Χθες το βράδυ κατέβαινα την λεωφόρο Συγγρού και φτάνοντας στο τέρμα (βλέπε χάρτη) αποφάσισα να βγώ απο την έξοδο και να πάω στην Καλλιθέα για να βάλω βενζίνη σε κανένα βενζινάδικο.
Φανταστείτε λοιπόν την έκπληξή μου λοιπόν όταν αντί να βγω στην Καλλιθέα μετά από 1-2 στροφές 90 μοιρών με εντέχνως τοποθετημένα σαμαράκια 10 μέτρα πριν την κάθε στροφή (ήθελα να ήξερα ποιος το σκέφτηκε αυτό με τα σαμαράκια να του δώσω συγχαρητήρια) ξαναβρέθηκα στην παραλιακή.
Η έκπληξή μου δε ήταν ακόμα μεγαλύτερη όταν ξαναμπαίνοντας από την επόμενη έξοδο στην Καλλιθέα βρέθηκα μπροστά στην είσοδο ενός εργοταξίου απ όπου και οι φωτογραφίες.

Μήπως κάποιος φίλος γνωρίζει περί τίνος πρόκειται? Όχι πως λίγο ακόμα μπετόν αρμέ θα πείραζε στην Αθήνα αλλά πως ξαφνικά το Ίδρυμα Νιάρχου έγινε δωρητής για την κατασκευή της Νέας εθνικής βιβλιοθήκης, της Νέας Λυρικής σκηνής και ενός Νέου Πάρκου (που πολύ θα ήθελα να μάθω τι ποσοστό θα καλύπτει της αρχικής έκτασης). Μήπως εδώ βλέπουμε το τι μέλει γενέσθε και στο Ελληνικό?
Δεν θέλω να πω πως είναι κακό να φτιάχνονται καινούργιες εγκαταστάσεις ειδικά αν προέρχονται από ευεργεσίες. Αλλά βρε αδερφέ πράσινο έχει ανάγκη η Αθήνα και όχι καινούργια "Μέγαρα Μουσικής" για τους λίγους. Πρέπει δηλαδή να κλείσουμε κάθε τρύπα που έχει μείνει σε αυτή την καημένη την πόλη με τσιμέντο. Χάθηκε να φτιαχτεί απλώς ένα πάρκο να περπατάει ο κόσμος και να χαίρεται? Και ας ονομαστεί Πάρκο Νιάρχου αυτό δεν είναι κακό...
Φιλικά Κώστας

