Αὐτὸ τὸ βίντεο μὲ ἔκανε νὰ αἰσθανθῶ ὑπερήφανος γιὰ τὸν ἐαυτό μου. Εἴδα μέσα σὲ αὐτὸ τὸ βίντεο τὸν ἐαυτό μου, ὄχι ὅμως στὴν πλευρὰ τοῦ κοπαδιοῦ ἀλλὰ στὴν πλευρὰ τῆς μειοψηφίας.
Κάποιοι ἀπὸ ἐσᾶς εἶστε συνομιλητές μου (στὰ διάφορα fora) ἀρκετὰ χρόνια. Κάποιοι μὲ ἔχετε γνωρίσει ἀπὸ κοντά. Κάποιοι μὲ ἔχετε γνωρίσει ἀκόμη περισσότερο. Δὲν ξέρω ἀν μὲ θεωρεῖτε βλάκα ἢ ἔξυπνο, ἀν συμφωνεῖτε μὲ τὶς ἀρχικὲς φράσεις τοῦ παρόντος ἢ ὄχι.
Τὸ σπίτι στὸ ὁποῖο μεγάλωσα, ἠ γειτονιά, τὸ σόι, ὀ εὐρύτερος κοινωνικὸς κύκλος δὲν εἶχε ὑψηλὸ μορφωτικὸ ἐπίπεδο. Ὑπῆρχε πίστη σὲ προκαταλήψεις καὶ δυσειδαιμονίες. Ἀποδέχονταν κάτι ὡς ὀρθὸ ἐπειδὴ κάποτε τοὺς εἰπώθηκε ὄτι αὐτὸ εἶναι ὀρθὸ χωρὶς ποτὲ νὰ σχηματἰσουν δική τους ἄποψι. Ἀποδέχτηκαν τὴν ἄποψι ἠ ὀποία κάποτε τοὺς δόθηκε, ἔτοιμη στὸ πιάτο.
Τὸ βίντεο στὸ 1:14 έγραψε:Τὸ ὑποκείμενο ἀρνεῖται τὶς ἐνδείξεις τῶν ματιών του, παραδιδόμενο στὴν ἐπιρροὴ τῆς ὀμάδας.
Μιὰ παράμετρος ἡ ὁποία ἐπηρεάζει τὴν συμπεριφορὰ τέτοιων ἀνθρώπων εἶναι ὁ φόβος γιὰ τὸ
τὶ θὰ πεῖ ἡ γειτονιά. Ὁ σκεπτικισμὸς τῶν ὀποῖον ἐπιδείκνυα στὰ μάτια τους φαινόταν ὠς
πνεῦμα ἀντιλογίας.
Τὸ βίντεο στὸ 3:15 έγραψε:Ἄλλες φορὲς συμμορφωνόμαστε ἐπειδὴ φοβούμαστε τὴν ἔγκρισι ἢ ἀπόρριψι τῆς ὀμάδας λόγω ἀποκλίνουσας συμπεριφορᾶς.
Τὸ ἔχω ζήσει στὸ ΤΕΙ. κατὰ τὴν φοίτησι σὲ αὐτὸ ἠ παρουσία στὰ θεωρητικὰ μαθήματα δὲν εἶναι ὐποχρεωτικὴ ὀπότε ἠ πλειοψηφία τῶν συσπουδαστῶν τοῦ ἐξαμήνου μου ἔψαχνε ἀφορμὴ νὰ κλείσει τὴν σχολή. Ἀποφάσιζαν καὶ διέταζαν ὄτι γιὰ κάποιες ἠμέρες δὲν θὰ πραγματοποιηθοῦν τὰ μαθήματα τοῦ ἐξαμήνου. Ὁ μόνος ὁ ὀποῖος τολμοῦσε νὰ διαφωνήσει
δημοσίως ἦταν ὁ γράφων. Διενεργοῦσαν ψηφοφορία κατὰ τὴν ὀποία μόνο ἔνας ψήφιζε κατὰ (μαντέψτε ποιός). Τὰ κοράκια πέφτανε νὰ φάνε ζωντανὸ τὸν ἕναν ὀ ὁποῖος τόλμησε νὰ διαφωνήσει.
Νὰ τὴν χ*σω (μὲ τὸ συμπάθειο) τέτοια δημοκρατία. Διενεργοῦμε μὲν ψηφοφορία ἀλλὰ ἀλίμονο σὲ ὅποιον ψηφίσει κατά. Κάνοντας προσωπικὲς συζητήσεις διαπίστωσα ὄτι ὑπήρχαν 1-2 ἀντιφρονοῦντες ἀκόμη ἀλλὰ δημοσίως μόνο ἔνας διαφωνοῦσε.
Τέτοια συμπεριφορὰ (πόλεμος κατὰ ἀντιφρονοῦντων) συνάντησα καὶ στὸν χῶρο ἐργασίας. Μεγαλώνοντας, ὠριμάζοντας, ἀποκτώντας ἐμπειρίας (παύοντας νὰ εἶμαι "παιδάκι") σχημάτισα τὴν προσωπική μου ἄποψι. Εἶχα προσωπικὴ ἄποψι γιὰ τὸ πῶς γίνεται σωστὰ μία έργασία. Ἐργάζομαι ὠς ἰδιωτικὸς ὐπάλληλος, πληρὠνομαι γιὰ νὰ ἐκτελέσω μία ἐργασία, ὀφείλω νὰ εἶμαι σωστὸς ἔναντι ἐκείνου ὁ ὀποῖος μὲ ταΐζει.
Ἔλα ὄμως ποὺ ὐπάρχει καθεστὼς κοπριτῶν οἰ ὁποῖοι λόγω κακῆς, κακίστης διοικήσεως παραμένουν στὴν θέσι τους ἀντὶ νὰ ἔχουν φάει κλωτσιὰ πρὸ πολλοῦ. Νὰ συνεχίσω; Δὲν ἔχει νόημα, νομίζω τὸ πιάσατε τὸ ὑπονοοῦμενο.
Μήπως κι ἠ ἐμμονή μου στὴν πολυτονικὴ γραφὴ δὲν εἶναι δεῖγμα τοῦ (παλιο)χαρακτήρα μου; Ξέρετε τὶ δούλεμα, τὶ σχόλια καὶ τὶ βλέμματα ἔχω εἰσπράξει; Ἔχω λάβει καὶ συγχαρητήρια ἀλλὰ ἀποτελοῦν τὴν ἐξαίρεσι.
Δὲν προσπαθῶ νὰ παραστἠσω τὸν σκεπτόμενο, ἀνώτερο, ευφυέστερο ἄνθρωπο. Μπορεῖ νὰ γλίτωσα 1-2 παγίδες ἀλλὰ νὰ ἔχω πέσει σὲ ἄλλες 15. Ἀπλὰ μὲ ἔπιασε τρέλα μὲ τὸ βίντεο καὶ βρήκα ἀφορμὴ νὰ βγάλω τὰ σώψυχά μου.
