Ἀν διαφωνεῖ κανεὶς τὸ συζητάμε, ἄλλωστε ὑπάρχει ἡ δυνατότητα συγχωνεύσεως.

Γιὰ σχετικὰ καλαμπούρια κλικίστε ἐδῶ.



Μετρό Θεσσαλονίκης: Κλείνει προσωρινά ο σταθμός Πανεπιστήμιο
Οι πρώτες πληροφορίες.
Γιὰ νὰ διαβάσετε ὀλόκληρο τὸ ἄρθρο κάντε κλὶκ ἐδῶ.

Μετρό Θεσσαλονίκης: 1976-2024: Το απίστευτο οδοιπορικό
Το απίστευτο χρονικό, τα κόστη, η κοροϊδία και πως ένα έργο ανακούφισης κατάντησε ανέκδοτο.
Αν στην Αθήνα οι ταμπέλες στη διάρκεια κατασκευής του μετρό έγραφαν με αισιοδοξία και καμάρι: “Η ενόχληση θα είναι προσωρινή, το Μετρό θα είναι για πάντα”, εδώ φαίνεται πως καλό σλόγκαν δεν βρέθηκε ποτέ. Ίσως γι΄αυτό καμιά ταμπέλα δεν αναρτήθηκε, αν και πλέον θεωρείται απαραίτητη μια δημόσια συγγνώμη έξω από κάθε εργοτάξιο. Γιατί μπορεί το ρητό να συμβουλεύει “όταν σου χαρίζουν γάιδαρο να μην τον κοιτάς στα δόντια” αλλά στην συγκεκριμένη περίπτωση ο γάιδαρος δεν χαρίστηκε σε κανέναν και η νοοτροπία του ευγνώμονα παρακατιανού που δεν πρέπει να παραπονιέται γιατί όλα για το καλό του γίνονται δεν ισχύει και δεν ίσχυσε ποτέ όσον αφορά στην κατασκευή του Μετρό Θεσσαλονίκης. Η Σαββατιάτικη δήλωση του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ ότι το μετρό θα ολοκληρωθεί την άνοιξη του 2023 είναι το νέο αφήγημα που έρχεται να αντικαταστήσει το προηγούμενο που μιλούσε για το Δεκέμβριο του 2020, αφήγημα που ισχυρίζονταν η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και ο εργολάβος..
Αν είχαμε πιστέψει τις δηλώσεις του άλλοτε υφυπουργού Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, Γιάννη Μαγκριώτη, που επεμένε ότι το 2020 η Θεσσαλονίκη θα έχει δίκτυο μετρό μήκους 33 χιλιομέτρων με 33 σταθμούς, τώρα θα βρισκόμασταν στο ψυχιατρείο! Όλα αυτά φυσικό είναι να έχουν εξοργίσει τους πολίτες και κυρίως τους καταστηματάρχες που μπολιάζονται καθημερινά με μία ενισχυμένη δόση της ούτως ή άλλως ισχυρής κρίσης τα τελευταία χρόνια. Και η εύκολη λύση μπορεί να είναι να ρίχνουμε την ευθύνη στα αρχαία, τους αρχαιολόγους και τον δήμο που επιθυμούν τα αυτονόητα, αλλά αρκεί μια ματιά στο εργοτάξιο της Δελφών που αποτελεί μία ανοιχτή πληγή με απανωτές καθυστερήσεις επούλωσης για να καταλάβουμε πως τελικά οι ευθύνες βαρύνουν την εταιρία, τις ελλιπείς μελέτες και την υποτίμηση των δυσκολιών που εκ πείρας θα έπρεπε να γνωρίζουν ότι θα βρουν στο δρόμο τους.
Γιὰ νὰ διαβάσετε ὀλόκληρο τὸ ἄρθρο κάντε κλὶκ ἐδῶ.