Σύμφωνα με τον νέο ΚΩΔΙΚΑ ΗΘΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΤΟΜΕΑ κανείς Δημόσιος Υπάλληλος δεν μπορεί να δεχθεί δωρεά ή προσφορά. Π.χ. σε εμάς τους καθηγητές παλαιότερα γίνονταν προσφορές, που έρχονταν στα σχολεία σε mail, και αφορούσαν σε θεατρικές παραστάσεις, βιβλία κ.α παρόμοια. Σήμερα αυτό απαγορεύεται για εμάς, αλλά για τα Σ.Α. επιτρέπεται. Σκοπός τους είναι να μπορούν να δοθούν δωρεές εξοπλισμού ακόμα και ατομικά ή προσφορές (π.χ. φτηνότερα εισιτήρια κ.α.).
Δωρεές σε Δημόσιες Υπηρεσίες επιτρέπονται σε όλες τις υπηρεσίες. Οι δωρεές αυτές εξετάζονται από την Υπηρεσία και γίνονται ή δε γίνονται αποδεκτές. Κλασσικό παράδειγμα είναι το ραντάρ στη Μαγνησία, πολλά πιστόλια, διάφορες κάμερες (και ταχύτητα και ασφαλείας), μηχανές, γιλέκα/φορείς, ακόμα και μικροπράγματα (π.χ. χαρτί φωτοτυπικού, στυλό κτλ). Το 99% των προσφορών αφορά σε Σ.Α. και συνήθως γίνεται είτε για λόγους διαφήμισης (π.χ. ραντάρ στη Μαγνησία, που εξυπηρετεί και την εταιρεία διαχείρισης του αυτοκινητοδρόμου) είτε γιατί κάποιο Σ.Α. έχει προσφέρει κάτι στον προσφέροντα (π.χ. τον έσωσε το Λ.Σ. ή η ΕΛ.ΑΣ. έπιασε τους ληστές του σπιτιού του κτλ).
Δείτε τι ισχύει εδώ:
https://ypergasias.gov.gr/wp-content/up ... MOSIOU.pdf
Στη σελ. 11 γράφει:
Από το πεδίο εφαρμογής του παρόντος εξαιρούνται: αυτής. ν. 4270/2014 (Α’ 143).
α. Οι δικαστικοί λειτουργοί, το κύριο προσωπικό του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους και οι ιατροδικαστές.
β. Τα μέλη Διδακτικού Ερευνητικού Προσωπικού (Δ.Ε.Π.), Εργαστηριακού Διδακτικού Προσωπικού (Ε.ΔΙ.Π.), Ειδικού Εκπαιδευτικού Προσωπικού (Ε.Ε.Π.), Ειδικού Τεχνικού Εργαστηριακού Προσωπικού (Ε.Τ.Ε.Π.) και το έκτακτο διδακτικό προσωπικό των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων (Α.Ε.Ι.) και των Ανωτάτων Στρατιωτικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων (Α.Σ.Ε.Ι.), καθώς και το εκπαιδευτικό ή διδακτικό προσωπικό των με οποιαδήποτε ονομασία σχολών ή σχολείων ή υπηρεσιών του Δημοσίου, των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης πρώτου και δεύτερου βαθμού και των νομικών προσώπων που αναφέρονται στην παρ. 1 του ανωτέρω άρθρου και νόμου.
γ. Οι στρατιωτικοί, το μη πολιτικό προσωπικό των Υπουργείων Προστασίας του Πολίτη και Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, το προσωπικό της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών.
δ. Οι θρησκευτικοί λειτουργοί των νομικών προσώπων της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας του Χριστού, των λοιπών Εκκλησιών, δογμάτων και των εν γένει γνωστών θρησκειών
Στη σελ. 16 γράφει:
Γ.2.2. Άρνηση αποδοχής δώρων και ωφελημάτων
Οι υπάλληλοι δεν αξιοποιούν τη θέση τους ή το αξίωμά τους προκειμένου να αποκτήσουν οικονομικά ή άλλα οφέλη τόσο για τους ίδιους όσο και για λογαριασμό άλλων.
