000$. Νομίζω οτι είμαστε πια στο σημείο που η φορολογία νομικών προσώπων δεν προσφέρει τίποτα στα δημόσια έσοδα.

[rasPUTIN]

Σε διαφορετική περίπτωση και με το ηλίθιο φορολογικό σύστημα που έχουμε δεκαετίες τώρα, θα χάναμε και αυτά τα έσοδα.

Καλύτερα να επεκτείνονταν οι φοροαπαλλαγές σε όλες τις επιχειρήσεις και να γινόμασταν φορολογικός παράδεισος. Ας έπαιρνα εγώ μισθό 2-3 χιλιάρικα στην ναυτιλιακή και ας είχε 1,70 η βενζίνη.

Υπο την προϋπόθεση πως θα έπαιρνες 2-3 χιλιάρικα κάτι που δεν είναι καθόλου βέβαιο.

Διότι ἐκτὸς ἀπὸ τὶς ὄποιες ἠλιθιότητες (ὅπως π.χ. τὸ ἠλίθιο φορολογικὸ σύστημα) στὴν Ἑλλάδα ὑπάρχει καὶ ἐργασιακὴ ἀλητεία.

[Tassos]

Εκεί όμως μπαίνει η ανάγκη να δουλεύει καλά ο κρατικός μηχανισμός και να ελέγχει π.χ. πόσες εταιρείες του νόμου 89 δεν έχουν στηθεί για μόνιμη φοροαπαλλαγή Ελλήνων πολιτών που έχουν τα μέσα να το κάνουν και πόσες καλύπτουν τα κριτήρια και φέρουν έσοδα στην Ελλάδα σύμφωνα με το πνεύμα του νόμου.

Το ίδιο και με την επιθεώρηση εργασίας που είναι η ουσιαστική άμυνα ενάντια στην εργασιακή αλητεία.

Τάσος

[enias]

Οι παρατηρήσεις όλων σας είναι πολύ σωστές. Προσθέτω και την πιο σημαντική: Όλα αυτά που λέτε οτι πρέπει να γίνουν, δεν έχουν παραπάνω κόστος για τον κρατικό μηχανισμό. Η ανάπτυξη της χώρας μπορεί να γίνει απλά και μόνο παίρνοντας σοβαρές αποφάσεις και στρώνοντας κάποιους στην (επίσης σοβαρή) δουλειά. Όποιος δεν μπορεί ή δεν θέλει, να πάει σπίτι του. Ευτυχώς (και δυστυχώς ταυτόχρονα), η δεξαμενή των ανέργων είναι πολύ γεμάτη για να πιάσει πάτο.

Η εξίσωση ανάπτυξη=εισαγόμενο χρήμα στην αγορά έχει αποτύχει παταγωδώς και όσοι ακόμα την υποστηρίζουν είναι τελείως άσχετοι και είναι άνθρωποι χωρίς κανένα όραμα και όρεξη για δημιουργία. Αυτοί είναι και οι άνθρωποι που στέκονται εμπόδιο στην ανάταξη της οικονομίας αυτής της χώρας και την περιορίζουν στο να είναι μια τριτοκοσμική χώρα που ζει εις βάρος άλλων χωρών. Είναι οι ίδιοι που μιλάνε για 4α Ράιχ και αηδίες.