Το «Αυτοκίνητο» που άλλαξε την εξερεύνηση της Σελήνης.
Φωτογραφία: "NASA"
Στις σκοτεινές πεδιάδες της Σελήνης, όπου η βαρύτητα είναι το 1/6 αυτής της Γης και το περιβάλλον εχθρικό σε κάθε μορφή ζωής, ένα μικρό και ευέλικτο όχημα έγραψε ιστορία. Το Lunar Roving Vehicle (LRV), ή απλά «Σεληνάμαξα», δεν ήταν ένα απλό μέσο μεταφοράς. Ήταν η προέκταση της ανθρώπινης περιέργειας, ένα εργαστήριο επί τροχών και ο πιστός σύντροφος των τελευταίων αποστολών του προγράμματος Απόλλων.
Ένα Θαύμα της Μηχανικής
Ο σχεδιασμός και η κατασκευή απετέλεσε μια τεράστια πρόκληση. Επρεπε να δημιουργηθεί ένα όχημα ελαφρύ, συμπαγές και αξιόπιστο, ικανό να λειτουργεί στο απόλυτο κενό, υπό ακραίες θερμοκρασίες (από +120°C έως -130°C) και σε ένα ερημικό έδαφος με πολλές πέτρες.
Η Boeing και η Delco ανέλαβαν αυτό το εγχείρημα και το αποτέλεσμα που είχε κόστος 260-280 εκατομμύρια σημερινά δολάρια (λαμβάνοντας υπόψη τον πληθωρισμό), ήταν μια καταπληκτική μηχανή, με βάρος μόλις 210 κιλά στη Γη (35 κιλά στη Σελήνη), ικανό να μεταφέρει φορτίο 490 κιλά σελήνης.
Με τροχούς φτιαγμένους από ένα κράμα μαγνησίου-αλουμινίου, ανεξάρτητη ανάρτηση και ενσωματωμένους ηλεκτροκινητήρες σε κάθε τροχό, διέθετε μόνιμη τετρακίνηση ανεξάρτητα συστήματα στροφής και στους 4 τροχούς και ακτίνα στροφής μόλις 3μ, ενώ σαν πηγή ενέργειας είχε δύο ΜΗ επανεπιφορτιζόμενες μπαταρίες αργύρου-ψευδαργύρου, με ενέργεια για περίπου 92 χιλιόμετρα.
Διπλώνε σαν «πουλί» κάτω από τη σεληνάκατο του Απόλλωνα, σε εναν χώρο μόλις 0,9 x 1,5 μέτρα.
Για την Ιστορία
To πρώτο LRV «οδηγήθηκε» στην επιφάνεια της Σελήνης, για πρώτη φορά στις 31 Ιουλίου 1971, από τον Ντέιβιντ Σκοτ κυβερνήτη της αποστολής Απόλλων 15. Ακολουθησαν και αλλες αποστολές (Απόλλων 16 (Απρίλιος 1972) και Απόλλων 17 (Δεκέμβριος 1972) που συμπεριελάμβαναν στον εξοπλισμό τους από ενα LRV.
Η επανάσταση που επέφερε στην μετακίνηση των αστροναυτών ήταν απίστευτη! Οι αστροναύτες δεν περιορίζονταν πλέον σε απόσταση περπατήματος από το σκάφος. Εξερεύνησαν βουνά, κρατήρες και γεωλογικούς σχηματισμούς χιλιόμετρα μακριά. Παρείχε μεταφορική ικανότητα για πολύτιμα δείγματα πετρωμάτων και εξειδικευμένων οργάνων όπως σεισμογράφο, φασματόμετρο κλπ. .Διευκόλυνε την αποφυγή επικινδύνων περιοχών και επέτρεπε την ταχεία επιστροφή στο σκάφος σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης. Η κάμερα βίντεο, δε που ελεγχόταν από τη Γη, έδωσε στον ανθρωπότητα ζωντανές εικόνες «δράσης» από τις εξερευνήσεις.
Τα τρία LRV που εγκαταλείφθηκαν στη Σελήνη παραμένουν εκεί, σιωπηλά μνημεία της ανθρώπινης εφευρετικότητας. Το πέρασμά τους, ωστόσο, άνοιξε το δρόμο για το μέλλον.
Η NASA, και άλλοι οργανισμοί, τώρα αναπτύσσουν τη νέα γενιά σεληνιακών οχημάτων για το πρόγραμμα Artemis. Αυτά θα είναι πιο ισχυρά, με μεγαλύτερη αυτονομία, κάλυψη επικοινωνιών και ίσως ακόμη και κλειστά, με καταλύματα για τους αστρονάυτες ουτως ώστε να καλύπτουν μεγαλύτερες αποστάσεις και να έχουν μεγαλύτερη προστασία από την ακτινοβολία.
Ενα μάθημα για το μέλλον
Το Lunar Roving Vehicle ήταν πολύ περισσότερο από ενα τεχνολογικό κατόρθωμα. Ήταν το όχημα που μετέτρεψε τους αστροναύτες από πεζοπόρους εξερευνητές σε επιστήμονες οδηγούς, επεκτείνοντας δραματικά την επιστημονική μας αντιληψη για το γειτονικό μας ουράνιο σώμα.
Αποτελεί μια φωτεινή σελίδα στην ιστορία της διαστημικής εξερεύνησης της μηχανικής και ένα πολύτιμο μάθημα για τις αποστολές που έρχονται.
MacPap