Στο πλαίσιο αυτό, αναμένεται να:
2.2.1
Μην αποδέχονται, άμεσα ή έμμεσα, οποιοδήποτε δώρο για υποθέσεις που χειρίζονται στο πλαίσιο των υπηρεσιακών τους καθηκόντων.
2.2.2
Μην αποδέχονται από οποιονδήποτε υπηρεσίες με χρηματική αξία, δάνεια, εκπτώσεις, διευκολύνσεις, διασκέδαση, φιλοξενία, ταξίδια, στέγαση, διατροφή, εκπαίδευση, ιδίως εάν ο προσφέρων τις υπηρεσίες επηρεάζεται από -ή σχετίζεται με- την άσκηση των καθηκόντων τους.
2.2.3
Μην αποδέχονται οποιαδήποτε πρόσκληση σε εκδήλωση, όπου η συμμετοχή κανονικά θα προέβλεπε καταβολή τέλους, όπως ιδίως προσκλήσεις σε αθλητικές ή πολιτιστικές εκδηλώσεις, διαμονή σε ξενοδοχεία κτλ. Αντίθετα, δύνανται να αποδέχονται προσκλήσεις σε εκδηλώσεις, όπου εκπροσωπούν τον φορέα υπό την επαγγελματική ιδιότητά τους.
2.2.4
Εάν γίνουν αποδέκτες δώρου, να το δηλώνουν αμέσως στον προϊστάμενό τους και επιστρέφουν το δώρο ή την αξία του, σε περίπτωση που αυτό είναι εφικτό. Ωστόσο, εντός επαγγελματικού πλαισίου δύνανται να αποδέχονται δώρα τα οποία, λόγω της αξίας ή/ και της φύσης τους, θεωρείται ότι εντάσσονται στο πλαίσιο της συνήθους ευγένειας (π.χ. ένα βιβλίο), με την προϋπόθεση ότι δεν δημιουργούνται υποχρεώσεις, οι οποίες επηρεάζουν την αμεροληψία τους, κατά την άσκηση των καθηκόντων τους.
Βασικά, όπως τα λέει ο νομοθέτης, όταν ήμουν στο νησί δεν μπορούσα να φάω στα μισά μαγαζιά του νησιού γιατί τα είχαν γονείς μαθητών. Δεν μπορούσα να δεχθώ κέρασμα σε μαγαζί (από μαθητή, γονιό, γνωστό, ιδιοκτήτη), δεν μπορούσα και δεν μπορώ να πάω σε αθλητική εκδήλωση με δωρεάν πρόσκληση εκτός κι αν πάρω άδεια από την Υπηρεσία να την εκπροσωπήσω. Τώρα, πώς μας έστειλαν υπηρεσιακά δωρεάν εισιτήρια για να παρακολουθήσουμε το Ευρωμπάσκετ γυναικών είναι άλλο θέμα. Για να μην αναφέρω το θέμα των εκπτώσεων. Ένα βιβλίο έχει π.χ. 10€. Σε αυτό, σύμφωνα με την συμφωνία που έχουν κάνει τα βιβλιοπωλεία για εννιαίες τιμες, γίνετια έκπτωση π.χ. 20% σε όλο τον κόσμο. Οι Δ.Υ. δεν επιτρέπεται να δεχθούν την έκπτωση. Πας στο νησί και πιάνεις σπίτι. Ο ιδιοκτήτης βγαίνει γονιός ή θείος ή δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο σε μαθητή. Πώς το ξέρω αρχικά; Τι θα του πω; Φεύγω από το σπίτι τώρα που το έμαθα; Ή θα πρέπει να πληρώσω πιο πάνω γιατί μπορεί η Υπηρεσία να θεωρήσει ότι μου κάνεις έκπτωση; Μιλάμε για παράνοια στο όλο σύστημα. Φτιαγμένο για να μπορούν να σε κατηγορήσουν για το οτιδήποτε. Ακόμα και δωρεάν έλεγχο στο αμάξι να σου κάνουν ή να σου χαρίσουν μια βίδα είσαι υπόλογος.
Ευχαριστώ.
